Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur Hrafnhildur Sigurðardóttir skrifar 2. nóvember 2013 06:00 Í dag, laugardaginn 2. nóvember, er Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur í fimmta sinn hjá aðildarfélögum SÍM – Sambands íslenskra myndlistarmanna. Á þeim degi opnar fjöldi myndlistarmanna vinnustofur sínar fyrir almenningi og útskýrir fyrir gestum og gangandi vinnu sína og afrakstur hennar. Á þessum fimm árum hafa þúsundir gesta fyllt vinnustofur þeirra rúmlega 100 listamanna sem bjóða gesti velkomna hverju sinni. Í tilefni Dags myndlistar bjóða myndlistarmenn auk þess grunn- og framhaldsskólum landsins að taka á móti listamanni, sem kynnir starf sitt fyrir nemendum. Þetta hefur gefist mjög vel og hafa skólarnir tekið listamönnunum fagnandi, enda kynningin endurgjaldslaus. Listamennirnir hafa einnig verið ánægðir með framtakið, að geta sagt nemendum frá hvernig starfi þeirra er háttað og sýnt þeim myndverk sín. Það er von SÍM að þessar kynningar á opnum vinnustofum sem og í skólum, verði til að opna augu fólks á að starf myndlistarmannsins er alvörustarf – þó kaupið sé lágt.Breyta þarf hugarfari Talandi um kaup, þá þurfum við öll að lifa. Flestir myndlistarmenn þurfa í dag að sinna aukastarfi til að hafa ofan í sig og á, því annars ná þeir ekki endum saman. Það er eitt af hlutverkum SÍM að vinna að því að breyta þeirri staðreynd svo fleiri og fleiri sjái sér fært að lifa á listinni eingöngu. Þar er átt við að myndlistarmenn fái greitt fyrir vinnuframlag sitt á hinum ýmsu sviðum, sem í dag þykir sjálfsagt að þeir vinni í sjálfboðavinnu eða einfaldlega gefi eftir. Þetta er meðal annars vinna vegna upphengingar á eigin listaverkum, útlán á listaverkum á sýningar án leigugjalds og birting og prentun á hugverkum myndlistarmanna án þess að þiggja fyrir það þóknun. Þetta þykir allt sjálfsagt í dag, en er hugarfar sem þarf að breyta. Myndlistarmenn geta ekki lengur lifað í voninni um sölu á stöku listaverki til að framfleyta sér, heldur þurfa þeir að fá greitt fyrir allt sitt vinnuframlag í þágu listarinnar í landinu. Sem betur fer hafa opinber stjórnvöld, hvort heldur sem er ríki, borg eða bæir, stutt við myndlistarmenn í gegnum tíðina. Það hafa þau gert með launasjóði og styrkjasjóðum og nú síðast með stofnun Myndlistarsjóðs, samanber ný Myndlistarlög frá 2012. Myndlist stendur því loks jafnfætis öðrum listgreinum sem hafa samsvarandi sjóði að leita til. Þessir styrkjasjóðir standa þó ekki undir nema lítilli prósentu (innan við 5%) af veltu skapandi greina í landinu, styrkir sem sannað hefur verið að fyrir hverja eina krónu sem veitt er til skapandi greina koma minnst tvær tilbaka. Það er því óskandi að stjórnvöld styðji enn frekar við myndlistarmenn sem og aðra listamenn í landinu í framtíðinni, með því að auka þessa styrki enn frekar, en falli ekki í freistni niðurskurðar, af því að það er svo auðvelt að ráðast á garðinn þar sem hann er lægstur. Samband íslenskra myndlistarmanna hvetur landsmenn til að kynna sér dagskrá Dags myndlistar á dagurmyndlistar.is og sækja okkur heim, hvort heldur sem er hér í SÍM-húsið, í vinnustofuhús SÍM á Seljavegi, Nýlendugötu, Súðarvogi, Korpúlfsstöðum eða Lyngási í Garðabæ eða þær fjölmörgu vinnustofur sem myndlistarmenn reka einir bæði á höfuðborgarsvæðinu sem og á allri landsbyggðinni. Til hamingju með daginn, myndlistarmenn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Skoðun Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Sjá meira
Í dag, laugardaginn 2. nóvember, er Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur í fimmta sinn hjá aðildarfélögum SÍM – Sambands íslenskra myndlistarmanna. Á þeim degi opnar fjöldi myndlistarmanna vinnustofur sínar fyrir almenningi og útskýrir fyrir gestum og gangandi vinnu sína og afrakstur hennar. Á þessum fimm árum hafa þúsundir gesta fyllt vinnustofur þeirra rúmlega 100 listamanna sem bjóða gesti velkomna hverju sinni. Í tilefni Dags myndlistar bjóða myndlistarmenn auk þess grunn- og framhaldsskólum landsins að taka á móti listamanni, sem kynnir starf sitt fyrir nemendum. Þetta hefur gefist mjög vel og hafa skólarnir tekið listamönnunum fagnandi, enda kynningin endurgjaldslaus. Listamennirnir hafa einnig verið ánægðir með framtakið, að geta sagt nemendum frá hvernig starfi þeirra er háttað og sýnt þeim myndverk sín. Það er von SÍM að þessar kynningar á opnum vinnustofum sem og í skólum, verði til að opna augu fólks á að starf myndlistarmannsins er alvörustarf – þó kaupið sé lágt.Breyta þarf hugarfari Talandi um kaup, þá þurfum við öll að lifa. Flestir myndlistarmenn þurfa í dag að sinna aukastarfi til að hafa ofan í sig og á, því annars ná þeir ekki endum saman. Það er eitt af hlutverkum SÍM að vinna að því að breyta þeirri staðreynd svo fleiri og fleiri sjái sér fært að lifa á listinni eingöngu. Þar er átt við að myndlistarmenn fái greitt fyrir vinnuframlag sitt á hinum ýmsu sviðum, sem í dag þykir sjálfsagt að þeir vinni í sjálfboðavinnu eða einfaldlega gefi eftir. Þetta er meðal annars vinna vegna upphengingar á eigin listaverkum, útlán á listaverkum á sýningar án leigugjalds og birting og prentun á hugverkum myndlistarmanna án þess að þiggja fyrir það þóknun. Þetta þykir allt sjálfsagt í dag, en er hugarfar sem þarf að breyta. Myndlistarmenn geta ekki lengur lifað í voninni um sölu á stöku listaverki til að framfleyta sér, heldur þurfa þeir að fá greitt fyrir allt sitt vinnuframlag í þágu listarinnar í landinu. Sem betur fer hafa opinber stjórnvöld, hvort heldur sem er ríki, borg eða bæir, stutt við myndlistarmenn í gegnum tíðina. Það hafa þau gert með launasjóði og styrkjasjóðum og nú síðast með stofnun Myndlistarsjóðs, samanber ný Myndlistarlög frá 2012. Myndlist stendur því loks jafnfætis öðrum listgreinum sem hafa samsvarandi sjóði að leita til. Þessir styrkjasjóðir standa þó ekki undir nema lítilli prósentu (innan við 5%) af veltu skapandi greina í landinu, styrkir sem sannað hefur verið að fyrir hverja eina krónu sem veitt er til skapandi greina koma minnst tvær tilbaka. Það er því óskandi að stjórnvöld styðji enn frekar við myndlistarmenn sem og aðra listamenn í landinu í framtíðinni, með því að auka þessa styrki enn frekar, en falli ekki í freistni niðurskurðar, af því að það er svo auðvelt að ráðast á garðinn þar sem hann er lægstur. Samband íslenskra myndlistarmanna hvetur landsmenn til að kynna sér dagskrá Dags myndlistar á dagurmyndlistar.is og sækja okkur heim, hvort heldur sem er hér í SÍM-húsið, í vinnustofuhús SÍM á Seljavegi, Nýlendugötu, Súðarvogi, Korpúlfsstöðum eða Lyngási í Garðabæ eða þær fjölmörgu vinnustofur sem myndlistarmenn reka einir bæði á höfuðborgarsvæðinu sem og á allri landsbyggðinni. Til hamingju með daginn, myndlistarmenn.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar