Svanhildur Hólm: Daglegt líf í Reykjavík 26. maí 2010 14:47 Reykjavík er á margan hátt frábær borg. Þar er heimili mitt og fjölskyldu minnar og innan borgarmarkanna sinnum við vinnu, börnin ganga í skóla og leikskóla og þar njótum við frístunda saman. Við erum ánægð með margt. Dagurinn byrjar á leikskólanum, sem er frábær. Þar nýtur dóttir okkar þjónustu, sem ég er sannfærð um að er á heimsmælikvarða. Þetta er leikskóli sem býður mikinn stöðugleika, sama starfsfólkið ár eftir ár, auk nýrra andlita öðru hverju sem hafa verið ánægjuleg viðbót við góðan hóp. Samdráttur í efnahagslífinu hefur ekki haft áhrif á þjónustu leikskólans við okkur, þótt einhverju hafi orðið að hnika til. Það hefur ekki heldur minnkað ánægju okkar með leikskólann, því þótt leikskólastjórinn hafi orðið að spara eitthvað, er það svo skynsamlega gert að maður getur ekki annað en dáðst að því. Skólar eldri barna okkar eru líka góðir. Þar leggur fólk sig fram um að mæta mismunandi þörfum nemendanna, veitir þeim stuðning ef á þarf að halda og tækifæri til að gera meira og betur þegar það á við. Það eru ekki allir steyptir í sama mót og ég kann að meta hversu vel kennarar og annað starfslið hlúir að börnunum okkar. Það er veganesti sem verður varla metið til fjár. Og fyrst talað er um nesti, eða öllu heldur að þurfa ekki að hafa áhyggjur af því: Það er gott að vita til þess að börnin geti fengið staðgóða máltíð í skólanum fyrir einungis 5000 krónur á mánuði. Þessi upphæð hefur ekki verið hækkuð þrátt fyrir að öll aðföng hafi hækkað í verði síðustu misseri. Það er líka mikils virði að sjá umhverfi okkar vel sinnt, að borgarstarfsmenn komi og lagfæri leiktækin á rólónum og sjái til þess að í kringum okkur sé hreint og snyrtilegt. Við reynum líka að leggja okkar af mörkum með góðri umgengni og trúum því að snyrtilegt umhverfi, sem er vel sinnt og vel við haldið geti af sér betri umgengni og meiri virðingu fyrir verðmætum. Maður tekur því sem sjálfsögðum hlut að hafa sundlaug steinsnar í burtu, sem er öllum opin frá morgni til kvölds alla daga, virka íþróttastarfsemi í hverfinu, útivistarsvæði í göngufæri og hjóla- og göngustíga út frá því sem bíða eftir að maður leggi þá undir fót, ef vel liggur á manni. Þetta er þó ekki sjálfsagður hlutur, ekki frekar en svo margt annað sem er á verksviði borgarinnar og vel er gert. Það má jafnvel segja að það stappi nærri kraftaverki að allt skuli ganga sinn vanagang í Reykjavíkurborg eftir efnahagshrunið. Við komumst varla í gegnum einn einasta dag án þess að vera minnt á þetta hrun með einhverjum hætti, en samt hefur núverandi borgarstjórnarmeirihluta tekist að halda uppi þjónustu við borgarbúa, án þess að hækka skatta og skila borgarsjóði þrátt fyrir þetta hallalausum á síðasta ári. Ég vil halda áfram að búa við þennan stöðugleika og öryggi, bæði fyrir mig og börnin mín. Ég treysti Hönnu Birnu Kristjánsdóttur og hennar fólki til þess að tryggja það að Reykjavík verði áfram sá trausti rammi utan um daglegt líf fjölskyldu minnar sem hún er nú. En þú? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
Reykjavík er á margan hátt frábær borg. Þar er heimili mitt og fjölskyldu minnar og innan borgarmarkanna sinnum við vinnu, börnin ganga í skóla og leikskóla og þar njótum við frístunda saman. Við erum ánægð með margt. Dagurinn byrjar á leikskólanum, sem er frábær. Þar nýtur dóttir okkar þjónustu, sem ég er sannfærð um að er á heimsmælikvarða. Þetta er leikskóli sem býður mikinn stöðugleika, sama starfsfólkið ár eftir ár, auk nýrra andlita öðru hverju sem hafa verið ánægjuleg viðbót við góðan hóp. Samdráttur í efnahagslífinu hefur ekki haft áhrif á þjónustu leikskólans við okkur, þótt einhverju hafi orðið að hnika til. Það hefur ekki heldur minnkað ánægju okkar með leikskólann, því þótt leikskólastjórinn hafi orðið að spara eitthvað, er það svo skynsamlega gert að maður getur ekki annað en dáðst að því. Skólar eldri barna okkar eru líka góðir. Þar leggur fólk sig fram um að mæta mismunandi þörfum nemendanna, veitir þeim stuðning ef á þarf að halda og tækifæri til að gera meira og betur þegar það á við. Það eru ekki allir steyptir í sama mót og ég kann að meta hversu vel kennarar og annað starfslið hlúir að börnunum okkar. Það er veganesti sem verður varla metið til fjár. Og fyrst talað er um nesti, eða öllu heldur að þurfa ekki að hafa áhyggjur af því: Það er gott að vita til þess að börnin geti fengið staðgóða máltíð í skólanum fyrir einungis 5000 krónur á mánuði. Þessi upphæð hefur ekki verið hækkuð þrátt fyrir að öll aðföng hafi hækkað í verði síðustu misseri. Það er líka mikils virði að sjá umhverfi okkar vel sinnt, að borgarstarfsmenn komi og lagfæri leiktækin á rólónum og sjái til þess að í kringum okkur sé hreint og snyrtilegt. Við reynum líka að leggja okkar af mörkum með góðri umgengni og trúum því að snyrtilegt umhverfi, sem er vel sinnt og vel við haldið geti af sér betri umgengni og meiri virðingu fyrir verðmætum. Maður tekur því sem sjálfsögðum hlut að hafa sundlaug steinsnar í burtu, sem er öllum opin frá morgni til kvölds alla daga, virka íþróttastarfsemi í hverfinu, útivistarsvæði í göngufæri og hjóla- og göngustíga út frá því sem bíða eftir að maður leggi þá undir fót, ef vel liggur á manni. Þetta er þó ekki sjálfsagður hlutur, ekki frekar en svo margt annað sem er á verksviði borgarinnar og vel er gert. Það má jafnvel segja að það stappi nærri kraftaverki að allt skuli ganga sinn vanagang í Reykjavíkurborg eftir efnahagshrunið. Við komumst varla í gegnum einn einasta dag án þess að vera minnt á þetta hrun með einhverjum hætti, en samt hefur núverandi borgarstjórnarmeirihluta tekist að halda uppi þjónustu við borgarbúa, án þess að hækka skatta og skila borgarsjóði þrátt fyrir þetta hallalausum á síðasta ári. Ég vil halda áfram að búa við þennan stöðugleika og öryggi, bæði fyrir mig og börnin mín. Ég treysti Hönnu Birnu Kristjánsdóttur og hennar fólki til þess að tryggja það að Reykjavík verði áfram sá trausti rammi utan um daglegt líf fjölskyldu minnar sem hún er nú. En þú?
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar