Velferð og atvinna

Oddný Sturludóttir skrifar um atvinnu

Atvinnuleysi er staðreynd á Íslandi. Stjórnvöld leggja nú allt undir í uppbyggingarstarfinu svo hér megi reka fyrirtæki og heimili við skaplegar aðstæður. Sveitarstjórnarstigið er ekki síður mikilvægt og sérstaða Reykjavíkur er tvíþætt: Atvinnuleysi er meira í Reykjavík en annars staðar, utan Reykjaness, og Reykjavíkurborg er einn stærsti vinnustaður landsins. Ábyrgð borgarinnar er því mikil.

En umræða um atvinnuleysi og atvinnusköpun má ekki einkennast af stórkarlalegum yfirboðum um risavaxnar töfralausnir og áherslu á ósveigjanlegar skilyrðingar sem þjóna ekki tilgangi sínum til langtíma litið. Aldrei má gleymast að huga að velferð þeirra sem eru í atvinnuleit, ólíkra þarfa þeirra og aðstæðna. Langtímaatvinnuleysi er t.a.m. ákaflega villandi hugtak. Fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref á vinnumarkaði getur einn mánuður í atvinnuleysi haft mjög alvarlegar afleiðingar, hvað þá sex mánuðir. Þegar kemur að ráðgjöf og úrræðum hentar eitt atvinnuleitanda á sextugsaldri og annað ungmennum á þrítugsaldri. Nýverið samþykkti borgarstjórn að verja 150 milljónum króna á árinu 2010 til atvinnuskapandi verkefna á vegum borgarinnar, og því fé verður útdeilt á grundvelli leiðarljósa úr skýrslu atvinnumálahóps sem var samþykkt í borgarstjórn nýverið. Lögð verður meiri áhersla á starfsþjálfun, sértæk atvinnuátaksverkefni til nokkurra mánaða og samfélagslega ábyrgð borgarinnar gagnvart ungu fólki og starfsmönnum með fötlun, auk annarra aðgerða sem eru í útfærslu hjá Atvinnumálahópi þessa dagana.

Ég vil skoða ábyrgð hins opinbera í víðara samhengi, kvaðir um ráðningu fólks af atvinnuleysisskrá í starfsþjálfun eða sérstök verkefni eru nauðsynlegar á meðan atvinnuleysi er jafn mikið og raun ber vitni. Virkni atvinnuleitanda er gríðarlega mikilvæg, aðgerðarleysi hefur lamandi áhrif á tilveru fólks, fjölskyldur þeirra og börn. Enn og aftur kveð ég þá góðu vísu að samstarf ríkis og borgar hefur aldrei verið meira aðkallandi. Atvinnuleysi er risavaxið sameiginlegt verkefni sem mun hafa hræðilegar afleiðingar til langframa fyrir hinn atvinnulausa og samfélagið allt ef strengirnir eru ekki stilltir saman.

Höfundur er borgarfulltrúi og formaður atvinnumálahóps borgarstjórnar.