Eyðist það sem af er tekið 28. desember 2009 06:00 Herdís Þorvaldsdóttir skrifar um umhverfismál Íslenska plöntuflóran,er fátæk og smávaxin á móts við nágrannalöndin. Auk þess hefur hún þurft að búa við stjórnlausa beit nagdýra um aldir,svo að nú er svo komið að margar eru í útrýmingarhættu og margar þyrftu gjörgæslu við, oft þær viðkvæmustu og fallegustu,segir í riti Náttúrufræði stofnunar. Hvað er svo gert þeim til bjargar? Frá Alþingi koma af og til ályktanir um friðun vissra plöntutegunda,tóm sýndarmennska. Hvernig er hægt að friða plöntur þar sem lausaganga búfjár, viðgengst á landinu. Hver ætlar að tilkynna u.þ.b.1000,000 skepnum sem fara á beit upp um fjöll og firnindi hvaða blóm þær megi ekki bíta? Nú er komin önnur vá sem steðjar að plöntunum. Áður fyrr tíndi fólk smávegis af plöntum fyrir sig og sína sem er sjálfsagt. Á undanförnum árum hafa sprottið upp fyrirtæki um allt land sem vinna vörur úr íslenskum jurtum og selja til útlanda og þurfa því ógrynni af plöntum í sína vinnslu. Þessar plöntur eru tíndar úti í villtri náttúrunni á sumrin, svo þær ná aldrei að sá sér að haustinu. Hvað skyldu margar vera eftir á tínslusvæðunum eftir margra ára tínslu margra fyrirtækja? Ég sá í amerísku tímariti að fyrirtæki sem vinna úr plöntum þyrftu að rækta sýnar plöntur sjálfir. Við viljum gjarnan hafa blómplöntur í vistlandinu okkar. Hér er ekki nokkurt eftirlit með þessari starfsemi, hver sem vill getur stofnað sitt fyrirtæki og tínt plöntur úr villtri náttúrunni eftir þörfum. Eitt fyrirtækið sagði i viðtali að það þyrfti nokkur tonn af jurtum það haustið og sendi fólk til að tína og borgaði þeim vel fyrir kílóið. Væri ekki lágmark að fyrirtækin þyrftu að tilkynna hvað mikið þau tíndu og hvar,svo hægt væri fylgjast með ástandinu á svæðunum. Eyðist sem af er tekið ef ekkert kemur í staðinn. Vinsamlegast, náttúruvernd og tínslufólk hafi samráð og skoði hvað er að gerast í plöntuflórunni. Höfundur er leikkona og fyrrverandi formaður Lífs og lands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Brottflutningur bandarísks herliðs frá Evrópu Arnór Sigurjónsson Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Geðheilbrigðisvandi, taktu númer…. Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Allir æfa – Reykjavík á hreyfingu Rúnar Freyr Gíslason,Hafrún Kristjánsdóttir,Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Byrjum á grunninum ekki þakinu Sigurlaug Vigdís Einarsdóttir skrifar Skoðun Brottflutningur bandarísks herliðs frá Evrópu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Geðheilbrigðisvandi, taktu númer…. Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Ég kýs með leikskólahjartanu Kristín Dýrfjörð skrifar Skoðun Fleiri fána! Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Við viljum ekki Sæbrautarstokk í nýja nefnd Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Sjá meira
Herdís Þorvaldsdóttir skrifar um umhverfismál Íslenska plöntuflóran,er fátæk og smávaxin á móts við nágrannalöndin. Auk þess hefur hún þurft að búa við stjórnlausa beit nagdýra um aldir,svo að nú er svo komið að margar eru í útrýmingarhættu og margar þyrftu gjörgæslu við, oft þær viðkvæmustu og fallegustu,segir í riti Náttúrufræði stofnunar. Hvað er svo gert þeim til bjargar? Frá Alþingi koma af og til ályktanir um friðun vissra plöntutegunda,tóm sýndarmennska. Hvernig er hægt að friða plöntur þar sem lausaganga búfjár, viðgengst á landinu. Hver ætlar að tilkynna u.þ.b.1000,000 skepnum sem fara á beit upp um fjöll og firnindi hvaða blóm þær megi ekki bíta? Nú er komin önnur vá sem steðjar að plöntunum. Áður fyrr tíndi fólk smávegis af plöntum fyrir sig og sína sem er sjálfsagt. Á undanförnum árum hafa sprottið upp fyrirtæki um allt land sem vinna vörur úr íslenskum jurtum og selja til útlanda og þurfa því ógrynni af plöntum í sína vinnslu. Þessar plöntur eru tíndar úti í villtri náttúrunni á sumrin, svo þær ná aldrei að sá sér að haustinu. Hvað skyldu margar vera eftir á tínslusvæðunum eftir margra ára tínslu margra fyrirtækja? Ég sá í amerísku tímariti að fyrirtæki sem vinna úr plöntum þyrftu að rækta sýnar plöntur sjálfir. Við viljum gjarnan hafa blómplöntur í vistlandinu okkar. Hér er ekki nokkurt eftirlit með þessari starfsemi, hver sem vill getur stofnað sitt fyrirtæki og tínt plöntur úr villtri náttúrunni eftir þörfum. Eitt fyrirtækið sagði i viðtali að það þyrfti nokkur tonn af jurtum það haustið og sendi fólk til að tína og borgaði þeim vel fyrir kílóið. Væri ekki lágmark að fyrirtækin þyrftu að tilkynna hvað mikið þau tíndu og hvar,svo hægt væri fylgjast með ástandinu á svæðunum. Eyðist sem af er tekið ef ekkert kemur í staðinn. Vinsamlegast, náttúruvernd og tínslufólk hafi samráð og skoði hvað er að gerast í plöntuflórunni. Höfundur er leikkona og fyrrverandi formaður Lífs og lands.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Allir æfa – Reykjavík á hreyfingu Rúnar Freyr Gíslason,Hafrún Kristjánsdóttir,Bjarni Fritzson skrifar
Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun