Vegið að hagsmunum almennings 22. janúar 2010 06:00 Eiríkur Tómasson skrifar um sjávarútvegsmál. Áform stjórnarflokkanna um fyrningu aflaheimilda voru kynnt í aðdraganda alþingiskosninga sl. vor. Þau voru svo skjalfest í samstarfssamningi flokkanna að kosningum loknum. Þetta útspil er ekki aðeins vanhugsað heldur hróplega ósanngjarnt gagnvart þeim, sem hafa treyst stefnunni í fiskveiðistjórnun frá árinu 1984 og stofnað til skuldbindinga í samræmi við lög frá Alþingi í því trausti að stjórnkerfi fiskveiða væri varanlegt. Fram til þessa hafa stjórnvöld neitað að horfast í augu við þá staðreynd að fyrning aflaheimilda ógnar framtíð sjávarútvegsfyrirtækja. Fyrningin vegur að tekjugrunni þeirra og rýrir um leið hag allra þeirra sem starfa við sjávarútveg. Kostnaðurinn við leigu aflaheimilda - sem fyrirtækin hafa þegar keypt en á nú að fyrna um 5% á ári - bætist ofan á aðra rekstrarþætti á borð við olíu- og viðhaldskostnað, veiðarfæri, tryggingar o.fl. Þeim verður ekki hnikað til svo auðveldlega. Það þarf ekki ýkja mikið hugmyndaflug til að sjá hvar hægt yrði að skera niður í rekstrarkostnaði. Tekjuskerðing fyrirtækjanna leiðir svo aftur til lægri skatttekna sveitarfélaga og hefur þar með beinar afleiðingar á rekstur þeirra og þjónustu. Að vega að rekstrargrundvelli sjávarútvegsfyrirtækja er að vega að hagsmunum almennings.Keyrir fyrirtækin í þrotForsætisráðherra hélt því fram að stjórnvöld hefðu látið kanna hver áhrifin yrðu af fyrningu aflaheimilda. Þrátt fyrir að átta mánuðir séu liðnir frá þeim ummælum bólar enn ekkert á umræddri úttekt. Sú staðreynd rennir enn frekari stoðum undir málflutning okkar útvegsmanna. Við höfum ítrekað bent á hversu skaðlegar þessar hugmyndir eru. Það þarf auðvitað ekki neinar sérfræðilegar úttektir til að sýna fram á að fyrningarleið mun draga allan mátt úr rekstri sjávarútvegsfyrirtækja á stuttum tíma. Meðalútgerðarfyrirtæki kemst í þrot á fjórum árum verði þessi leið farin, svo einfalt er það. Þetta vita útvegsmenn sem margir hverjir búa að áratugareynslu í rekstri fyrirtækja. Ég lít svo á að fyrsta skrefið í þessum áformum stjórnvalda sé stigið með því frumvarpi sem sjávarútvegsráðherra hefur lagt fram á Alþingi. Þar er boðuð heimild til ráðstöfunar á allt að 4000 tonnum af skötusel utan aflamarks á þessu og næsta fiskveiðiári. Nauðsynlegt er að samkomulag náist um að leggja frumvarpið til hliðar og vinna að sátt á raunhæfum grunni í endurskoðunarnefndinni, sem útgerðarmenn og fiskverkendur eiga aðild að. Þjóðin borgar brúsannÓvissan sem fylgir hugmyndum um fyrningu aflaheimilda er eyðileggjandi. Framtíðaráform sjávarútvegsfyrirtækja eru nú sett í uppnám við þær aðstæður í samfélaginu þegar mikilvægt er að hjól atvinnulífsins snúist sem hraðast. Þeirri ógn, sem vofir yfir sjávarútveginum með stefnu um fyrningu aflaheimilda, verður að eyða áður en óbætanlegt tjón hlýst af. Tapið lendir nefnilega á þjóðinni allri. Höfundur er framkvæmdastjóri Þorbjarnar hf. í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Eiríkur Tómasson skrifar um sjávarútvegsmál. Áform stjórnarflokkanna um fyrningu aflaheimilda voru kynnt í aðdraganda alþingiskosninga sl. vor. Þau voru svo skjalfest í samstarfssamningi flokkanna að kosningum loknum. Þetta útspil er ekki aðeins vanhugsað heldur hróplega ósanngjarnt gagnvart þeim, sem hafa treyst stefnunni í fiskveiðistjórnun frá árinu 1984 og stofnað til skuldbindinga í samræmi við lög frá Alþingi í því trausti að stjórnkerfi fiskveiða væri varanlegt. Fram til þessa hafa stjórnvöld neitað að horfast í augu við þá staðreynd að fyrning aflaheimilda ógnar framtíð sjávarútvegsfyrirtækja. Fyrningin vegur að tekjugrunni þeirra og rýrir um leið hag allra þeirra sem starfa við sjávarútveg. Kostnaðurinn við leigu aflaheimilda - sem fyrirtækin hafa þegar keypt en á nú að fyrna um 5% á ári - bætist ofan á aðra rekstrarþætti á borð við olíu- og viðhaldskostnað, veiðarfæri, tryggingar o.fl. Þeim verður ekki hnikað til svo auðveldlega. Það þarf ekki ýkja mikið hugmyndaflug til að sjá hvar hægt yrði að skera niður í rekstrarkostnaði. Tekjuskerðing fyrirtækjanna leiðir svo aftur til lægri skatttekna sveitarfélaga og hefur þar með beinar afleiðingar á rekstur þeirra og þjónustu. Að vega að rekstrargrundvelli sjávarútvegsfyrirtækja er að vega að hagsmunum almennings.Keyrir fyrirtækin í þrotForsætisráðherra hélt því fram að stjórnvöld hefðu látið kanna hver áhrifin yrðu af fyrningu aflaheimilda. Þrátt fyrir að átta mánuðir séu liðnir frá þeim ummælum bólar enn ekkert á umræddri úttekt. Sú staðreynd rennir enn frekari stoðum undir málflutning okkar útvegsmanna. Við höfum ítrekað bent á hversu skaðlegar þessar hugmyndir eru. Það þarf auðvitað ekki neinar sérfræðilegar úttektir til að sýna fram á að fyrningarleið mun draga allan mátt úr rekstri sjávarútvegsfyrirtækja á stuttum tíma. Meðalútgerðarfyrirtæki kemst í þrot á fjórum árum verði þessi leið farin, svo einfalt er það. Þetta vita útvegsmenn sem margir hverjir búa að áratugareynslu í rekstri fyrirtækja. Ég lít svo á að fyrsta skrefið í þessum áformum stjórnvalda sé stigið með því frumvarpi sem sjávarútvegsráðherra hefur lagt fram á Alþingi. Þar er boðuð heimild til ráðstöfunar á allt að 4000 tonnum af skötusel utan aflamarks á þessu og næsta fiskveiðiári. Nauðsynlegt er að samkomulag náist um að leggja frumvarpið til hliðar og vinna að sátt á raunhæfum grunni í endurskoðunarnefndinni, sem útgerðarmenn og fiskverkendur eiga aðild að. Þjóðin borgar brúsannÓvissan sem fylgir hugmyndum um fyrningu aflaheimilda er eyðileggjandi. Framtíðaráform sjávarútvegsfyrirtækja eru nú sett í uppnám við þær aðstæður í samfélaginu þegar mikilvægt er að hjól atvinnulífsins snúist sem hraðast. Þeirri ógn, sem vofir yfir sjávarútveginum með stefnu um fyrningu aflaheimilda, verður að eyða áður en óbætanlegt tjón hlýst af. Tapið lendir nefnilega á þjóðinni allri. Höfundur er framkvæmdastjóri Þorbjarnar hf. í Grindavík.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun