Vegið að hagsmunum almennings 22. janúar 2010 06:00 Eiríkur Tómasson skrifar um sjávarútvegsmál. Áform stjórnarflokkanna um fyrningu aflaheimilda voru kynnt í aðdraganda alþingiskosninga sl. vor. Þau voru svo skjalfest í samstarfssamningi flokkanna að kosningum loknum. Þetta útspil er ekki aðeins vanhugsað heldur hróplega ósanngjarnt gagnvart þeim, sem hafa treyst stefnunni í fiskveiðistjórnun frá árinu 1984 og stofnað til skuldbindinga í samræmi við lög frá Alþingi í því trausti að stjórnkerfi fiskveiða væri varanlegt. Fram til þessa hafa stjórnvöld neitað að horfast í augu við þá staðreynd að fyrning aflaheimilda ógnar framtíð sjávarútvegsfyrirtækja. Fyrningin vegur að tekjugrunni þeirra og rýrir um leið hag allra þeirra sem starfa við sjávarútveg. Kostnaðurinn við leigu aflaheimilda - sem fyrirtækin hafa þegar keypt en á nú að fyrna um 5% á ári - bætist ofan á aðra rekstrarþætti á borð við olíu- og viðhaldskostnað, veiðarfæri, tryggingar o.fl. Þeim verður ekki hnikað til svo auðveldlega. Það þarf ekki ýkja mikið hugmyndaflug til að sjá hvar hægt yrði að skera niður í rekstrarkostnaði. Tekjuskerðing fyrirtækjanna leiðir svo aftur til lægri skatttekna sveitarfélaga og hefur þar með beinar afleiðingar á rekstur þeirra og þjónustu. Að vega að rekstrargrundvelli sjávarútvegsfyrirtækja er að vega að hagsmunum almennings.Keyrir fyrirtækin í þrotForsætisráðherra hélt því fram að stjórnvöld hefðu látið kanna hver áhrifin yrðu af fyrningu aflaheimilda. Þrátt fyrir að átta mánuðir séu liðnir frá þeim ummælum bólar enn ekkert á umræddri úttekt. Sú staðreynd rennir enn frekari stoðum undir málflutning okkar útvegsmanna. Við höfum ítrekað bent á hversu skaðlegar þessar hugmyndir eru. Það þarf auðvitað ekki neinar sérfræðilegar úttektir til að sýna fram á að fyrningarleið mun draga allan mátt úr rekstri sjávarútvegsfyrirtækja á stuttum tíma. Meðalútgerðarfyrirtæki kemst í þrot á fjórum árum verði þessi leið farin, svo einfalt er það. Þetta vita útvegsmenn sem margir hverjir búa að áratugareynslu í rekstri fyrirtækja. Ég lít svo á að fyrsta skrefið í þessum áformum stjórnvalda sé stigið með því frumvarpi sem sjávarútvegsráðherra hefur lagt fram á Alþingi. Þar er boðuð heimild til ráðstöfunar á allt að 4000 tonnum af skötusel utan aflamarks á þessu og næsta fiskveiðiári. Nauðsynlegt er að samkomulag náist um að leggja frumvarpið til hliðar og vinna að sátt á raunhæfum grunni í endurskoðunarnefndinni, sem útgerðarmenn og fiskverkendur eiga aðild að. Þjóðin borgar brúsannÓvissan sem fylgir hugmyndum um fyrningu aflaheimilda er eyðileggjandi. Framtíðaráform sjávarútvegsfyrirtækja eru nú sett í uppnám við þær aðstæður í samfélaginu þegar mikilvægt er að hjól atvinnulífsins snúist sem hraðast. Þeirri ógn, sem vofir yfir sjávarútveginum með stefnu um fyrningu aflaheimilda, verður að eyða áður en óbætanlegt tjón hlýst af. Tapið lendir nefnilega á þjóðinni allri. Höfundur er framkvæmdastjóri Þorbjarnar hf. í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Skoðun Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Eiríkur Tómasson skrifar um sjávarútvegsmál. Áform stjórnarflokkanna um fyrningu aflaheimilda voru kynnt í aðdraganda alþingiskosninga sl. vor. Þau voru svo skjalfest í samstarfssamningi flokkanna að kosningum loknum. Þetta útspil er ekki aðeins vanhugsað heldur hróplega ósanngjarnt gagnvart þeim, sem hafa treyst stefnunni í fiskveiðistjórnun frá árinu 1984 og stofnað til skuldbindinga í samræmi við lög frá Alþingi í því trausti að stjórnkerfi fiskveiða væri varanlegt. Fram til þessa hafa stjórnvöld neitað að horfast í augu við þá staðreynd að fyrning aflaheimilda ógnar framtíð sjávarútvegsfyrirtækja. Fyrningin vegur að tekjugrunni þeirra og rýrir um leið hag allra þeirra sem starfa við sjávarútveg. Kostnaðurinn við leigu aflaheimilda - sem fyrirtækin hafa þegar keypt en á nú að fyrna um 5% á ári - bætist ofan á aðra rekstrarþætti á borð við olíu- og viðhaldskostnað, veiðarfæri, tryggingar o.fl. Þeim verður ekki hnikað til svo auðveldlega. Það þarf ekki ýkja mikið hugmyndaflug til að sjá hvar hægt yrði að skera niður í rekstrarkostnaði. Tekjuskerðing fyrirtækjanna leiðir svo aftur til lægri skatttekna sveitarfélaga og hefur þar með beinar afleiðingar á rekstur þeirra og þjónustu. Að vega að rekstrargrundvelli sjávarútvegsfyrirtækja er að vega að hagsmunum almennings.Keyrir fyrirtækin í þrotForsætisráðherra hélt því fram að stjórnvöld hefðu látið kanna hver áhrifin yrðu af fyrningu aflaheimilda. Þrátt fyrir að átta mánuðir séu liðnir frá þeim ummælum bólar enn ekkert á umræddri úttekt. Sú staðreynd rennir enn frekari stoðum undir málflutning okkar útvegsmanna. Við höfum ítrekað bent á hversu skaðlegar þessar hugmyndir eru. Það þarf auðvitað ekki neinar sérfræðilegar úttektir til að sýna fram á að fyrningarleið mun draga allan mátt úr rekstri sjávarútvegsfyrirtækja á stuttum tíma. Meðalútgerðarfyrirtæki kemst í þrot á fjórum árum verði þessi leið farin, svo einfalt er það. Þetta vita útvegsmenn sem margir hverjir búa að áratugareynslu í rekstri fyrirtækja. Ég lít svo á að fyrsta skrefið í þessum áformum stjórnvalda sé stigið með því frumvarpi sem sjávarútvegsráðherra hefur lagt fram á Alþingi. Þar er boðuð heimild til ráðstöfunar á allt að 4000 tonnum af skötusel utan aflamarks á þessu og næsta fiskveiðiári. Nauðsynlegt er að samkomulag náist um að leggja frumvarpið til hliðar og vinna að sátt á raunhæfum grunni í endurskoðunarnefndinni, sem útgerðarmenn og fiskverkendur eiga aðild að. Þjóðin borgar brúsannÓvissan sem fylgir hugmyndum um fyrningu aflaheimilda er eyðileggjandi. Framtíðaráform sjávarútvegsfyrirtækja eru nú sett í uppnám við þær aðstæður í samfélaginu þegar mikilvægt er að hjól atvinnulífsins snúist sem hraðast. Þeirri ógn, sem vofir yfir sjávarútveginum með stefnu um fyrningu aflaheimilda, verður að eyða áður en óbætanlegt tjón hlýst af. Tapið lendir nefnilega á þjóðinni allri. Höfundur er framkvæmdastjóri Þorbjarnar hf. í Grindavík.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar