Hver stendur vaktina? Kristín Sævarsdóttir skrifar 29. janúar 2010 10:16 „Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Skoðun Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
„Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar