Ábendingar vegna leiðara Þorgeir Eyjólfsson skrifar 12. maí 2012 06:00 Í leiðara Fréttablaðsins í gær eru settar fram staðhæfingar tengdar gjaldeyrisútboðum Seðlabanka Íslands sem sumpart byggja á misskilningi eða eru rangar. Fullyrt er ranglega að í fyrsta sinn hinn 9. maí sl. hafi verið greint frá fjárhæð fjármuna til fjárfestinga samkvæmt fjárfestingarleiðinni. Í lok fyrri útboða hefur ávallt verið greint frá fjárhæð og fjölda tekinna tilboða í fjárfestingarleiðinni. Hafa ber í huga í þessu samhengi að helmingur erlendu fjárfestingarinnar í hverju tilviki kemur inn í gegnum útboð bankans en hinn helmingurinn með sölu gjaldeyris hjá innlendum banka. Fullyrt er ranglega að þátttakendur í fjárfestingarleiðinni fái gefins fjármuni með þátttöku í útboðum. Þátttakendur í útboðum samkvæmt fjárfestingarleið eru í reynd að eiga viðskipti við erlenda aðila sem eiga innlendar eignir í formi innlána eða skuldabréfa, svonefndar aflandskrónur. Seðlabankinn er í því hlutverki að skapa vettvang fyrir aðila sem fjárfesta vilja á Íslandi til að selja gjaldeyri þeim erlendu aðilum sem selja vilja krónur. Þarna er um markaðsviðskipti að ræða og því fjarri lagi að einhver fái eitthvað gefins, hvað þá að hið opinbera sé með meðgjöf eins og einhverjir kunna að túlka leiðaratextann. Ummæli seðlabankastjóra frá nóvember 2011 um að með opnun fjárfestingarleiðarinnar væri verið að opna leið fyrir aflandskrónur til fjárfestinga í íslensku atvinnulífi stendur óhögguð enda hafa aflandskrónur komið inn í íslenskt efnahagslíf í gegnum útboðsferilinn samkvæmt fjárfestingarleiðinni sem nemur liðlega 25 ma.kr. Hitt er svo annað mál og kann að hafa valdið misskilningi í þessu sambandi að lítill áhugi hefur verið af hálfu aflandskrónueigendanna sjálfra að sækja um flutning á þeim krónum til fjárfestinga á þeirra eigin vegum hér á landi en við það var átt í fréttatilkynningu bankans frá 9. maí sl. Það er ef til vill ekki undarlegt í ljósi þess að þessir aðilar eru þegar nokkuð brenndir af fjárfestingum sínum frá því fyrir hrun og því ekki líklegt að þeir yrðu áfjáðir í að koma með nýjan gjaldeyri til landsins í gegnum álandsmarkaðinn eins og fjárfestingarleiðin gerir ráð fyrir til þess að nota á móti aflandskrónum sínum. Jafnframt er rétt að vekja athygli á að einungis þær aflandskrónur sem hafa verið í samfelldu eignarhaldi frá upptöku gjaldeyrishafta hinn 28. nóvember 2008 hafa verið gjaldgengar til þátttöku í fjárfestingarleiðinni. Fyrirspurnum blaðamanna um nöfn einstakra þátttakenda í útboðum er bankanum óheimilt að svara og vísast þar til þagnarskylduákvæða laga um Seðlabanka Íslands. Þetta veit leiðarahöfundur og ætti að upplýsa lesendur sína um í stað þess að haga texta sínum þannig að það sé af sjálfstæðum vilja eða þjónkun við einhverja annarlega hagsmuni að Seðlabankinn upplýsir ekki um þetta. Vangaveltum leiðarahöfundar um hundruð erlendra eignarhaldsfélaga sem stofnuð voru í skattaskjólum á árunum fyrir hrun og hugsanlega þátttöku þeirra í útboðum verða að vera hans vangaveltur. Rétt er að undirstrika að samkvæmt skilmálum fjárfestingarleiðarinnar er skýrt kveðið á um að til þess að geta tekið þátt í útboðum megi fjárfestir eða lögaðili þar sem hann á eða átti sæti í stjórn eða er eða var í forsvari fyrir, ekki hafa verið ákærður af handhafa ákæruvalds eða kærður til lögreglu af Seðlabankanum, og máli vegna þess sé enn ólokið hjá ákæruvaldi eða lögreglu, eða hafa vanefnt verulega óuppgerða stjórnvaldssekt eða sátt; allt vegna brota á lögum um gjaldeyrismál, nr. 87/1992, og reglum settum á grundvelli þeirra. Þannig eru gerðar mjög skýrar kröfur til þátttakenda. Jafnframt gera skilmálar fjárfestingarleiðarinnar kröfu til þess að fjárfestir sanni á sér deili gagnvart Seðlabankanum með hliðstæðum hætti og þeim sem mælt er fyrir um í a. og b. liðum 1. mgr. laga nr. 64/2006 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka. Ef fjárfestir er lögaðili skal hann afhenda afrit af samþykktum félagsins (fjárfestisins), og jafnframt afhenda yfirlit yfir hluthafa og eigendur fjárfestis. Upplýsa skal Seðlabankann um eignarhald á fjárfesti og þá hver sé raunverulegur eigandi fjárfestis samkvæmt fyrrnefndum lögum um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnum hryðjuverka. Fjárfestir skal staðfesta að hann sé raunverulegur eigandi fjármunanna, svo og að viðskiptin séu framkvæmd fyrir eigin reikning fjárfestisins en ekki fyrir hönd annars/annarra aðila. Fullyrðing í niðurlagi leiðarans um að valinn hópur fái að snúa aftur inn í hagkerfið með meðgjöf frá Seðlabankanum er röng. Eins og áður kom fram eru þátttakendur í fjárfestingarleiðinni að selja gjaldeyrinn þeim aflandskrónueigendum sem kaupa vilja. Útboð Seðlabankans eru vettvangur þessara aðila til að eiga viðskipti sín á milli. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tengdar fréttir Óþolandi ógagnsæi Seðlabanki Íslands kynnti á miðvikudag niðurstöðu þriggja gjaldeyrisútboða sem farið hafa fram á þessu ári. Tilgangur þeirra er að skapa betri aðstæður til að aflétta gjaldeyrishöftunum. Á sama tíma var í fyrsta sinn greint frá því hversu mikið fé hefur komið inn í landið í gegnum svonefnda fjárfestingaleið. Samkvæmt henni geta aðilar skipt erlendum gjaldeyri í íslenskar krónur og fengið 16 prósenta virðisaukningu gefins fyrir að gera það ef viðkomandi er tilbúinn að binda fjárfestinguna hérlendis í fimm ár. Það þýðir að ef einhver kemur með milljarð króna inn í landið eftir þessari leið þá fær hann 160 milljónir króna fyrir að gera það. 11. maí 2012 06:00 Mest lesið Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson Skoðun Þegar sumarnámskeið eru ekki raunhæfur valkostur Aldís Sif Bjarnhéðinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Eftir almyrkvann – þakklæti og stolt Gerður B. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann skrifar Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Árangur íslenskra stjórnmálamanna Steinn Kári Ragnarsson skrifar Skoðun Já, vegna allra Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Brandari dagsins Einar Helgason skrifar Skoðun Það sem aldrei hefur gerst getur hæglega gerst aftur! Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Af hverju sjómenn mættu mögulega segja „já“ Kjartan Jónsson skrifar Skoðun Vélin verður sífellt klárari. En ekkert greindari. Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um fullveldi og framsal þess Axel Kristinsson skrifar Skoðun Ævilangt ástarsamband við bláber Björg Árnadóttir skrifar Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson skrifar Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar Skoðun Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Hættum að giska: Fáum svörin á borðið Stefán Pettersson skrifar Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher skrifar Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar Skoðun Lækkum álögur og afnemum byggingarrétt af atvinnulóðum Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Sóknarfæri í fullvinnslu - Hvers vegna ESB-aðild gæti opnað nýjar dyr Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Beðið eftir Godot? 83 dagar, 179 tölvupóstar Einar Bárðarson skrifar Skoðun Evrópa eða Bandaríkin? Snorri Ásmundsson skrifar Sjá meira
Í leiðara Fréttablaðsins í gær eru settar fram staðhæfingar tengdar gjaldeyrisútboðum Seðlabanka Íslands sem sumpart byggja á misskilningi eða eru rangar. Fullyrt er ranglega að í fyrsta sinn hinn 9. maí sl. hafi verið greint frá fjárhæð fjármuna til fjárfestinga samkvæmt fjárfestingarleiðinni. Í lok fyrri útboða hefur ávallt verið greint frá fjárhæð og fjölda tekinna tilboða í fjárfestingarleiðinni. Hafa ber í huga í þessu samhengi að helmingur erlendu fjárfestingarinnar í hverju tilviki kemur inn í gegnum útboð bankans en hinn helmingurinn með sölu gjaldeyris hjá innlendum banka. Fullyrt er ranglega að þátttakendur í fjárfestingarleiðinni fái gefins fjármuni með þátttöku í útboðum. Þátttakendur í útboðum samkvæmt fjárfestingarleið eru í reynd að eiga viðskipti við erlenda aðila sem eiga innlendar eignir í formi innlána eða skuldabréfa, svonefndar aflandskrónur. Seðlabankinn er í því hlutverki að skapa vettvang fyrir aðila sem fjárfesta vilja á Íslandi til að selja gjaldeyri þeim erlendu aðilum sem selja vilja krónur. Þarna er um markaðsviðskipti að ræða og því fjarri lagi að einhver fái eitthvað gefins, hvað þá að hið opinbera sé með meðgjöf eins og einhverjir kunna að túlka leiðaratextann. Ummæli seðlabankastjóra frá nóvember 2011 um að með opnun fjárfestingarleiðarinnar væri verið að opna leið fyrir aflandskrónur til fjárfestinga í íslensku atvinnulífi stendur óhögguð enda hafa aflandskrónur komið inn í íslenskt efnahagslíf í gegnum útboðsferilinn samkvæmt fjárfestingarleiðinni sem nemur liðlega 25 ma.kr. Hitt er svo annað mál og kann að hafa valdið misskilningi í þessu sambandi að lítill áhugi hefur verið af hálfu aflandskrónueigendanna sjálfra að sækja um flutning á þeim krónum til fjárfestinga á þeirra eigin vegum hér á landi en við það var átt í fréttatilkynningu bankans frá 9. maí sl. Það er ef til vill ekki undarlegt í ljósi þess að þessir aðilar eru þegar nokkuð brenndir af fjárfestingum sínum frá því fyrir hrun og því ekki líklegt að þeir yrðu áfjáðir í að koma með nýjan gjaldeyri til landsins í gegnum álandsmarkaðinn eins og fjárfestingarleiðin gerir ráð fyrir til þess að nota á móti aflandskrónum sínum. Jafnframt er rétt að vekja athygli á að einungis þær aflandskrónur sem hafa verið í samfelldu eignarhaldi frá upptöku gjaldeyrishafta hinn 28. nóvember 2008 hafa verið gjaldgengar til þátttöku í fjárfestingarleiðinni. Fyrirspurnum blaðamanna um nöfn einstakra þátttakenda í útboðum er bankanum óheimilt að svara og vísast þar til þagnarskylduákvæða laga um Seðlabanka Íslands. Þetta veit leiðarahöfundur og ætti að upplýsa lesendur sína um í stað þess að haga texta sínum þannig að það sé af sjálfstæðum vilja eða þjónkun við einhverja annarlega hagsmuni að Seðlabankinn upplýsir ekki um þetta. Vangaveltum leiðarahöfundar um hundruð erlendra eignarhaldsfélaga sem stofnuð voru í skattaskjólum á árunum fyrir hrun og hugsanlega þátttöku þeirra í útboðum verða að vera hans vangaveltur. Rétt er að undirstrika að samkvæmt skilmálum fjárfestingarleiðarinnar er skýrt kveðið á um að til þess að geta tekið þátt í útboðum megi fjárfestir eða lögaðili þar sem hann á eða átti sæti í stjórn eða er eða var í forsvari fyrir, ekki hafa verið ákærður af handhafa ákæruvalds eða kærður til lögreglu af Seðlabankanum, og máli vegna þess sé enn ólokið hjá ákæruvaldi eða lögreglu, eða hafa vanefnt verulega óuppgerða stjórnvaldssekt eða sátt; allt vegna brota á lögum um gjaldeyrismál, nr. 87/1992, og reglum settum á grundvelli þeirra. Þannig eru gerðar mjög skýrar kröfur til þátttakenda. Jafnframt gera skilmálar fjárfestingarleiðarinnar kröfu til þess að fjárfestir sanni á sér deili gagnvart Seðlabankanum með hliðstæðum hætti og þeim sem mælt er fyrir um í a. og b. liðum 1. mgr. laga nr. 64/2006 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka. Ef fjárfestir er lögaðili skal hann afhenda afrit af samþykktum félagsins (fjárfestisins), og jafnframt afhenda yfirlit yfir hluthafa og eigendur fjárfestis. Upplýsa skal Seðlabankann um eignarhald á fjárfesti og þá hver sé raunverulegur eigandi fjárfestis samkvæmt fyrrnefndum lögum um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnum hryðjuverka. Fjárfestir skal staðfesta að hann sé raunverulegur eigandi fjármunanna, svo og að viðskiptin séu framkvæmd fyrir eigin reikning fjárfestisins en ekki fyrir hönd annars/annarra aðila. Fullyrðing í niðurlagi leiðarans um að valinn hópur fái að snúa aftur inn í hagkerfið með meðgjöf frá Seðlabankanum er röng. Eins og áður kom fram eru þátttakendur í fjárfestingarleiðinni að selja gjaldeyrinn þeim aflandskrónueigendum sem kaupa vilja. Útboð Seðlabankans eru vettvangur þessara aðila til að eiga viðskipti sín á milli.
Óþolandi ógagnsæi Seðlabanki Íslands kynnti á miðvikudag niðurstöðu þriggja gjaldeyrisútboða sem farið hafa fram á þessu ári. Tilgangur þeirra er að skapa betri aðstæður til að aflétta gjaldeyrishöftunum. Á sama tíma var í fyrsta sinn greint frá því hversu mikið fé hefur komið inn í landið í gegnum svonefnda fjárfestingaleið. Samkvæmt henni geta aðilar skipt erlendum gjaldeyri í íslenskar krónur og fengið 16 prósenta virðisaukningu gefins fyrir að gera það ef viðkomandi er tilbúinn að binda fjárfestinguna hérlendis í fimm ár. Það þýðir að ef einhver kemur með milljarð króna inn í landið eftir þessari leið þá fær hann 160 milljónir króna fyrir að gera það. 11. maí 2012 06:00
Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun
Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun
Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar
Skoðun Sóknarfæri í fullvinnslu - Hvers vegna ESB-aðild gæti opnað nýjar dyr Halldór Jörgen Olesen skrifar
Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir Skoðun
Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson Skoðun