Virðing?

Frá því í haust höfum við vitað af hugmyndum um sameiningu leikskóla annars vegar og samrekstur grunn- og leikskóla hins vegar. Þetta hefur valdið spennu og ókyrrð í okkar stétt. Óvissa gerir engum gott og við vonuðum í einlægni að þetta myndi ekki gerast. Að tveir leikskólar með tvær mismunandi leikskólastefnur yrðu sameinaðir. Veit fólk í Menntaráði hvað leikskólastefna er? Veit það muninn á hugmyndafræði Montessori, Loris Malaguzzi og Hjallastefnunnar? Í pólitík vitum við þokkalega muninn á frjálslyndum og íhaldssömum. Við vitum líka að ef við ætluðum að sameina tvo slíka flokka krefðist það mikillar vinnu og eflaust yrði aukið álag á flokksmenn á meðan. Leikskólakennarar eru því hvorki neikvæðir né að tala sig niður þegar þeir láta í ljós áhyggjur sínar í sambandi við sameiningu eins og Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir vildi meina á fundi 1. febrúar s.l.

Að vinna í leikskóla er ekki að klippa og klístra alla daga og dúlla sér í perlum! Nei, leikskólinn er fyrsta skólastigið. Við leikskólakennarar leiðbeinum börnunum með ýmsa þætti, t.d. í mannlegum samskiptum. Við gefum börnunum tækifæri og aðstæður til að skapa og uppgötva, tökum á agavandamálum, leiðbeinum foreldrum og aukum sjálfstæði og sjálfstraust nemenda okkar. Við leitumst eftir að hafa hlýlegt og glaðlegt andrúmsloft þar sem öllum líður vel. Við leggjum okkur fram um að eiga gott samstarf við foreldra. Deildarstjóri og sérkennslustjóri vinna með þeim að því að hvert barn með sérþarfir fái þá þjónustu og þann stuðning sem því ber. Auk þess vinnum við með grunnskólum hverfisins við að auðvelda 5 ára börnunum það stóra skref að fara í grunnskóla.

Þetta er aðeins lítill hluti af þeim verkefnum sem leikskólakennarar sinna daglega fyrir utan þá umönnun sem hver einstaklingur fær miðað við aldur og þroska.

Við mættum fullar eftirvæntingar á boðaðan fund stjórnar 1.deildar Félags leikskólakennara og Félags stjórnenda í leikskólum þann 1. febrúar s.l. (í Reykjavík). Formenn félaganna tóku til máls. Þær höfðu margt til málanna að leggja í sambandi við yfirvofandi niðurskurð í leikskólunum, þeirra upplifun af svokölluðu samráði Menntaráðs, FL og FSL um þau mál og áhyggjur af stöðu leikskólamála ef til þessara sameininga kæmi. Oddnýju Sturludóttur, Þorbjörgu Helgu Vigfúsdóttur og Óttari Proppé borgarfulltrúum var boðið á fundinn. Líklega hefði það gagnast þeim að hlusta á þessi innlegg en þar sem þau mættu ekki fyrr en klukkustund of seint á fundinn misstu þau af þeim. Biðtímanum hefði verið betur varið í umræður og svör við spurningum sem við leikskólakennara höfum nóg af þessa dagana en ekki var hægt að bæta okkur upp þann tíma sem farið hafði til spillis. Okkur finnst forkastanlegt að láta yfir 300 manns bíða eftir því að þau mæti á fund og svari fyrir eins mikilvæg málefni og le ikskólar Reykjavíkur eru. Okkur er spurn, er þetta virðingin sem starfi leikskólakennara er sýnd, virðingin fyrir börnunum okkar og framtíð þeirra?