Hlutverk og staða forseta Sara Björg Sigurðardóttir skrifar 15. nóvember 2010 11:03 Síðusta áratuginn hefur forsetaembættið þurft að standa af sér erfiða gagnrýni, réttmæta gagnrýni. Ber þá hæst að nefna þegar forseti beitti neytunarvaldi á fjölmiðlalögin og þegar setja Icesave lögin voru send í þjóðaratkvæði. Ólíkar skoðanir fólks á embættinu enduspeglast í túlkun og íhlutun sitjandi forseta á stjórnarskránni. Sú hefð hafði skapast með fyrirrennunum sitjandi forseta, að hafa sem minnst inngrip inn í starf Alþingis og framkvæmdarvaldsins. Forseti átti ekki að láta sér pólitísk mál varða heldur átti að útklá þau innan veggja Alþingis og stjórnarráðsins. Staða forsetans í stjórnarskránni er einmitt að veita framkvæmdavaldi og Alþingi vist aðhald því skv. 2. málsgrein stjórnarskrárinnar fer Alþingi og forseti með löggjafarvaldið og forseti og önnur stjórnvöld fara með framkvæmdarvaldið. Forseti lætur síðan ráðherra framkvæma vald sitt. Þetta aðhald er mikilvægt lýðræðinu, þá sér í lagi þegar erfið mál koma upp og þjóðinn vill kjósa um þau eins og raunin varð í tvígang á síðasta áratug. Ég tel mikilvægt að við höldum í forsetaembættið vegna þess aðhalds sem því er ætlað í stjórnarskránni gagnvart Alþingi og framkvæmdarvaldi. Hinsvegar þyrfti að skilgreina stöðu og hlutverk forseta í stjórnarskrá og skerpa á leikreglum hans. Mér finnst að forseti ætti að hafa formlegt frumkvæði að stjórnarviðræðum, forseta ætti að vera heimilt að kalla til utanþingsstjórn ef flokkar ná ekki saman í stjórnarviðræðum, forseti þarf að geta sent lagaákvaæði í þjóðaratkvæðagreiðslu ef viss hluti landsmanna krefst þess með formlegum hætti. Mér finnst að takmarka ætti setu forseta við tvö kjörtímabil eða átta ár og afnema þyrfti möguleika forseta að geta veitt mönnum uppreist æru. Mér finnst mikilvægt að landsmenn horfi á heildarmyndina þegar þeir ákveða hvernig þeir vilja hafa forsetaembættið. Lýðræðislega séð tel ég mikilvægt að forseti hafi úrræði til að setja málefni í þjóðaratkvæðagreiðslu og brúa þar með bilið ef gjá myndast milli þings og þjóðar. Undurrituð er stjórnmála- og stjórnsýslufræðingur og býður sig fram til setu á stjórnlagaþingi í kosningunum sem munu fara fram 27. nóvember. Pistilinn er birtist líka á heimasíðu http://sarabjorgsigurdardottir.blogspot.com/ þar sem öll umræða er vel þegin. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Stytting vinnuvikunnar í Reykjavík tekin út í umferðartöfum Ari Edwald Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Vilja stjórnvöld halda Grímsey í byggð? Ásthildur Sturludóttir Skoðun Tækifæri á vinnumarkaði Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Hugleiðing á 1. maí. Steinar Harðarson Skoðun Er bara best að þegja? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Leyfist Íslendingum að stjórna sínum eigin málum? Arnar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Styrkur okkar er velferð allra Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar Skoðun Leyfist Íslendingum að stjórna sínum eigin málum? Arnar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri á vinnumarkaði Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hugleiðing á 1. maí. Steinar Harðarson skrifar Skoðun Virðum vinnu listafólks Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Vilja stjórnvöld halda Grímsey í byggð? Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir skynsegið fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Pólland að verða efnahagsveldi - kallar eftir fleira fólki Jónas Guðmundsson skrifar Skoðun Lægri skattar eru réttlætismál fyrir ungt fólk Arnar Elvarsson skrifar Skoðun Ég lifi í draumi! Ingvar Örn Ákason skrifar Skoðun Neyðarkall úr Eyjum Hallgrímur Steinsson skrifar Skoðun Hvað er svona gott við að búa í Kópavogi? Sveinn Gíslason skrifar Skoðun Stytting vinnuvikunnar í Reykjavík tekin út í umferðartöfum Ari Edwald skrifar Skoðun Viltu græða sólarhring í hverjum mánuði? Hjördís Lára Hlíðberg skrifar Skoðun Nýr golfvöllur í Hafnarfirði Örn Geirsson skrifar Skoðun „Hvaða plön ertu með í sumar?“ Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Síðusta áratuginn hefur forsetaembættið þurft að standa af sér erfiða gagnrýni, réttmæta gagnrýni. Ber þá hæst að nefna þegar forseti beitti neytunarvaldi á fjölmiðlalögin og þegar setja Icesave lögin voru send í þjóðaratkvæði. Ólíkar skoðanir fólks á embættinu enduspeglast í túlkun og íhlutun sitjandi forseta á stjórnarskránni. Sú hefð hafði skapast með fyrirrennunum sitjandi forseta, að hafa sem minnst inngrip inn í starf Alþingis og framkvæmdarvaldsins. Forseti átti ekki að láta sér pólitísk mál varða heldur átti að útklá þau innan veggja Alþingis og stjórnarráðsins. Staða forsetans í stjórnarskránni er einmitt að veita framkvæmdavaldi og Alþingi vist aðhald því skv. 2. málsgrein stjórnarskrárinnar fer Alþingi og forseti með löggjafarvaldið og forseti og önnur stjórnvöld fara með framkvæmdarvaldið. Forseti lætur síðan ráðherra framkvæma vald sitt. Þetta aðhald er mikilvægt lýðræðinu, þá sér í lagi þegar erfið mál koma upp og þjóðinn vill kjósa um þau eins og raunin varð í tvígang á síðasta áratug. Ég tel mikilvægt að við höldum í forsetaembættið vegna þess aðhalds sem því er ætlað í stjórnarskránni gagnvart Alþingi og framkvæmdarvaldi. Hinsvegar þyrfti að skilgreina stöðu og hlutverk forseta í stjórnarskrá og skerpa á leikreglum hans. Mér finnst að forseti ætti að hafa formlegt frumkvæði að stjórnarviðræðum, forseta ætti að vera heimilt að kalla til utanþingsstjórn ef flokkar ná ekki saman í stjórnarviðræðum, forseti þarf að geta sent lagaákvaæði í þjóðaratkvæðagreiðslu ef viss hluti landsmanna krefst þess með formlegum hætti. Mér finnst að takmarka ætti setu forseta við tvö kjörtímabil eða átta ár og afnema þyrfti möguleika forseta að geta veitt mönnum uppreist æru. Mér finnst mikilvægt að landsmenn horfi á heildarmyndina þegar þeir ákveða hvernig þeir vilja hafa forsetaembættið. Lýðræðislega séð tel ég mikilvægt að forseti hafi úrræði til að setja málefni í þjóðaratkvæðagreiðslu og brúa þar með bilið ef gjá myndast milli þings og þjóðar. Undurrituð er stjórnmála- og stjórnsýslufræðingur og býður sig fram til setu á stjórnlagaþingi í kosningunum sem munu fara fram 27. nóvember. Pistilinn er birtist líka á heimasíðu http://sarabjorgsigurdardottir.blogspot.com/ þar sem öll umræða er vel þegin.
Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar
Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson skrifar