Don't drive offroad you might kill an elf Valdimar Örn Flygenring skrifar 8. ágúst 2012 10:00 Ég sem aðili í ferðaþjónustu finn mig knúinn til að vekja máls á ákveðnu atriði er varðar greinina í heild. Forsaga málsins er sú að á undanförnum mánuðum hefur átt sér stað á Alþingi hatrömm deila milli sérhagsmunahópa annars vegar og fjölhagsmunahópa hins vegar um eina stórkostlegustu auðlind nokkurrar þjóðar hér á þessari plánetu. Í siðuðum samfélögum manna ætti enginn að velkjast í vafa um eignarrétt þjóðarinnar yfir slíkri auðlind sama hvernig á málið væri litið. Og réttur hvers og eins einstaklings þjóðarinnar til að nýta sér þessa auðlind hlyti að vera hverjum heilvita manni augljós. Hvernig sá aðili færi svo með þann rétt er svo að sjálfsögðu ekki bara hans mál og yrði að vera í samræmi við það sem best þætti, kannski í algóðum heimi með tilliti til allra jarðarbúa. Það er því miður ljóst að ekki eru allir sammála þessu. Sumum finnst sem svo að þeir sem hafa í gegnum tíðina haft mesta hagsmuni af auðlindinni eigi áfram og ávallt að fá að njóta þess. Í skjóli þessa sjálftekna auðs, ásamt ýmsum klækjabrögðum í fyrirtækjarekstri, hafa svo þessir sjálfhverfu einstaklingar hlaðið í kringum sig já-mönnum af öllum stærðum og gerðum. Leikstýrt heilu fjöldamótmælunum, og jafnvel látið annálaða skipstjóranagla í sjónvarpsauglýsingu þykjast trúa því að þeir yrðu atvinnulausir og að öll fjölskyldan og jafnvel allt þorpið legðist í flæking og fyllirí ef þetta augljósa réttlætismál yrði látið fram ganga. En það er auðvitað eins trúverðugt og að sjö manna álfafjölskylda komist á þremur farmiðum til Eyja. Eða að karrýplöntur spretti af sjálfu sér upp úr öskunni í Surtsey. Til þess að setja hlutina í samhengi finnst mér í beinu framhaldi eðlilegt í ljósi þess að nú sé ferðamennska að ná nýjum hæðum (skv. nýjustu tölum þriðja stærsta atvinnugreinin), að fara fram á að við, sem höfum starfað í þessari grein, byggt hana upp, tekið á okkur áföllin og horfum loks fram á bjartari daga, fáum úthlutað kvóta af ferðamönnum til samræmis við fjárfestingu okkar í greininni. Líka til þess að einhverjir vitleysingar á gamalli jeppadruslu fari nú ekki að ímynda sér neitt. Þessi kvóti yrði svo a.m.k. til 40 ára, eða bara til eilífðar og þegiði svo, og veðhæfur, svo hægt yrði að fara í nauðsynlega fjárfestingu í „greininni", væri framseljanlegur, vildu menn slaka aðeins á, erfðist að sjálfsögðu, svo krakkarnir gætu þá rifist um eitthvað, og kæmi til skipta við skilnað, svo frúin lenti ekki í ruglinu. Við fengjum svo að sjálfsögðu hlutdeild í allri aukningu og að fela gróðann í erlendum dótturfyrirtækjum, enda kæmu tekjurnar þaðan (come on!). Við myndum neita að borga nokkurn skapaðan hlut til samfélagsins fyrir þennan kvóta, enda sýndi efnahagsreikningur innlenda hluta fyrirtækisins að það færi þá bara lóðrétt á hausinn. Neituðum svo að sjálfsögðu að afhenda opinberum rannsóknaraðilum gögn og lykilorð í tölvur varðandi rekstur fyrirtækjanna. Enda værum við alsaklausir af öllum grunuðum viðskiptafléttum að okkar mati, eða þá til vara hafnir yfir lög. Hótuðum þjóðinni allri, og sérstaklega eldri leiðsögukonum á Dalvík öllu illu. Rækjum sjóræningjaferðaþjónustu í vanþróaðri heimsálfu án þess að nokkrum kæmi það við og – og – og… Já, og við leituðum líka að öflugum stjórnmálaflokki eða -flokkum sem væru tilbúnir að tefja framgang allra annarra réttlætismála (s.s. skuldamála heimilanna og afnáms vísitölu) á Alþingi nema farið væri að okkar vilja. Auðvitað þættumst við/þeir samt hafa áhuga á „heimilunum". Ekki verra ef einhverjir flokksmenn væru tengdir inn í greinina. Við værum einnig tilbúnir að fjárfesta í öflugu málgagni svo umræðan færi ekki út í einhverja vitleysu með það að meginmarkmiði að við kæmumst sem fyrst í meirihluta. Við fengjum einnig til liðs við okkur talsmann sem væri sérþjálfaður í að rugla almenning með ótrúlegu væli. Fyrir þetta allt saman værum við til í að greiða með peningum upp úr pípuhatti sem er ekki til. Rétt áður en við springum í loft upp með háum hvelli og skítafýlu úr hreinræktaðri, stjórnlausri og nautheimskri GRÆÐGISFREKJU sem er sennilega það ljótasta af öllu ljótu sem til er í skítlegu eðli mannsins. Og yrði landhreinsun af. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Halldór 20.06.2026 Halldór „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Ég sem aðili í ferðaþjónustu finn mig knúinn til að vekja máls á ákveðnu atriði er varðar greinina í heild. Forsaga málsins er sú að á undanförnum mánuðum hefur átt sér stað á Alþingi hatrömm deila milli sérhagsmunahópa annars vegar og fjölhagsmunahópa hins vegar um eina stórkostlegustu auðlind nokkurrar þjóðar hér á þessari plánetu. Í siðuðum samfélögum manna ætti enginn að velkjast í vafa um eignarrétt þjóðarinnar yfir slíkri auðlind sama hvernig á málið væri litið. Og réttur hvers og eins einstaklings þjóðarinnar til að nýta sér þessa auðlind hlyti að vera hverjum heilvita manni augljós. Hvernig sá aðili færi svo með þann rétt er svo að sjálfsögðu ekki bara hans mál og yrði að vera í samræmi við það sem best þætti, kannski í algóðum heimi með tilliti til allra jarðarbúa. Það er því miður ljóst að ekki eru allir sammála þessu. Sumum finnst sem svo að þeir sem hafa í gegnum tíðina haft mesta hagsmuni af auðlindinni eigi áfram og ávallt að fá að njóta þess. Í skjóli þessa sjálftekna auðs, ásamt ýmsum klækjabrögðum í fyrirtækjarekstri, hafa svo þessir sjálfhverfu einstaklingar hlaðið í kringum sig já-mönnum af öllum stærðum og gerðum. Leikstýrt heilu fjöldamótmælunum, og jafnvel látið annálaða skipstjóranagla í sjónvarpsauglýsingu þykjast trúa því að þeir yrðu atvinnulausir og að öll fjölskyldan og jafnvel allt þorpið legðist í flæking og fyllirí ef þetta augljósa réttlætismál yrði látið fram ganga. En það er auðvitað eins trúverðugt og að sjö manna álfafjölskylda komist á þremur farmiðum til Eyja. Eða að karrýplöntur spretti af sjálfu sér upp úr öskunni í Surtsey. Til þess að setja hlutina í samhengi finnst mér í beinu framhaldi eðlilegt í ljósi þess að nú sé ferðamennska að ná nýjum hæðum (skv. nýjustu tölum þriðja stærsta atvinnugreinin), að fara fram á að við, sem höfum starfað í þessari grein, byggt hana upp, tekið á okkur áföllin og horfum loks fram á bjartari daga, fáum úthlutað kvóta af ferðamönnum til samræmis við fjárfestingu okkar í greininni. Líka til þess að einhverjir vitleysingar á gamalli jeppadruslu fari nú ekki að ímynda sér neitt. Þessi kvóti yrði svo a.m.k. til 40 ára, eða bara til eilífðar og þegiði svo, og veðhæfur, svo hægt yrði að fara í nauðsynlega fjárfestingu í „greininni", væri framseljanlegur, vildu menn slaka aðeins á, erfðist að sjálfsögðu, svo krakkarnir gætu þá rifist um eitthvað, og kæmi til skipta við skilnað, svo frúin lenti ekki í ruglinu. Við fengjum svo að sjálfsögðu hlutdeild í allri aukningu og að fela gróðann í erlendum dótturfyrirtækjum, enda kæmu tekjurnar þaðan (come on!). Við myndum neita að borga nokkurn skapaðan hlut til samfélagsins fyrir þennan kvóta, enda sýndi efnahagsreikningur innlenda hluta fyrirtækisins að það færi þá bara lóðrétt á hausinn. Neituðum svo að sjálfsögðu að afhenda opinberum rannsóknaraðilum gögn og lykilorð í tölvur varðandi rekstur fyrirtækjanna. Enda værum við alsaklausir af öllum grunuðum viðskiptafléttum að okkar mati, eða þá til vara hafnir yfir lög. Hótuðum þjóðinni allri, og sérstaklega eldri leiðsögukonum á Dalvík öllu illu. Rækjum sjóræningjaferðaþjónustu í vanþróaðri heimsálfu án þess að nokkrum kæmi það við og – og – og… Já, og við leituðum líka að öflugum stjórnmálaflokki eða -flokkum sem væru tilbúnir að tefja framgang allra annarra réttlætismála (s.s. skuldamála heimilanna og afnáms vísitölu) á Alþingi nema farið væri að okkar vilja. Auðvitað þættumst við/þeir samt hafa áhuga á „heimilunum". Ekki verra ef einhverjir flokksmenn væru tengdir inn í greinina. Við værum einnig tilbúnir að fjárfesta í öflugu málgagni svo umræðan færi ekki út í einhverja vitleysu með það að meginmarkmiði að við kæmumst sem fyrst í meirihluta. Við fengjum einnig til liðs við okkur talsmann sem væri sérþjálfaður í að rugla almenning með ótrúlegu væli. Fyrir þetta allt saman værum við til í að greiða með peningum upp úr pípuhatti sem er ekki til. Rétt áður en við springum í loft upp með háum hvelli og skítafýlu úr hreinræktaðri, stjórnlausri og nautheimskri GRÆÐGISFREKJU sem er sennilega það ljótasta af öllu ljótu sem til er í skítlegu eðli mannsins. Og yrði landhreinsun af.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar