Öruggari leiðir á netinu Jón Kristinn Ragnarsson skrifar 5. júlí 2012 06:00 Öllum þeim sem nota tölvur ættu að vera ljósar hætturnar sem geta fylgt venjulegri tölvunotkun. Þá ætti öllum líka að vera orðið ljóst að það er nokkurn veginn sama á hvaða stýrikerfi er keyrt, Windows, Apple, eða hvað sem er, það eru alltaf til einhverjir vírusar sem eru hannaðir til að gera kerfinu skaða. Enginn er lengur algerlega óhultur fyrir þeirri ógn. Þrátt fyrir þessa vitneskju er tölvusmitum ekki að fækka, heldur virðist þeim þvert á móti vera að fjölga. Nýlega komu fram fréttir sem sögðu að 20% af íslenskum tölvum væru hluti af tölvuher sýktra tölva. Ég er þess fullviss að sú tala sé enn hærri. Hvernig má það vera að á sama tíma og menn eru vel upplýstir um möguleg vírussmit þá er tölvusmitum að fjölga? Getur verið að fólk hafi hreinlega gefist upp? Fallist hendur yfir þessu verkefni en samkvæmt mörgum fréttamiðlum og sérfræðingum virðist vera óvinnandi vegur að verja tölvuna sína? Hugsanlega, enda hafa margir söluaðilar gripið til þess ráðs að reyna að hræða fólk til að kaupa vörur þeirra í þeirri von að verjast smiti. Þá er líka reynt að selja einstaklingum lausnir sem hannaðar eru fyrir fyrirtæki og stofnanir, og eru allt of viðamiklar fyrir hefðbundinn tölvunotanda. Smátt, en mikilvægt verk, er gert allt of stórt og kostnaðarsamt. Lausnir miðaðar að einstaklingum henta ekki fyrirtækjum og öfugt. Lengi gátum við verið örugg vegna þess að svindlpóstar sem reyndu að smita tölvur okkar voru á erlendum tungumálum eða í besta falli á illa þýddri íslensku. Þetta mun breytast þar sem þýðingarvélar eru sífellt að verða betri en þess er heldur ekki langt að bíða að íslenskir aðilar munu taka höndum saman við erlenda aðila til að standa að þýðingum á erlendum svindlpóstum. Þá duga ekki lengur hinar einfaldari varnir s.s. eins og að taka eingöngu eftir undarlegu orðalagi tölvupóstsins. Nú til dags eru margir samfélagsmiðlar að bjóða upp á alls kyns leiki, og það er með þá eins og annað, að óprúttnir tölvuþrjótar fara þangað sem fólkið er, og þeir herja á þá sem geta verið auðveldar bráðir. Krakkar sem eru löngum stundum ein í tölvunum geta auðveldlega opnað leiðir fyrir alls kyns óværu inn í tölvurnar án þess að gera sér grein fyrir því. Foreldrar og umráðamenn þurfa að gera sér grein fyrir að það þarf að vernda þennan þátt eins og aðra. Það er ekki hægt að skýla sér á bak við að foreldrar skilji ekki hvað barnið er að gera í tölvunni. Á meðan barnið getur ekki tekið ábyrgð á eigin gjörðum þurfa foreldrar að gera það. En hvað er það sem getur komið fyrir tölvu sem smitast af óværu eða vírus? Mikilvæg og verðmæt gögn, til dæmis ljósmyndir, geta tapast, fjármunum getur verið stolið, tölvan notuð til að framkvæma tölvuárás á ótengda aðila, tölvan notuð til að hýsa alls kyns óþverra og jafnvel mögulegt að komast í tölvukerfi vinnunnar ef heimatengingar eru til staðar. Allt eru þetta alvarlegir hlutir sem skipta máli og vert er að reyna að koma í veg fyrir. Hvernig getur fólk aukið eigið öryggi á netinu? Þegar fólk hefur áttað sig á að það er nauðsynlegt að fara varlega er viss þankagangur sem getur hjálpað til. Því hefur verið haldið fram að það sem virðist vera of gott til að vera satt sé það alla jafnan, og það er gott að hafa það í huga. Þá er það einnig þannig að ef einhver gengur mjög langt í að reyna að selja þér eitthvað er það hugsanlega vafasamt, en þá er hægt að kynna sér málin, til dæmis með einfaldri Google-leit. Kannski kemur í ljós að um einhvers konar svindll er að ræða. Þegar kemur að hugbúnaði er nauðsynlegt að vera með uppfærða vírusvörn og eldvegg fyrir einstaklingstölvur. Þegar reynt er að fá fólk til að gera eitthvað sem það ætti ekki að gera er reynt að höfða til grunnkennda þess, þar á meðal eru græðgi og forvitni. Ef þér finnst sem fast sé togað í þessar kenndir þínar er hugsanlega rétt að staldra við, draga djúpt andann og velta fyrir þér hvort hugsanlega sé verið að reyna að blekkja þig. Ef sá grunur er sterkur er best að bakka aftur inn á hinn öruggari stíg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Öllum þeim sem nota tölvur ættu að vera ljósar hætturnar sem geta fylgt venjulegri tölvunotkun. Þá ætti öllum líka að vera orðið ljóst að það er nokkurn veginn sama á hvaða stýrikerfi er keyrt, Windows, Apple, eða hvað sem er, það eru alltaf til einhverjir vírusar sem eru hannaðir til að gera kerfinu skaða. Enginn er lengur algerlega óhultur fyrir þeirri ógn. Þrátt fyrir þessa vitneskju er tölvusmitum ekki að fækka, heldur virðist þeim þvert á móti vera að fjölga. Nýlega komu fram fréttir sem sögðu að 20% af íslenskum tölvum væru hluti af tölvuher sýktra tölva. Ég er þess fullviss að sú tala sé enn hærri. Hvernig má það vera að á sama tíma og menn eru vel upplýstir um möguleg vírussmit þá er tölvusmitum að fjölga? Getur verið að fólk hafi hreinlega gefist upp? Fallist hendur yfir þessu verkefni en samkvæmt mörgum fréttamiðlum og sérfræðingum virðist vera óvinnandi vegur að verja tölvuna sína? Hugsanlega, enda hafa margir söluaðilar gripið til þess ráðs að reyna að hræða fólk til að kaupa vörur þeirra í þeirri von að verjast smiti. Þá er líka reynt að selja einstaklingum lausnir sem hannaðar eru fyrir fyrirtæki og stofnanir, og eru allt of viðamiklar fyrir hefðbundinn tölvunotanda. Smátt, en mikilvægt verk, er gert allt of stórt og kostnaðarsamt. Lausnir miðaðar að einstaklingum henta ekki fyrirtækjum og öfugt. Lengi gátum við verið örugg vegna þess að svindlpóstar sem reyndu að smita tölvur okkar voru á erlendum tungumálum eða í besta falli á illa þýddri íslensku. Þetta mun breytast þar sem þýðingarvélar eru sífellt að verða betri en þess er heldur ekki langt að bíða að íslenskir aðilar munu taka höndum saman við erlenda aðila til að standa að þýðingum á erlendum svindlpóstum. Þá duga ekki lengur hinar einfaldari varnir s.s. eins og að taka eingöngu eftir undarlegu orðalagi tölvupóstsins. Nú til dags eru margir samfélagsmiðlar að bjóða upp á alls kyns leiki, og það er með þá eins og annað, að óprúttnir tölvuþrjótar fara þangað sem fólkið er, og þeir herja á þá sem geta verið auðveldar bráðir. Krakkar sem eru löngum stundum ein í tölvunum geta auðveldlega opnað leiðir fyrir alls kyns óværu inn í tölvurnar án þess að gera sér grein fyrir því. Foreldrar og umráðamenn þurfa að gera sér grein fyrir að það þarf að vernda þennan þátt eins og aðra. Það er ekki hægt að skýla sér á bak við að foreldrar skilji ekki hvað barnið er að gera í tölvunni. Á meðan barnið getur ekki tekið ábyrgð á eigin gjörðum þurfa foreldrar að gera það. En hvað er það sem getur komið fyrir tölvu sem smitast af óværu eða vírus? Mikilvæg og verðmæt gögn, til dæmis ljósmyndir, geta tapast, fjármunum getur verið stolið, tölvan notuð til að framkvæma tölvuárás á ótengda aðila, tölvan notuð til að hýsa alls kyns óþverra og jafnvel mögulegt að komast í tölvukerfi vinnunnar ef heimatengingar eru til staðar. Allt eru þetta alvarlegir hlutir sem skipta máli og vert er að reyna að koma í veg fyrir. Hvernig getur fólk aukið eigið öryggi á netinu? Þegar fólk hefur áttað sig á að það er nauðsynlegt að fara varlega er viss þankagangur sem getur hjálpað til. Því hefur verið haldið fram að það sem virðist vera of gott til að vera satt sé það alla jafnan, og það er gott að hafa það í huga. Þá er það einnig þannig að ef einhver gengur mjög langt í að reyna að selja þér eitthvað er það hugsanlega vafasamt, en þá er hægt að kynna sér málin, til dæmis með einfaldri Google-leit. Kannski kemur í ljós að um einhvers konar svindll er að ræða. Þegar kemur að hugbúnaði er nauðsynlegt að vera með uppfærða vírusvörn og eldvegg fyrir einstaklingstölvur. Þegar reynt er að fá fólk til að gera eitthvað sem það ætti ekki að gera er reynt að höfða til grunnkennda þess, þar á meðal eru græðgi og forvitni. Ef þér finnst sem fast sé togað í þessar kenndir þínar er hugsanlega rétt að staldra við, draga djúpt andann og velta fyrir þér hvort hugsanlega sé verið að reyna að blekkja þig. Ef sá grunur er sterkur er best að bakka aftur inn á hinn öruggari stíg.
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar