Kostnaður Fljótsdalshrepps tífaldur miðað við Kópavog

„Eftir því sem sveitarfélög eru minni, þeim mun meiri er kostnaðurinn á mann. Það hefur verið stefna okkar um áraraðir að mæla almennt með sameiningu sveitarfélaga. En íbúar eiga alltaf síðasta orðið,“ segir Halldór Halldórsson, formaður Sambands íslenskra sveitarfélaga (SÍS).

Samkvæmt tölum frá SÍS er Fljótsdalshreppur dýrastur allra sveitarfélaga í rekstri og kostaði tíu sinnum meira á hvern íbúa sveitarfélagsins en rekstur Kópavogsbæjar.

Stjórnunarkostnaður sveitar­félaga í landinu nam alls rúmum 11 milljörðum króna árið 2008. Það svarar til um 34.000 króna á hvert mannsbarn í landinu. Kostnaðurinn dreifist þó mjög ójafnt niður á sveitarfélögin. Lægstur er stjórnunarkostnaður á hvern íbúa í stærstu sveitarfélögum landsins, í Reykjavík, þar sem hann er rúmar 26.580 krónur og í Kópavogi þar sem hann er 25.319 krónur á hvern íbúa. Á lista yfir þau tíu sveitarfélög þar sem kostnaður er lægstur á íbúa eru fimm af sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu. Þar eru einnig tvö sveitarfélög með innan við 2.000 íbúa: Ölfus og Snæfellsbær.

Þau tíu sveitarfélög sem eru dýrust í rekstri eru hins vegar öll með færri en 700 íbúa. Tvö þau dýrustu eru með færri en 100 íbúa. Í Fljótsdalshreppi bjuggu 89 manns í lok árs 2008. Rekstur sveitarfélagsins kostaði 243.990 krónur á hvert mannsbarn það ár. Næstdýrast í rekstri var Árneshreppur. Þar bjuggu 50 manns og var stjórnunarkostnaður við sjálfstætt sveitarfélag 152.629 krónur á hvern og einn. Breiðdalshreppur, Súðavíkurhreppur og Arnarnes­hreppur voru með stjórnunarkostnað upp á 135-137.000 krónur á hvern íbúa. Í hverju þeirra búa um 200 manns.

Miklar umræður hafa staðið um sameiningu sveitarfélaganna. Formaður SÍS bendir á að efnuð sveitarfélög, svo sem Fljótsdalshreppur sem hafi tekjur af Kárahnjúkavirkjun, séu tregari en önnur til sameiningar.

Ofangreindar tölur byggjast á útreikningum Sambands íslenskra sveitarfélaga á upplýsingum í rekstrarreikningum sveitarfélaga á árinu 2008, er stjórnunarkostnaður reiknaður út frá þeim kostnaði sem ekki er færður á einstaka málaflokka. Meðal helstu kostnaðar­liða eru sveitarstjórnirnar sjálfar, endurskoðun, skrifstofur sveitarfélagsins, risna, starfsmannakostnaður og ýmsir styrkir og framlög, sem sveitarfélögin veita.

peturg@frettabladid.is