Snorrabrautin dauðagildra?

Pabbi stendur við gönguljós einn eftirmiðdaginn á Snorrabrautinni með stelpurnar sínar í hvora hönd. Sú yngri er glöð og kát, hoppandi og skoppandi. Pabbinn bíður samviskusamlega eftir græna kallinum en litlan hoppar og skoppar óvart út á götu. Pabbinn þrífur hana snöggt til sín og bíll þýtur framhjá sekúndubrotum síðar langt yfir löglegum ökuhraða. Pabbinn fær mikinn hjartslátt, vill ekki hugsa hvað hefði getað orðið...

Kona sest inn í bíl sem lagt er á bílastæði við Snorrabraut. Rétt í þann mund sem hún er sest keyrir annar bíll utan í kyrrstæðan bílinn .... yfir löglegum ökuhraða. Konan situr stjörf í bílnum, vill ekki hugsa hvað hefði getað orðið.

Þessar örsögur eru sannar og það sem meira er; þær fjalla um mína nánustu fjölskyldu, dóttur mína fimm ára og móður mína. Þessar sögur eru aðeins brotabrot af mörgum sögum sem ég gæti fyllt heila bók af. Nú hef ég flutt mig tímabundið til útlanda en í hvert sinn sem við förum yfir stóra og hættulega götu er hún kölluð Snorrabrautin af dætrum mínum. Þær eru hræddari við Snorrabrautina en Grýlu, þær vilja að við flytjum hinum megin við þessa ógn þegar við komum heim svo að þær geti gengið einar í skólann. Ég þekki nokkrar fjölskyldur sem hafa flutt vegna þessarar götu.

Til skoðunar

Ég vildi gjarnan hætta að þurfa segja sögur um lífsháska við Snorrabraut. Þetta er þriðja árið í röð sem ég skrifa til borgarstjórnar um ógnina miklu. Fyrsta árið fékk ég þau svör að ég þyrfti ekki að hafa áhyggjur því það væri búið að gera ráð fyrir breytingum, að akreinum yrði fækkað og hjólaakrein væri á planinu. Ég sendi aftur bréfið ári síðar og sendi inn tillögu á Betri Reykjavík til að krefjast umbóta eða lagfæringar. Hugmyndin mín Lífvænleg Snorrabraut er nú flokkuð sem afgreidd tillaga og svarið er á þessa leið:

„Þakka ábendingar og ágæta umræðu um umferð á Snorrabraut.

Í sem stystu máli má segja að Snorrabraut er einmitt til skoðunar eins [og] um er rætt í tillögunni og hugmyndir að breytingum eru til umfjöllunar.

Svar lagt fram í umhverfis- og samgönguráði.

f.h. Umhverfis- og samgöngusviðs Reykjavíkurborgar

Ólafur Bjarnason

samgöngustjóri“

Og svona hljóða flest svörin sem ég hef fengið við fyrirspurnum mínum.

Forgangsmál

Við Snorrabrautina eru engin skilti með hámarkshraða, það eru engar hraðahindranir. Við Snorrabrautina eru allt of mörg umferðarljós, hins vegar hægja þau ekkert á umferð heldur gera einmitt hið gagnstæða, bílstjórar bruna niður Bústaðaveginn til að ná fyrstu ljósunum og svo koll af kolli.

Hér í Edinborg, fimm hundruð þúsund manna borg, hjóla ég á götunum, líka stóru götunum, og oft á sértilgerðum hjólaakreinum. Á Snorrabrautinni þori ég það ekki, ég get ekki talið fjölda þeirra ákeyrslna og árekstra sem ég hef orðið vitni að á þessari götu á fingrum handa minna.

Eins og Snorrabrautin er í dag er hún hönnuð til þess að umferðarlög séu brotin og það allan liðlangan daginn. Þetta kom fram í skýrslu ársins 2010 frá Rannsóknarnefnd umferðarslysa.

Hörmuleg slys hafa orðið á þessari götu og það ætti að vera forgangsmál borgarráðs að gera götuna betri fyrir hjólandi, gangandi og keyrandi.

Snorrabrautin er mannfjandsamleg dauðagildra eins og hún er í dag. Ég ákalla ykkur í borgarráði, sum ykkar eigið börn í sama skóla og börn mín fara í, sum ykkar keyrið Snorrabrautina, hjólið eða jafnvel gangið yfir oft á dag, sum ykkar eru sérmenntuð í borgarskipulagi. Öll eigið þið það sameiginlegt með mér, geri ég fastlega ráð fyrir, að vilja ekki verða fyrir slysi eða valda slysi á Snorrabrautinni vegna þess óskapnaðar sem skipulag hennar er. Ég ákalla því samvisku ykkar sem foreldrar, manneskjur, vegfarendur og bílstjórar. Gerið Snorrabrautina lífvænlega, takk!