Forsíðan í Hádegismóum Baldur Þórhallsson skrifar 22. júlí 2013 07:00 Sundrung innan raða stjórnarflokkanna, og þá einkum innan Vinstri grænna, er ef til vill helsta ástæða þess afhroðs sem þeir guldu í síðustu alþingiskosningum, þó að fjölmargar aðrar ástæður komi einnig við sögu. Enginn virðist sjá sér hag í því að rifja upp þá ógæfu sem fylgdi því að standa í sífelldri kattasmölun. Skoðanakannanir sýna að kjósendur telja að flokkarnir hafi ekki framfylgt mikilvægum stefnumálum. Klofningur og ágreiningur voru meginástæður þess. Í kjölfarið misstu flokkarnir trúverðugleika, sem er forsenda tiltrúar kjósenda á stjórnmálamönnum. Stöðugar skylmingar þingmanna leiddu til mannfalls í eigin röðum og gengu nærri grasrótinni. Þetta yfirskyggði þann mikla árangur sem náðist. Ágreiningur innan flokkanna gerði það að verkum að ekki var hægt að ljúka við endurskoðun á fiskveiðistjórnunarkerfinu og koma á skikkanlegu auðlindagjaldi. Viðræður við ESB voru í hægagangi vegna framgöngu einstakra ráðherra og þegar Samfylkingin féllst formlega á að hægja á þeim var endanlega gert út um trúverðugleika flokksins. Stóriðjubrölt Vinstri grænna varð heldur ekki til þess að auka trúverðugleika þeirra. Icesave-samningarnir voru eitt samfellt klúður sem klauf flokkana og ekki var einu sinni talað fyrir þeim þegar á reyndi. Erfitt var að ná saman um skuldamál heimilanna. Landsdómsmálið kristallaði mismunandi sýn á uppgjörið við hrunið. Enga sameiginlega sýn var heldur að finna um inntak nýrrar stjórnarskrár né hvort sverfa ætti til stáls í málinu. Ekkert lát var á togstreitu þingmanna vegna kjördæmapots. Samfylkingunni var refsað harkalega fyrir að hafa hvorki tekist að koma helstu stefnumálum sínum í framkvæmd með Vinstri grænum né Sjálfstæðisflokknum. Klofningur innan þingflokks Vinstri grænna gerði hann nær óstjórntækan. Stór hluti hans yfirgaf flokkinn og Samfylkingin klofnaði einnig. Þingmennirnir létu fjölmiðla trekkja sig upp líkt og spiladósir og dönsuðu í hringi í kringum sjálfa sig. Það virðist vera mikið gert og mörgu fórnað til að komast á forsíðuna í Hádegismóum. Vinstrimönnum tókst með einstökum hætti, enn eina ferðina, að grafa undan sjálfum sér og eigin trúverðugleika. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Sundrung innan raða stjórnarflokkanna, og þá einkum innan Vinstri grænna, er ef til vill helsta ástæða þess afhroðs sem þeir guldu í síðustu alþingiskosningum, þó að fjölmargar aðrar ástæður komi einnig við sögu. Enginn virðist sjá sér hag í því að rifja upp þá ógæfu sem fylgdi því að standa í sífelldri kattasmölun. Skoðanakannanir sýna að kjósendur telja að flokkarnir hafi ekki framfylgt mikilvægum stefnumálum. Klofningur og ágreiningur voru meginástæður þess. Í kjölfarið misstu flokkarnir trúverðugleika, sem er forsenda tiltrúar kjósenda á stjórnmálamönnum. Stöðugar skylmingar þingmanna leiddu til mannfalls í eigin röðum og gengu nærri grasrótinni. Þetta yfirskyggði þann mikla árangur sem náðist. Ágreiningur innan flokkanna gerði það að verkum að ekki var hægt að ljúka við endurskoðun á fiskveiðistjórnunarkerfinu og koma á skikkanlegu auðlindagjaldi. Viðræður við ESB voru í hægagangi vegna framgöngu einstakra ráðherra og þegar Samfylkingin féllst formlega á að hægja á þeim var endanlega gert út um trúverðugleika flokksins. Stóriðjubrölt Vinstri grænna varð heldur ekki til þess að auka trúverðugleika þeirra. Icesave-samningarnir voru eitt samfellt klúður sem klauf flokkana og ekki var einu sinni talað fyrir þeim þegar á reyndi. Erfitt var að ná saman um skuldamál heimilanna. Landsdómsmálið kristallaði mismunandi sýn á uppgjörið við hrunið. Enga sameiginlega sýn var heldur að finna um inntak nýrrar stjórnarskrár né hvort sverfa ætti til stáls í málinu. Ekkert lát var á togstreitu þingmanna vegna kjördæmapots. Samfylkingunni var refsað harkalega fyrir að hafa hvorki tekist að koma helstu stefnumálum sínum í framkvæmd með Vinstri grænum né Sjálfstæðisflokknum. Klofningur innan þingflokks Vinstri grænna gerði hann nær óstjórntækan. Stór hluti hans yfirgaf flokkinn og Samfylkingin klofnaði einnig. Þingmennirnir létu fjölmiðla trekkja sig upp líkt og spiladósir og dönsuðu í hringi í kringum sjálfa sig. Það virðist vera mikið gert og mörgu fórnað til að komast á forsíðuna í Hádegismóum. Vinstrimönnum tókst með einstökum hætti, enn eina ferðina, að grafa undan sjálfum sér og eigin trúverðugleika.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar