Krónunni kastað og bíóið búið 28. janúar 2010 06:00 Silja Hauksdóttir skrifar um niðurskurð í kvikmyndagerð Umræður um yfirvofandi niðurskurð hjá Kvikmyndamiðstöð Íslands og RÚV hafa verið háværar upp á síðkastið og verða það áfram þangað til úr er bætt. Íslenskir kvikmyndagerðarmenn skilja og virða að það verður að skera niður í þeirra grein, rétt eins og öðrum listgreinum. Hins vegar er vert að benda á að meðaltal niðurskurðar í öðrum greinum er um 5 prósent. Hjá Kvikmyndamiðstöð Íslands er niðurskurðurinn um 35 prósent. Mikill niðurskurður á framlögum til kvikmyndagerðar er ekki einungis óréttlátur heldur einnig óskynsamlegur í ljósi þess að hver sem króna ríkið veitir til kvikmynda- og sjónvarpsgerðar, skilar sér þrefalt til fjórfalt til baka í formi erlends fjármagns og skattatekjum ríkisins af launum og sölu á þjónustu sem tengjast greininni. Landsbyggðin hagnast ekki síður með ferðaþjónustu við kvikmyndagerðarfólk og aukningu á ferðamönnum í kjölfar landkynningar. Þetta er því ekki aðeins hrópandi mismunun á menningargreinum, heldur einnig sérlega óskynsamleg og vanhugsuð aðgerð sem eyðileggur fjölmennan iðnað. Yfirlýsing RÚV í framhaldinu um að draga stórlega úr innkaupum á innlendu efni eru ekki aðeins svik á þjónustusamningi við ríkið, heldur einnig við eigendur stofnunarinnar, Íslendinga. Þjóðin á skýlausan rétt á því að fá að heyra í eigin röddum, sjá eigin sögur og byggja upp brotna sjálfsmynd á erfiðum tímum. Slík uppbyggingarstarfsemi kostar fé, en í tilviki kvikmyndagerðar skilar það sér alltaf margfalt til baka til samfélagsins. Ef litið er til velgengni íslenskra kvikmynda- og sjónvarpsverka síðustu ár, má sjá að nær allir Íslendingar hafa notið afraksturs opinberra framlaga til kvikmyndagerðar. Það er því sorgleg mótsögn að stjórnvöld sem kenna sig við félagslegan jöfnuð taki að sér að aflífa list- og iðngrein, sem þjónar, upplýsir og skemmtir hvað flestum Íslendingum. Ég hvet íslensk stjórnvöld til þess að endurskoða skammsýn niðurskurðaráform sín á hendur íslenskri kvikmyndagerð með langtíma sjónarmið að leiðarljósi. Höfundur er leikstjóri og starfar við kvikmyndagerð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Silja Hauksdóttir skrifar um niðurskurð í kvikmyndagerð Umræður um yfirvofandi niðurskurð hjá Kvikmyndamiðstöð Íslands og RÚV hafa verið háværar upp á síðkastið og verða það áfram þangað til úr er bætt. Íslenskir kvikmyndagerðarmenn skilja og virða að það verður að skera niður í þeirra grein, rétt eins og öðrum listgreinum. Hins vegar er vert að benda á að meðaltal niðurskurðar í öðrum greinum er um 5 prósent. Hjá Kvikmyndamiðstöð Íslands er niðurskurðurinn um 35 prósent. Mikill niðurskurður á framlögum til kvikmyndagerðar er ekki einungis óréttlátur heldur einnig óskynsamlegur í ljósi þess að hver sem króna ríkið veitir til kvikmynda- og sjónvarpsgerðar, skilar sér þrefalt til fjórfalt til baka í formi erlends fjármagns og skattatekjum ríkisins af launum og sölu á þjónustu sem tengjast greininni. Landsbyggðin hagnast ekki síður með ferðaþjónustu við kvikmyndagerðarfólk og aukningu á ferðamönnum í kjölfar landkynningar. Þetta er því ekki aðeins hrópandi mismunun á menningargreinum, heldur einnig sérlega óskynsamleg og vanhugsuð aðgerð sem eyðileggur fjölmennan iðnað. Yfirlýsing RÚV í framhaldinu um að draga stórlega úr innkaupum á innlendu efni eru ekki aðeins svik á þjónustusamningi við ríkið, heldur einnig við eigendur stofnunarinnar, Íslendinga. Þjóðin á skýlausan rétt á því að fá að heyra í eigin röddum, sjá eigin sögur og byggja upp brotna sjálfsmynd á erfiðum tímum. Slík uppbyggingarstarfsemi kostar fé, en í tilviki kvikmyndagerðar skilar það sér alltaf margfalt til baka til samfélagsins. Ef litið er til velgengni íslenskra kvikmynda- og sjónvarpsverka síðustu ár, má sjá að nær allir Íslendingar hafa notið afraksturs opinberra framlaga til kvikmyndagerðar. Það er því sorgleg mótsögn að stjórnvöld sem kenna sig við félagslegan jöfnuð taki að sér að aflífa list- og iðngrein, sem þjónar, upplýsir og skemmtir hvað flestum Íslendingum. Ég hvet íslensk stjórnvöld til þess að endurskoða skammsýn niðurskurðaráform sín á hendur íslenskri kvikmyndagerð með langtíma sjónarmið að leiðarljósi. Höfundur er leikstjóri og starfar við kvikmyndagerð.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar