Með "Liberal Democrats" og evru er hægt að afnema verðtrygginguna Guðmundur G. Kristinsson skrifar 21. mars 2012 13:55 Það er í raun enginn munur á verðtryggingu og gengistryggingu á lánum nema að búið er dæma gengistrygginguna ólöglega, en eftir er að dæma verðtrygginguna líka ólöglega. Þetta eru hvor tveggja afleiðuviðskipti sem byggja á áhrifum gengis- og/eða verðbreytinga með mismunandi hætti. Hvort verðið á kaffinu hækkar vegna hækkunar á innkaupsverði í erlendri mynt eða hækkunar á álagningu í íslenskri krónu skiptir ekki máli fyrir neytandann. Hann greiðir meira fyrir kaffið og hefur ekki hugmynd um hvers vegna. Lántakandi með verðtryggt lán fær svo þessa kaffihækkun á sig í formi hækkunar á höfuðstóli samkvæmt vísitölu, hvort sem hækkunin er vegna gengisbreytinga á innkaupsverði eða aukinnar álagningar og hann drekkur jafnvel ekki kaffi. Þetta litla dæmi sýnir að verðtrygging er gengistryggð afleiðuviðskipti að hluta eða öllu leiti og því bara eðlismunur á henni og gengistryggingu. Líklega má þá út frá þessu álykta að verðtryggingin sé í raun jafn ólögleg og gengistryggingin í lánaviðskiptum. Þegar horft er til afnáms verðtryggingar verður að taka mið af óstöðugleika í efnahagsmálum, sífelldum gengisfellingum og óðaverðbólgu, sem leiddu til þess neyðarúrræðis að verðtrygging var sett í gang á Íslandi. Forsenda fyrir því að hægt sé að afnema verðtrygginguna er að ná fram sæmilegum efnahagslegum stöðugleika og forgangsverkefnið er því að tryggja efnahagslegan stöðugleika, afnema verðtrygginguna og leiðrétta um leið stöðu verðtryggðra lána. Stjórnmálaflokkum á Íslandi hefur ekki tekist að tryggja efnahagslegan stöðugleika til lengri tíma sem líklega má rekja til þess að flest ef ekki öll stjórnmálaöfl síðustu áratugi hafa verið hagsmunatengd klíkuhópum í samfélaginu. Þau hafa í samráði við þessa klíkuhópa unnið gegn hagsmunum almennings og skapað óstöðugleika í efnahagsmálum, sett á verðtryggingu , staðið gegn því að setja á stjórnmáladómstól, lagt grunn að mismunandi atkvæðavægi á milli landshluta og fleiru sem hefur tryggt þessum klíkum víðtæk völd, gríðarleg hagsmunaáhrif og aðgang að miklum fjármunum á kostnað almennings. Núverandi ríkisstjórn hefði fyrir löngu átt að leiðrétta verðtryggð lán og laga þann forsendubrest sem varð á tímum gengishruns og óðaverðbólgu á árunum 2008-2010. Slík leiðrétting er ein af aðal forsendum endurreisnar þúsunda íslenskra heimila og íslensks efnahagslífs. Síðasta dómur um gengislán undirstrikar þetta enn frekar og hefur sett hyldjúpa gjá og algjöran forsendubrest á milli lántaka með gengistryggð lán og verðtryggð lán og því verður að leiðrétta stöðu verðtryggðra lána áður en í óefni er komið. Það er ljóst að nauðsynlegt er að afnema verðtrygginguna sem orðin að sjálfstæðu efnahagslegu og félagslegu vandamáli í íslensku samfélagi. Varanlegur efnahagslegur stöðugleiki verður aðeins tryggður með upptöku annars lögeyris en íslensku krónunnar og um leið væri verið að aftengja efnahagsleg áhrif núverandi klíkuhópa og þeirrar hagsmunagæslu sem þeir hafa stundað í íslensku samfélagi. Ljóst er að evran er fyrsti valkostur í nýjum gjaldmiðli, þar sem langstærstur hluti viðskipta Íslendinga við önnur lönd er innan Evrópu. Með upptöku evru fæst endanleg lausn á áratuga þrautagöngu Íslendinga í efnahags- og peningamálum og þar með í vaxta- og verðtryggingarmálinu. Fjórflokkurinn frægi sem hefur gengið undir ýmsum nöfnum síðustu áratugi hefur sýnt að hann mun aldrei geta sinnt hagsmunum almennings á Íslandi og lagt grunn að sanngjörnu samfélagi fyrir þann hóp. Til að breyta stöðunni þarf breyttan hugsanahátt undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsis og alvöru stjórnmálaumhverfi sem getur barist fyrir hagsmunum almennings og ekki er hagsmunatengt því klíkusamfélagi sem nú er fyrir hendi í íslenskum stjórnmálum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Það er í raun enginn munur á verðtryggingu og gengistryggingu á lánum nema að búið er dæma gengistrygginguna ólöglega, en eftir er að dæma verðtrygginguna líka ólöglega. Þetta eru hvor tveggja afleiðuviðskipti sem byggja á áhrifum gengis- og/eða verðbreytinga með mismunandi hætti. Hvort verðið á kaffinu hækkar vegna hækkunar á innkaupsverði í erlendri mynt eða hækkunar á álagningu í íslenskri krónu skiptir ekki máli fyrir neytandann. Hann greiðir meira fyrir kaffið og hefur ekki hugmynd um hvers vegna. Lántakandi með verðtryggt lán fær svo þessa kaffihækkun á sig í formi hækkunar á höfuðstóli samkvæmt vísitölu, hvort sem hækkunin er vegna gengisbreytinga á innkaupsverði eða aukinnar álagningar og hann drekkur jafnvel ekki kaffi. Þetta litla dæmi sýnir að verðtrygging er gengistryggð afleiðuviðskipti að hluta eða öllu leiti og því bara eðlismunur á henni og gengistryggingu. Líklega má þá út frá þessu álykta að verðtryggingin sé í raun jafn ólögleg og gengistryggingin í lánaviðskiptum. Þegar horft er til afnáms verðtryggingar verður að taka mið af óstöðugleika í efnahagsmálum, sífelldum gengisfellingum og óðaverðbólgu, sem leiddu til þess neyðarúrræðis að verðtrygging var sett í gang á Íslandi. Forsenda fyrir því að hægt sé að afnema verðtrygginguna er að ná fram sæmilegum efnahagslegum stöðugleika og forgangsverkefnið er því að tryggja efnahagslegan stöðugleika, afnema verðtrygginguna og leiðrétta um leið stöðu verðtryggðra lána. Stjórnmálaflokkum á Íslandi hefur ekki tekist að tryggja efnahagslegan stöðugleika til lengri tíma sem líklega má rekja til þess að flest ef ekki öll stjórnmálaöfl síðustu áratugi hafa verið hagsmunatengd klíkuhópum í samfélaginu. Þau hafa í samráði við þessa klíkuhópa unnið gegn hagsmunum almennings og skapað óstöðugleika í efnahagsmálum, sett á verðtryggingu , staðið gegn því að setja á stjórnmáladómstól, lagt grunn að mismunandi atkvæðavægi á milli landshluta og fleiru sem hefur tryggt þessum klíkum víðtæk völd, gríðarleg hagsmunaáhrif og aðgang að miklum fjármunum á kostnað almennings. Núverandi ríkisstjórn hefði fyrir löngu átt að leiðrétta verðtryggð lán og laga þann forsendubrest sem varð á tímum gengishruns og óðaverðbólgu á árunum 2008-2010. Slík leiðrétting er ein af aðal forsendum endurreisnar þúsunda íslenskra heimila og íslensks efnahagslífs. Síðasta dómur um gengislán undirstrikar þetta enn frekar og hefur sett hyldjúpa gjá og algjöran forsendubrest á milli lántaka með gengistryggð lán og verðtryggð lán og því verður að leiðrétta stöðu verðtryggðra lána áður en í óefni er komið. Það er ljóst að nauðsynlegt er að afnema verðtrygginguna sem orðin að sjálfstæðu efnahagslegu og félagslegu vandamáli í íslensku samfélagi. Varanlegur efnahagslegur stöðugleiki verður aðeins tryggður með upptöku annars lögeyris en íslensku krónunnar og um leið væri verið að aftengja efnahagsleg áhrif núverandi klíkuhópa og þeirrar hagsmunagæslu sem þeir hafa stundað í íslensku samfélagi. Ljóst er að evran er fyrsti valkostur í nýjum gjaldmiðli, þar sem langstærstur hluti viðskipta Íslendinga við önnur lönd er innan Evrópu. Með upptöku evru fæst endanleg lausn á áratuga þrautagöngu Íslendinga í efnahags- og peningamálum og þar með í vaxta- og verðtryggingarmálinu. Fjórflokkurinn frægi sem hefur gengið undir ýmsum nöfnum síðustu áratugi hefur sýnt að hann mun aldrei geta sinnt hagsmunum almennings á Íslandi og lagt grunn að sanngjörnu samfélagi fyrir þann hóp. Til að breyta stöðunni þarf breyttan hugsanahátt undir formerkjum „Liberal Democrats" eða lýðfrelsis og alvöru stjórnmálaumhverfi sem getur barist fyrir hagsmunum almennings og ekki er hagsmunatengt því klíkusamfélagi sem nú er fyrir hendi í íslenskum stjórnmálum.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar