Burt með flokkspólitík úr Helguvík

Það er sorglegt að horfa upp á sjónarspil öfgafólks sem hamast gegn álveri í Helguvík. Aðfarirnar eru vel skipulegar og slóttugar. Án þess að blikna er fullyrt að næga orku sé ekki að finna fyrir álverið þó svo að samkvæmt rammaáætlun sé borðleggjandi að yfirdrifin orka er til staðar.

Rauðgrænir fótgönguliðar, fræðingar og embættismenn básúna dómsdagsspár um hvílíkt glapræði það sé að halda áfram að nýta okkar hreinu orkugjafa, sérstaklega jarðvarma. Látið er líta út fyrir að það séu einhver ný tíðindi að bora þurfi viðhaldsholur með vissu millibili til að viðhalda vinnslu í jarðvarmavirkjunum. Sannleikurinn er auðvitað sá að gert er ráð fyrir þessum holum frá upphafi sem eðlilegu viðhaldi í áætlunum um rekstur virkjananna. En tilgangurinn með rangfærslunum helgar meðalið: Að koma í veg fyrir að orka fari til Helguvíkur.

Öllu snúið á hvolf

Það er rétt eins og þessu liði komi ekkert við að ein mikilvægasta máttarstoðin undir velferðarsamfélagi nútímans er aðgangur að nægri orku fyrir atvinnulífið, ekki síst hér á landi þar sem reisa þarf efnahagslífið úr rústum hrunsins. Við Íslendingar búum við þau forréttindi að okkar orka er vistvæn. Þjóðir, sem þurfa að notast við mengandi jarðefnaeldsneyti og kjarnorku, líta þessar auðlindir okkar öfundaraugum og botna ekkert í þeim átökum og sundrungu sem reynt er að magna upp hér á landi.

Aflgjafinn, sem knýr þessa ófrægingarherferð, er í herbúðum þeirra pólitísku afla, sem hafa útnefnt sjálf sig hina einu og sönnu gæslumenn íslenskrar náttúru en gleymt skyldum sínum við íslenskt launafólk. Reynt er að skapa krísuástand. Alið er á ótta fólks við að hér sé allt að fara fjandans til vegna nýtingar hreinna orkuauðlinda! Öfgafólkið veit greinilega upp á hár hvað það er að gera. Hræðsla er beittasta vopnið til að valda usla en loka um leið á lýðræðislega og upplýsta umræðu meðal almennings. Sá sem er skelfingu lostinn hugsar nefnilega ekki rökrétt og verður móttækilegri fyrir öfgaáróðri sem lausn á ímynduðum vanda.

Lífsspursmál fyrir marga

Atvinnuleysi er mest á landinu á Suðurnesjum og hefur markað gríðarlega djúp spor í samfélagið hér suður frá. Við höfum kynnst bölvun þess frá öllum mögulegum hliðum: sárri fátækt, upplausn heimila og fjölskyldna, gjaldþrotum og landflótta. Séð hvernig gleðin og áræðnin hverfa úr svipmóti fólks en við taka deyfð og depurð. Þess vegna er hreint ótrúlegt að fjöldi fólks skuli keppast við að koma í veg fyrir að verkafólk fái trausta atvinnu og geti séð fjölskyldum sínum sómasamlega farborða.

Starfsemi álvera er mikilvæg og ábatasöm fyrir samfélagið. Launin þar og hjá orkufyrirtækjum eru þau hæstu hér á landi. Allt er uppi á borðinu og svört atvinnustarfsemi fyrirfinnst ekki. Fyrirtæki í þessari starfsemi greiða verulega tekjuskatta meðan fyrirtæki í sumum geirum mælast varla. Samfélagið hér suður frá þarf á slíkum atvinnuveitanda að halda. Við viljum álver í Helguvík með fjölbreyttum, vel launuðum störfum til að geta dregið lífsandann af krafti á ný. Hér þarf að koma fjölda manna í vinnu í stað þess að mæla göturnar með tveimur jafnfljótum. Hér og í nágrannabyggðum bíða ótal vinnufúsar hendur eftir því að grípa álskófluna og taka til hendinni við endurreisn eigin lífskjara og samfélagsins.