Hjálp sem munar um

Breið samstaða á þingi um áframhaldandi uppbyggingu þróunarsamvinnu sýnir að Íslendingar skynja ábyrgð sína í samfélagi þjóðanna. Þjóð sem er enn, þrátt fyrir efnahagsörðugleika, ein af þeim ríkustu í heimi ber rík skylda til að hjálpa þeim sem eru fátækari.

Í nýsamþykktri áætlun um alþjóðlega þróunarsamvinnu til ársins 2016 er lögð sérstök áhersla á að veita framlögum í gegnum íslensk félagasamtök. Gert er ráð fyrir auknum kröfum um eftirlit með verkefnum og að rammasamningar verði gerðir við stærri félagasamtök. Hvort tveggja er af hinu góða.

Áætlunin, sem þingið samþykkti með öllum greiddum atkvæðum nema einu, er til marks um aukna áherslu utanríkisráðuneytisins á gæði þróunarsamvinnu, með öðrum orðum á að framlög Íslands nýtist sem best. Það er ánægjuleg og mikilvæg þróun.

Rauði krossinn á Íslandi hefur um árabil veitt umfangsmikla mannúðar- og neyðaraðstoð erlendis. Með minnkandi tekjum félagsins af rekstri Íslandsspila hafa vaxandi framlög stjórnvalda til hjálparstarfsins gert félaginu kleift að viðhalda aðstoð við berskjaldað fólk í sumum af fátækustu löndum heims.

Oft er hjálpin í formi matar á hungursvæðum eða læknisaðstoðar þegar farsóttir breiðast út. Þar sem vatnsskortur hrjáir hjálpum við fólki að koma sér upp brunnum. Og þar sem stríð hafa stökkt fólki á flótta dreifum við efnivið til að fjölskyldur geti komið sér upp einföldu skýli fyrir brennandi sólargeislunum.

Því er ósjaldan haldið fram að Ísland sé svo lítið að engu muni um framlag þess. Okkar reynsla er önnur. Með útsjónarsemi, einbeitingu og kröfum um árangur getum við komið miklu til leiðar. Hér eru nokkur dæmi um verkefni Rauða krossins, sem njóta stuðnings íslenskra stjórnvalda:

Mörgum hjálpað

Í Malaví vinnum við með níu þúsund fjölskyldum – 45 þúsund manns – að því að minnka barnadauða, örbirgð og vanheilsu. Það gerum við meðal annars með því að bora eftir vatni, koma upp kömrum og bæta aðgengi að heilbrigðisþjónustu. Malaví er númer 170 á lífskjaralista Sameinuðu þjóðanna.

Í Síerra Leóne styðjum við Rauða krossinn í landinu við að ráða niðurlögum kólerufaraldurs sem hefur sýkt meira en 23 þúsund manns. Í því skyni að koma í veg fyrir næsta faraldur ákvað Rauði krossinn á Íslandi að styðja uppsetningu nýrrar tækni sem gerir okkur kleift að senda SMS á heilu landshlutana með lífsbjargandi skilaboðum, til dæmis um hvað beri að gera ef barn fær einkenni um að vera með kóleru. Síerra Leóne er númer 177 á lífskjaralista Sameinuðu þjóðanna.

Í Hvíta-Rússlandi, þar sem aðstæður geðfatlaðra eru verri en orð fá lýst, er Rauði krossinn að undirbúa stofnun athvarfs, sem við vonum að muni gegna svipuðu hlutverki og stofnun Vinjar í Reykjavík. Í Austur-Evrópu er víða þörf á hugarfarsbreytingu í málefnum geðfatlaðra og með stofnun „Vinjar“ í Minsk miðlum við af reynslu okkar hér heima. Hvíta-Rússland gengur nú í gegnum efnahagshrun með verðbólgu og gengisfellingum.

Þessi verkefni njóta öll framlaga almennings á Íslandi í gegnum utanríkisráðuneytið. Nyti þessara framlaga ekki við er óvíst að Rauði krossinn á Íslandi hefði haft bolmagn til að fara í verkefnin. Þá væru níu þúsund fjölskyldur í Malaví án aðstoðar, ekki hefði verið hægt að koma upp SMS-kerfi til að ráðleggja íbúum Síerra Leóne um viðbrögð við kóleru og geðfatlaðir í Hvíta-Rússlandi ættu ekki það athvarf sem nú er í augsýn.

Sennilega voru þingmenn ekki með hugann við skjólstæðinga Rauða krossins í Malaví, Síerra Leóne og Hvíta-Rússlandi þegar þeir greiddu atkvæði með áætlun um alþjóðlega þróunarsamvinnu Íslands. En þau auknu framlög sem fyrirséð eru í áætluninni geta hjálpað mörgum. Af því getum við verið stolt.