Hvað getur þú gert í þágu umhverfisins? Úrsúla Jünemann skrifar 4. júní 2012 09:30 Nú er að byrja fallegur árstími. Vorið er á næsta leiti, farfuglar koma í hópum til landsins og söngur garðfugla fyllir loftið. Fyrstu grænu stráin stinga sér í gegnum jarðveginn og trén eru að springa út. Krókusar eru búnir að blómstra og páskaliljurnar og túlípanar sýna sitt fegursta. Því miður er ekki alltaf fallegt að líta í kringum sig þegar farið er í gönguferð. Rusl og drasl er víða að sjá og sýnir að við á þessu skeri sem auglýsum landið okkar sem hreint og óspillt erum frekar á byrjunarreit hvað umhverfisvitund snertir. Mjög jákvætt er að það séu átök í gangi að virkja íbúa til að hugsa um nánasta umhverfi sitt. Ekki gera ekki neitt! Ég man ekki í hvaða auglýsingu þetta slagorð var notað. En við getum haft þetta í huga þegar það kemur að umhverfisvernd. Hver og einn getur lagt sitt af mörkum og samantalið mun það hafa jákvæð áhrif á framtíð okkar sem jarðarbúar. Hér eru nokkur atriði sem hver og einn gæti bætt sig í: Fylgjumst með því sem er gerast á okkar landi. Verum gagnrýnin á það sem okkar ráðamenn vilja gera. Athugum í hvað skattpeningarnir fara: Eru það auknar gatnaframkvæmdir eða eru það ráðstafanir sem munu efla vistvænar samgöngur? Viljum við að náttúruperlunum okkar verði fórnað í brjálæðislegar virkjunarframkvæmdir sem munu skapa atvinnu í stuttan tíma? En hvað svo? Við ættum að vita betur eftir að við lentum í Kárahnjúkaævintýrinu sem varð okkur dýrt og er það enn. Hver og einn getur látið í sér heyra og haft áhrif þannig. Verum gagnrýnin á áróður hagsmunahópa sem vilja græða mikið á stuttum tíma. Góðir hlutir gerast yfirleitt hægt. Viljum við til dæmis að okkar lífeyrissparnaður fari í áhættusamar framkvæmdir eins og Hverahlíðarvirkjun eða sæstreng? Kaupum umhverfisvænt: Veljum frekar vörur sem eru merktar alþjóðlegum umhverfismerkjum, t. d. svaninum. Forðumst að kaupa vörur í miklum og óþörfum umbúðum. Notum margnota innkaupapoka í staðinn fyrir plastpoka, Íslendingar eiga örugglega met í notkun einnota plasts í Evrópu. Minnkum notkun á vörum sem eru búnar að ferðast um hálfan hnöttinn og kaupum frekar árstíðarbundið, t.d. jarðarber þegar þau eru til úr innlendri ræktun. Verum góð fyrirmynd fyrir börnin okkar: Kennum þeim að henda ekki rusli frá sér hvar sem er. En pössum okkur sjálf á því að: Ganga vel frá ruslatunnunum svo að ekki fjúki upp úr þeim. „Gleyma“ ekki hundaskítspokunum á leiðinni. Taka til eftir áramótaflugeldana okkar. Ganga tryggilega frá byggingarefninu og festa það niður, það vita jú allir að það getur komið hvassviðri. Stinga smárusli frekar í vasann, við vitum jú að sumum líður illa þannig að þeim finnst gaman að sparka botninn úr ruslílátunum. Minnkum bílanotkun: Gott er að plana daginn og hvaða ferðir eru nauðsynlegar. Oft er hægt að tengja erindin saman. Forðumst óþarft skutl og kennum börnunum frekar að nota strætó, reiðhjól eða bara fæturna, kennum þeim einnig að klæða sig eftir veðri. Tökum nagladekk tímanlega af bílunum, sérstaklega á höfuðborgarsvæðinu. Íhugum hvort yfir höfuð sé nauðsynlegt að nota nagladekk og hvaða aðrir kostir eru í boði. Byrjum að flokka ruslið: Margt endurnýtanlegt efni fer í urðun og þetta er bæði sóun á verðmætum og kostnaðarsamt. Jarðvegurinn tekur ekki endalaust við, alveg eins og sjórinn og andrúmsloftið. Það mætti til dæmis byrja að safna dagblöðum / fernunum í sérílát og flöskum / dósum í annað. Það er ekki mikill aukakrókur að keyra þetta reglulega í endurvinnslustöðvarnar. Þegar maður er kominn á lag með þetta er hægt að bæta við söfnun á gleri, plastumbúðum og jafnvel fleiru. Og athugum hvort alltaf sé nauðsynlegt að kaupa nýtt. Oft má nota hlutina lengur heldur en margir gera í dag. Þetta kemur sér líka vel fyrir budduna. Berum virðingu fyrir því að við eigum nóg af góðu vatni og að okkur skortir ekki mat né orku. Við eigum frábært land og þurfum ekki á rányrkju að halda. Öll getum við lagt eitthvað af mörkum. Margt smátt gerir eitt stórt. Í staðinn fyrir einhver stór átök einu sinni á ári getur maður reynt að breyta lífsstílnum smávegis í þágu umhverfis og betri framtíð fyrir börnin okkar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Nú er að byrja fallegur árstími. Vorið er á næsta leiti, farfuglar koma í hópum til landsins og söngur garðfugla fyllir loftið. Fyrstu grænu stráin stinga sér í gegnum jarðveginn og trén eru að springa út. Krókusar eru búnir að blómstra og páskaliljurnar og túlípanar sýna sitt fegursta. Því miður er ekki alltaf fallegt að líta í kringum sig þegar farið er í gönguferð. Rusl og drasl er víða að sjá og sýnir að við á þessu skeri sem auglýsum landið okkar sem hreint og óspillt erum frekar á byrjunarreit hvað umhverfisvitund snertir. Mjög jákvætt er að það séu átök í gangi að virkja íbúa til að hugsa um nánasta umhverfi sitt. Ekki gera ekki neitt! Ég man ekki í hvaða auglýsingu þetta slagorð var notað. En við getum haft þetta í huga þegar það kemur að umhverfisvernd. Hver og einn getur lagt sitt af mörkum og samantalið mun það hafa jákvæð áhrif á framtíð okkar sem jarðarbúar. Hér eru nokkur atriði sem hver og einn gæti bætt sig í: Fylgjumst með því sem er gerast á okkar landi. Verum gagnrýnin á það sem okkar ráðamenn vilja gera. Athugum í hvað skattpeningarnir fara: Eru það auknar gatnaframkvæmdir eða eru það ráðstafanir sem munu efla vistvænar samgöngur? Viljum við að náttúruperlunum okkar verði fórnað í brjálæðislegar virkjunarframkvæmdir sem munu skapa atvinnu í stuttan tíma? En hvað svo? Við ættum að vita betur eftir að við lentum í Kárahnjúkaævintýrinu sem varð okkur dýrt og er það enn. Hver og einn getur látið í sér heyra og haft áhrif þannig. Verum gagnrýnin á áróður hagsmunahópa sem vilja græða mikið á stuttum tíma. Góðir hlutir gerast yfirleitt hægt. Viljum við til dæmis að okkar lífeyrissparnaður fari í áhættusamar framkvæmdir eins og Hverahlíðarvirkjun eða sæstreng? Kaupum umhverfisvænt: Veljum frekar vörur sem eru merktar alþjóðlegum umhverfismerkjum, t. d. svaninum. Forðumst að kaupa vörur í miklum og óþörfum umbúðum. Notum margnota innkaupapoka í staðinn fyrir plastpoka, Íslendingar eiga örugglega met í notkun einnota plasts í Evrópu. Minnkum notkun á vörum sem eru búnar að ferðast um hálfan hnöttinn og kaupum frekar árstíðarbundið, t.d. jarðarber þegar þau eru til úr innlendri ræktun. Verum góð fyrirmynd fyrir börnin okkar: Kennum þeim að henda ekki rusli frá sér hvar sem er. En pössum okkur sjálf á því að: Ganga vel frá ruslatunnunum svo að ekki fjúki upp úr þeim. „Gleyma“ ekki hundaskítspokunum á leiðinni. Taka til eftir áramótaflugeldana okkar. Ganga tryggilega frá byggingarefninu og festa það niður, það vita jú allir að það getur komið hvassviðri. Stinga smárusli frekar í vasann, við vitum jú að sumum líður illa þannig að þeim finnst gaman að sparka botninn úr ruslílátunum. Minnkum bílanotkun: Gott er að plana daginn og hvaða ferðir eru nauðsynlegar. Oft er hægt að tengja erindin saman. Forðumst óþarft skutl og kennum börnunum frekar að nota strætó, reiðhjól eða bara fæturna, kennum þeim einnig að klæða sig eftir veðri. Tökum nagladekk tímanlega af bílunum, sérstaklega á höfuðborgarsvæðinu. Íhugum hvort yfir höfuð sé nauðsynlegt að nota nagladekk og hvaða aðrir kostir eru í boði. Byrjum að flokka ruslið: Margt endurnýtanlegt efni fer í urðun og þetta er bæði sóun á verðmætum og kostnaðarsamt. Jarðvegurinn tekur ekki endalaust við, alveg eins og sjórinn og andrúmsloftið. Það mætti til dæmis byrja að safna dagblöðum / fernunum í sérílát og flöskum / dósum í annað. Það er ekki mikill aukakrókur að keyra þetta reglulega í endurvinnslustöðvarnar. Þegar maður er kominn á lag með þetta er hægt að bæta við söfnun á gleri, plastumbúðum og jafnvel fleiru. Og athugum hvort alltaf sé nauðsynlegt að kaupa nýtt. Oft má nota hlutina lengur heldur en margir gera í dag. Þetta kemur sér líka vel fyrir budduna. Berum virðingu fyrir því að við eigum nóg af góðu vatni og að okkur skortir ekki mat né orku. Við eigum frábært land og þurfum ekki á rányrkju að halda. Öll getum við lagt eitthvað af mörkum. Margt smátt gerir eitt stórt. Í staðinn fyrir einhver stór átök einu sinni á ári getur maður reynt að breyta lífsstílnum smávegis í þágu umhverfis og betri framtíð fyrir börnin okkar.
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun