Ekki missa af Beinu brautinni

Þann 15. desember s.l. var undirritað samkomulag um úrvinnslu skuldamála lítilla og meðalstórra fyrirtækja. Aðilar að samkomulaginu eru öll helstu hagsmunasamtök atvinnulífsins auk fjármálafyrirtækja, efnahags- og viðskiptaráðuneytis og fjármálaráðuneytisins f.h. ríkissjóðs. Markmið samkomulagsins, sem byggir á „Sameiginlegum reglum fjármálafyrirtækja um fjárhagslega endurskipulagningu fyrirtækja“, er að hraða úrvinnslumálum yfirskuldsettra fyrirtækja sem talin eru lífvænleg og gengur það í daglegu tali undir heitinu „Beina brautin“. Í því felst að skuldir fyrirtækja verði lagaðar að greiðslugetu þeirra og eignum.

Hvað tefur?Upp á síðkastið hafa ýmsir lýst yfir óánægju í fjölmiðlum með það hve fá fyrirtæki hafa farið í gegnum Beinu brautina. Ekki er hægt að blása á þær óánægjuraddir og óhætt er að segja að þeir sem að koma taki þær alvarlega. Flest þessara mála eru þó þess eðlis að vanda þarf til verka og tekur hvert og eitt mál mun lengri tíma en flestir höfðu gert ráð fyrir. Mikilvægt er að hafa í huga að fyrirtæki kemur sínum málum ekki á hreint án aðkomu banka og banki kemur málum fyrirtækja ekki í gegn nema í samvinnu við forsvarsmenn fyrirtækja. Það má alveg gagnrýna bankana fyrir að vinna of hægt og eflaust er oft hægt að vinna mál hraðar. Hins vegar má líka gagnrýna forsvarsmenn margra fyrirtækja fyrir að sækjast ekki eftir þeim úrræðum sem bjóðast því staðreyndin er sú að alltof margir þeirra eru enn að bíða eftir „einhverju betra“.

Fyrirtæki með reynsluHinn 22. mars s.l. var haldinn opinn fundur um Beinu brautina fyrir forsvarsmenn fyrirtækja á vegum Viðskiptaráðs Íslands. Á fundinum ræddu m.a. forsvarsmenn þriggja fyrirtækja málin og sátu svo fyrir svörum. Allir áttu þeir það sameiginlegt að hafa farið í gegnum Beinu brautina, hver í sínum banka. Athyglisvert var að heyra hvað þeir höfðu að segja þegar þeir lýstu sinni reynslu. Það sem stendur upp úr að okkar mati er annars vegar það að þeim fannst öllum mjög mikilvægt að vera í reglulegum samskiptum við sinn banka. Hitt atriðið sem var mjög athyglisvert er það að allir hvöttu þeir forsvarsmenn fyrirtækja til að fara í sinn banka og ræða málin fyrir 1. júní n.k. meðal annars með þeim rökum að annars gætu þeir misst af úrlausn sem hugsanlega hentar best af öllum þeim úrlausnum sem í boði eru.

Betri réttur er tryggðurMeð því að leita til síns aðalviðskiptabanka fyrir 1. júní og athuga hvort möguleiki sé á að komast inn í Beinu brautina tryggir fyrirtæki sér mögulega auka valkost, þ.e. Beinu brautina og allt það sem henni fylgir. Augljóslega þarf fyrirtæki að uppfylla öll hefðbundin skilyrði til að komast þar inn. Verði niðurstaða dómstóla vegna erlendra lána hagstæðari en Beina brautin þá gildir sú niðurstaða að sjálfsögðu einnig eftir 1. júní. Ef fyrirtæki lætur hins vegar hjá líða að leita til síns banka fyrir 1. júní missir það að öllum líkindum af Beinu brautinni og því sem henni fylgir því alls ekki er víst að hún verði í boði eftir þann tíma. Mikilvægt er að hafa í huga að jafnvel þótt erlend lán fyrirtækja kunni að verða dæmd ólögleg geta einhver fyrirtæki átt von á óhagstæðari niðurstöðu sinna mála verði slík lán endurreiknuð m.v. íslenska vexti. Það er því mjög mikilvægt fyrir þau fyrirtæki sem uppfylla skilyrðin að tryggja sér þau úrræði sem fylgja Beinu brautinni því þar getur hagstæðasta lausnin legið.

Að okkar mati er ekki eftir neinu að bíða hjá forsvarsmönnum yfirskuldsettra fyrirtækja. Komið í bankann og ræðið málin. Það tapar enginn á því.