Blekkingarleikur með skattlagningu lífeyrissparnaðar

Enn koma fram tillögur um skattlagningu lífeyrissparnaðar frá stjórnmálamönnum sem vilja láta taka sig alvarlega. Nú síðast er lagt til að ríkið „innleysi" skattinneign sína af viðbótarlífeyrissparnaði landsmanna til að fjármagna niðurfærslu Íbúðalánasjóðs á lánum. Auk þess verði lagður sérstakur skattur á almennan lífeyrissparnað vegna hagnaðar af svokölluðum Avens-viðskiptum á árinu 2010.

Núverandi fyrirkomulag á skattlagningu lífeyrissparnaðar er nauðsynlegt vegna þess að með því verða lífeyrisþegar jafnframt skattgreiðendur á lífeyrisaldrinum. Fyrirséð breyting á aldurssamsetningu þjóðarinnar á komandi áratugum, hlutfallsleg fjölgun aldraðra og fækkun á vinnumarkaði, þýðir að lífeyrisþegarnir sjálfir munu verða að standa undir kostnaði við opinbera þjónustu.

Af þessari ástæðu verður ekki hægt að efna loforð stjórnmálamanna samtímans um að tilteknar lífeyrisgreiðslur verði skattfrjálsar þegar þar að kemur. Tekjur lífeyrisþega verða örugglega skattlagðar á ný þótt þær hafi verið skattlagðar áður. Loforð um skattfrelsi tekna úr lífeyrissjóðum í framtíðinni er því blekkingarleikur og viðkomandi stjórnmálamönnum til vansa að taka þátt í þeim leik.

Ljóst er að vandi skuldugra heimila og fyrirtækja er mikill en of hægt hefur gengið að auka fjárfestingar í atvinnulífinu og fjölga störfum sem er eina raunhæfa leiðin til að komast út úr vandræðunum. Æskilegt væri að stjórnmálamenn sem vilja láta taka mark á sér hugsuðu um hvernig hægt væri að nota skattkerfið til þess að glæða fjárfestingu og tekjuaukningu í samfélaginu.

Ef vilji er fyrir hendi má beita skattkerfinu í þágu skuldugra heimila með réttum hvötum þar sem fólk fær svigrúm til að greiða niður skuldir með vinnu og tekjum. Sú leið er miklu líklegri til árangurs heldur en blekkingarleikur með skattlagningu lífeyrissparnaðar.