Enn er neyð á Haítí Anna Stefánsdóttir skrifar 12. janúar 2011 06:00 Nú, ári eftir jarðskjálftann sem lagði Port-au-Prince höfuðborg Haítí í rúst þann 12. janúar 2010, eru húsarústirnar enn á sínum stað. Rúmlega milljón manns búa í tjöldum. Fréttir berast af ofbeldisverkum, sérstaklega gagnvart konum. Kólerufaraldur geisar. Hafa raunir þessarar þjóðar engan endi? Þó að ástandið á Haítí sé nöturlegt enn þá hefur neyðaraðstoð komið í veg fyrir ennþá alvarlegri afleiðingar skjálftans. Og, sem ekki er minna um vert, þá hefur gjafmildi alþjóðasamfélagsins tryggt að fjármunir eru til staðar í uppbygginguna, sem vonandi fer brátt að ganga hraðar. Rústabjörgunarsveit Slysavarnafélagsins Landsbjargar sýndi okkur Íslendingum hversu miklu þrautþjálfaður hópur manna með afmarkað starfssvið getur áorkað þegar brugðist er við hratt og örugglega. Sendifulltrúar Rauða kross Íslands hafa einnig unnið þrekvirki, einkum við umönnun sjúkra og slasaðra og útvegun vatns og hreinlætisaðstöðu. Starfið heldur áfram. Fyrir tilstilli almennings og íslenskra stjórnvalda, sem hafa lagt fram fé til hjálparstarfs Rauða krossins, er hópur haítískra sjálfboðaliða núna að fræða fórnarlömb jarðskjálftans um mikilvægi hreinlætis til að hefta útbreiðslu kóleru, sem hefur þegar dregið 3.000 manns til dauða. Við hjá Rauða krossi Íslands gerum ráð fyrir að hlúa áfram að þurfandi fólki á Haítí næstu tvö árin. Margar hendur vinna létt verk. Á vegum Rauða kross félaga víðs vegar að í heiminum hafa 172 þúsund fjölskyldur á Haítí fengið efni til að koma sér upp skjóli, 216 þúsund manns hafa notið heilbrigðisþjónustu og 317 þúsund manns fá daglega drykkjarvatn frá Rauða krossinum. Oft hættir okkur til að einblína á það sem miður fer. Og það er hvergi auðveldara en á Haítí. En þá er gott að hafa í huga að þjóðir heims hafa lofað miklum fjárhæðum til endurreisnarinnar. Þó að hún hafi enn ekki hafist að ráði þá eru nú stofnanir og fjármunir til staðar. Ef allt fer að okkar björtustu vonum þá verður ekki bara byggt upp eftir jarðskjálftann heldur verður Haítímönnum hjálpað að bæta sitt samfélag til langrar framtíðar. Á meðan munum við hjá Rauða krossinum halda áfram að vinna með okkar fólki á Haítí við að draga úr neyðinni, sem er svo sannarlega enn til staðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Öryggi og gæði í leikskólum – ábyrgð okkar Gunnþórunn Valsdóttir skrifar Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Sjá meira
Nú, ári eftir jarðskjálftann sem lagði Port-au-Prince höfuðborg Haítí í rúst þann 12. janúar 2010, eru húsarústirnar enn á sínum stað. Rúmlega milljón manns búa í tjöldum. Fréttir berast af ofbeldisverkum, sérstaklega gagnvart konum. Kólerufaraldur geisar. Hafa raunir þessarar þjóðar engan endi? Þó að ástandið á Haítí sé nöturlegt enn þá hefur neyðaraðstoð komið í veg fyrir ennþá alvarlegri afleiðingar skjálftans. Og, sem ekki er minna um vert, þá hefur gjafmildi alþjóðasamfélagsins tryggt að fjármunir eru til staðar í uppbygginguna, sem vonandi fer brátt að ganga hraðar. Rústabjörgunarsveit Slysavarnafélagsins Landsbjargar sýndi okkur Íslendingum hversu miklu þrautþjálfaður hópur manna með afmarkað starfssvið getur áorkað þegar brugðist er við hratt og örugglega. Sendifulltrúar Rauða kross Íslands hafa einnig unnið þrekvirki, einkum við umönnun sjúkra og slasaðra og útvegun vatns og hreinlætisaðstöðu. Starfið heldur áfram. Fyrir tilstilli almennings og íslenskra stjórnvalda, sem hafa lagt fram fé til hjálparstarfs Rauða krossins, er hópur haítískra sjálfboðaliða núna að fræða fórnarlömb jarðskjálftans um mikilvægi hreinlætis til að hefta útbreiðslu kóleru, sem hefur þegar dregið 3.000 manns til dauða. Við hjá Rauða krossi Íslands gerum ráð fyrir að hlúa áfram að þurfandi fólki á Haítí næstu tvö árin. Margar hendur vinna létt verk. Á vegum Rauða kross félaga víðs vegar að í heiminum hafa 172 þúsund fjölskyldur á Haítí fengið efni til að koma sér upp skjóli, 216 þúsund manns hafa notið heilbrigðisþjónustu og 317 þúsund manns fá daglega drykkjarvatn frá Rauða krossinum. Oft hættir okkur til að einblína á það sem miður fer. Og það er hvergi auðveldara en á Haítí. En þá er gott að hafa í huga að þjóðir heims hafa lofað miklum fjárhæðum til endurreisnarinnar. Þó að hún hafi enn ekki hafist að ráði þá eru nú stofnanir og fjármunir til staðar. Ef allt fer að okkar björtustu vonum þá verður ekki bara byggt upp eftir jarðskjálftann heldur verður Haítímönnum hjálpað að bæta sitt samfélag til langrar framtíðar. Á meðan munum við hjá Rauða krossinum halda áfram að vinna með okkar fólki á Haítí við að draga úr neyðinni, sem er svo sannarlega enn til staðar.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar