Hryðjuverk yfirvofandi: Björgum Nasa og sóltorgi Ingólfs

Ríkur maður keypti hús við Ingólfstorg og Landsímahúsin og vill selja verktökum dýrt til að byggja tröllaukið hótel, líklega með á fjórða hundrað herbergi. Á hlaðinu við dúkkudómkirkjuna og dúkkuþinghúsið okkar, takk. Gjörið svo vel. Jafnstórt og Hótel Saga plús tvær Hótel Borgir.

Nú rétt fyrir sumarfrí munu koma tillögur að steypuhlunki, þegar allir verða farnir og enginn les blöðin. Veslings litla Reykjavík, fátæk eftir hrun, getur ekki bjargað málinu nema kaupa húsin fyrir milljarða sem eru ekki til. Við skiljum öll klemmu Besta flokksins, sem sannarlega er vel meinandi. Nú verður samfélag fátæka lýðveldisins að bregðast við og setja lög verndunar, vernda það sem eftir er af heildarmynd gamla tímans og eina danssal miðbæjarins og eina upprunalega skemmtihús og samkomusal Kvosarinnar. Gamaldags tónleikasal með mikla sögu. Vernda sólfermetra miðsvæðis okkar til samkomuhalds til næstu alda. Útsetja ný sólskinslög og minjalög, afturvirk og framvirk. Gera minjahúsin óseljanleg til niðurrifs eða flutnings fram á sóltorgið okkar. Þið þarna í borgarstjórn kunnið trixin. Taka eignarnámi á eðlilegum prís, eftir að löngu úrelta deiliskipulaginu frá 1988 hefur verið kippt úr sambandi.

Málið er stórt, hlutfalli heimsins minnstu dómkirkju og þinghúss miðað við umhverfi er ógnað. Steypurisinn sem íhugar að hlamma sér niður við elstu hús Reykjavíkur og ýta húsum fram á Ingólfstorg skemmir líka torgmynd Austurvallar og stækkar skugga þangað.

Eyðilegging miðborgarhúsa átti sér stað víða í Vesturheimi á sjöunda áratug síðustu aldar, og er talin skandall. Nú rúmum fjörutíu árum síðar er enn verið að vinna í þessum anda hér. Miðbæjarmarkaðurinn skyggir síðan á þessum tíma á elstu hús Reykjavíkur við Aðalstræti og í Grjótaþorpi og nú stendur til að bæta við steypurisa sem nær frá smáhýsi við Austurvöll alla leið að Aðalstræti. Þetta er tímaskekkja og voði. Hryllingur í dúkkumiðbæ þar sem götur eru mjóar og sólin hér 64° í norðri er mest allt árið lágt á lofti.

Myrkur og skuggi eru óvinir í landi sem hangir í heimskautsbaugi. Allir sem koma í miðbæinn skynja gæðin sem felast í birtunni og skjólinu á okkar stóra Austurvelli. Svipuð lífsgæði eru á Ingólfstorgi sem skartar mannlífi árið um kring og allir elska sem eiga dagleið um. Skugginn af nýja tröllhótelinu og húsunum sem á að skjóta fram á Ingólfstorg verður stór á Jónsmessu svo ekki sé talað um skammdegið. Skelfileg tilhugsun er að Hótel Vík og húsið gegnt elsta húsi bæjarins fari fram á Ingólfstorg. Sem sagnfræðingur og íbúi fullyrði ég að leifar nítjándu aldar húsasögu og rými borgarbúa til framtíðar skaðist glæpsamlega við þessa ráðagjörð.

Salur Nasa-Sigtúns-Sjálfstæðishússins-Kvennaskólans sem snýr framhlið að Austurvelli er eina innréttingin sem eftir er í gömlum reykvískum samkomuhúsum, fyrir utan kaffihús Mokka. Innviðir Naustsins, Hótels Borgar, Hressingarskálans, Kaffi Traðar og Reykjavíkur apóteks hurfu – svo mætti lengi telja. Enga innanhússsögu má lengur lesa úr innréttingum opinna staða. Borgir stæra sig af veitingahúsum sem standa óbreytt og vekja upp tilfinningu fyrir liðinni tíð – nema Reykjavík. Hún er svo mikill kjáni, þessi elska.

Ráðamenn, íhugið ábyrgðina gagnvart framtíðinni þegar þið gerið mistök af þessu tagi! Uppgjör framtíðar verður sárt, eins og eftir mistökin með Fjalaköttinn. Látum hótel í risastóra Landsímahúsinu nægja. Nóg verður um þá umferð, rútuprump á Alþingi og rennerí. Miðbærinn okkar er ekki bara fyrir blessaða stressaða ferðamenn. Svona troðfull af hótelum verður Kvosin eins og flugstöð.