Snjóframleiðsla í Bláfjöllum Kjartan Örn Sigurðsson skrifar 25. nóvember 2011 06:00 Í samræmi við 3. gr. þjónustusamnings milli sveitarfélaganna um rekstur skíðasvæðanna sem undirritaður var 21. júlí 2008, hefur stjórn skíðasvæðanna hafið undirbúning að uppbyggingu snjóframleiðslu. Einn liður í þeim undirbúningi var að óska eftir því við SSH að gert yrði áhættumat fyrir Bláfjallasvæðið sem nú liggur fyrir. Á aðalfundi SSH sem haldinn var í byrjun nóvember lagði undirritaður, ásamt fleirum, fram tillögu þess efnis að með eflingu vetrarferðaþjónustu að leiðarljósi yrðu kannaðir möguleikar á samstarfi við ráðuneyti ferðamála um uppbyggingu snjóframleiðslu í Bláfjöllum. Tillagan var samþykkt. Í kjölfarið skapaðist lífleg umræða í samfélaginu um málið sem náði svo botninum þegar Viðskiptablaðið tók umræðuna úr samhengi, sagðist hræðast það sem frá Álftanesi kæmi og spurði lesendur sína að því hvort Álftnesingar kynnu ekki að skammast sín! Þegar núverandi meirihluti tók við í umboði íbúa Álftaness um mitt ár 2010 blöstu við erfið viðfangsefni í fjármálum sveitarfélagsins eftir óráðsíu í rekstri og fáránlega skuldasöfnun frá 2006. Með samstilltu átaki bæjaryfirvalda, starfsmanna og íbúa hefur á þessu eina og hálfa ári tekist að snúa við rekstri sveitarfélagins. Á þessum tíma hefur hver einasta útgjaldakróna þurft að færa rök fyrir sér. Bláfjöll eru rekin af sjö sveitarfélögum og er Álftanes þar á meðal. Eins og með öll önnur útgjöld þurfa að vera rök fyrir því að Álftnesingar setji krónur í rekstur skíðasvæða höfuðborgarsvæðisins. Eftirfarandi liggur fyrir: Það er ekki rekstrargrundvöllur fyrir skíðasvæði í snjólausum brekkum, undanfarnir vetur hafa verið snjólitlir og opnunardagar fáir, litlar tekjur hafa verið af skíðasvæðunum, hver auka opnunardagur skilar einni milljón króna í tekjur á móti sokknum rekstrarkostnaði, snjóframleiðsla er gerleg og getur fjölgað opnunardögum um allt að fjörutíu á ári, sveitarfélög standa misvel fjárhagslega og eiga sum erfitt með að fjárfesta í snjóframleiðslubúnaði (þ.m.t. Álftanes) þrátt fyrir að slíkur búnaður geti treyst rekstrargrundvöll skíðasvæðisins til framtíðar. Nýverið kynnti Katrín Júlíusdóttir ferðamálaráðherra átakið „Ísland allt árið“ sem er markaðsverkefni til að efla vetrarferðaþjónustu á Íslandi og hefur ríkisstjórnin ákveðið að verja allt að 300 milljónum árlega næstu þrjú árin til verkefnisins. Fátt er jafn tengt vetrarferðaþjónustu og skíðaíþróttin. Með eflingu vetrarferðaþjónustu að leiðarljósi er því rökrétt, og ekkert til að skammast sín fyrir, að óska eftir samstarfi við ráðuneyti ferðamála um uppbyggingu snjóframleiðslu í Bláfjöllum með það að markmiði að fyrsti áfangi í uppbyggingu snjóframleiðslu gæti hafist sem fyrst enda öll skilyrði uppfyllt. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson skrifar Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Bændur, páskalamb og sjókvíaeldi Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð á heimilisleysi á Íslandi? Bjartur Hrafn Jóhannsson skrifar Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kostnaður við borgarstjórn Reykjavíkur Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Búum við í Norður-Kóreu? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Fyrirframgreiðsla fyrir mannkosti Kári Stefánsson skrifar Skoðun Ekki okkar verðbólga Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson skrifar Skoðun Virðisaukaskattur er frábært fyrirbæri! Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Lífshlaupið - sterkari og heilbrigðari þjóð Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Dauðarefsing gegn börnum Yousef Tamimi skrifar Skoðun Þarf íþróttamaður að vera áhrifavaldur til að ná árangri? Egill Gunnarsson skrifar Skoðun Fjárfestum í verðmætasköpun Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar Sjá meira
Í samræmi við 3. gr. þjónustusamnings milli sveitarfélaganna um rekstur skíðasvæðanna sem undirritaður var 21. júlí 2008, hefur stjórn skíðasvæðanna hafið undirbúning að uppbyggingu snjóframleiðslu. Einn liður í þeim undirbúningi var að óska eftir því við SSH að gert yrði áhættumat fyrir Bláfjallasvæðið sem nú liggur fyrir. Á aðalfundi SSH sem haldinn var í byrjun nóvember lagði undirritaður, ásamt fleirum, fram tillögu þess efnis að með eflingu vetrarferðaþjónustu að leiðarljósi yrðu kannaðir möguleikar á samstarfi við ráðuneyti ferðamála um uppbyggingu snjóframleiðslu í Bláfjöllum. Tillagan var samþykkt. Í kjölfarið skapaðist lífleg umræða í samfélaginu um málið sem náði svo botninum þegar Viðskiptablaðið tók umræðuna úr samhengi, sagðist hræðast það sem frá Álftanesi kæmi og spurði lesendur sína að því hvort Álftnesingar kynnu ekki að skammast sín! Þegar núverandi meirihluti tók við í umboði íbúa Álftaness um mitt ár 2010 blöstu við erfið viðfangsefni í fjármálum sveitarfélagsins eftir óráðsíu í rekstri og fáránlega skuldasöfnun frá 2006. Með samstilltu átaki bæjaryfirvalda, starfsmanna og íbúa hefur á þessu eina og hálfa ári tekist að snúa við rekstri sveitarfélagins. Á þessum tíma hefur hver einasta útgjaldakróna þurft að færa rök fyrir sér. Bláfjöll eru rekin af sjö sveitarfélögum og er Álftanes þar á meðal. Eins og með öll önnur útgjöld þurfa að vera rök fyrir því að Álftnesingar setji krónur í rekstur skíðasvæða höfuðborgarsvæðisins. Eftirfarandi liggur fyrir: Það er ekki rekstrargrundvöllur fyrir skíðasvæði í snjólausum brekkum, undanfarnir vetur hafa verið snjólitlir og opnunardagar fáir, litlar tekjur hafa verið af skíðasvæðunum, hver auka opnunardagur skilar einni milljón króna í tekjur á móti sokknum rekstrarkostnaði, snjóframleiðsla er gerleg og getur fjölgað opnunardögum um allt að fjörutíu á ári, sveitarfélög standa misvel fjárhagslega og eiga sum erfitt með að fjárfesta í snjóframleiðslubúnaði (þ.m.t. Álftanes) þrátt fyrir að slíkur búnaður geti treyst rekstrargrundvöll skíðasvæðisins til framtíðar. Nýverið kynnti Katrín Júlíusdóttir ferðamálaráðherra átakið „Ísland allt árið“ sem er markaðsverkefni til að efla vetrarferðaþjónustu á Íslandi og hefur ríkisstjórnin ákveðið að verja allt að 300 milljónum árlega næstu þrjú árin til verkefnisins. Fátt er jafn tengt vetrarferðaþjónustu og skíðaíþróttin. Með eflingu vetrarferðaþjónustu að leiðarljósi er því rökrétt, og ekkert til að skammast sín fyrir, að óska eftir samstarfi við ráðuneyti ferðamála um uppbyggingu snjóframleiðslu í Bláfjöllum með það að markmiði að fyrsti áfangi í uppbyggingu snjóframleiðslu gæti hafist sem fyrst enda öll skilyrði uppfyllt.
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun