Gleðilega þjóðhátíð Oddný Sturludóttir. skrifar 17. júní 2008 04:00 Saga hverrar þjóðar geymir frásagnir af landnemum. Kunnasta frásögn okkar Íslendinga er af landnemunum sem héldu vestur um haf til Kanada um aldamótin 1900. Stór hópur Íslendinga hélt til Brasilíu á svipuðum tíma í leit að betra lífi og á áttunda áratug síðustu aldar mynduðust stórar landnemabyggðir Íslendinga á Norðurlöndunum. Íslenskir landnemar eru yfirleitt í kringum 25.000 talsins; í Evrópu, Bandaríkjunum og um allan heim. Landnemar eiga það sammerkt að taka sig upp og flytjast milli landa í eftirsókn eftir menntun, reynslu, starfi við hæfi, betri lífskjörum eða hreinni ævintýraþrá. Sumir fylgja fjölskyldu sinni og ástvinum, aðrir koma sem flóttamenn og öðlast mun betri lífsgæði enda er bakland þeirra gjarnan ótryggt og aðstæður hörmulegar. Landnemar á Íslandi hafa í gegnum tíðina ekki verið margir en undanfarna áratugi hefur breyting orðið á. Íslenskt samfélag verður æ fjölmenningarlegra og fjölbreytilegra og því fylgja nýjar áskoranir, ný verkefni, ný viðhorf. Síðastliðna helgi var stofnað nýtt félag sem er tengt Samfylkingunni en þó opið öllum. Félagið heitir Landneminn og er fyrir nýbúa sem síbúa, landnema sem innfædda. Markmið Landnemans er að skapa samræður milli sí- og nýbúa, halda á lofti opinni umræðu um ávinning og áskoranir í fjölmenningarsamfélagi, að gera landnema sýnilegri í þjóðmála- og stjórnmálaumræðu en ekki síst að gera landnemum auðveldara fyrir að taka sín fyrstu skref inn í stjórnmálastarf. Í gegnum stjórnmálastarf geta þeir sannarlega haft áhrif á þá löggjöf sem varðar þeirra mál, þeir geta komið sínum sjónarmiðum áleiðis og haft áhrif á samfélagið sem þeir kusu að búa í. Nú er lag. Samfylkingin er alþjóðasinnaður flokkur sem ber nú ábyrgð á málefnum innflytjenda í ráðuneyti félags- og tryggingarmála. Hið nýja félag Landneminn mun ekki láta sitt eftir liggja í ráðgjöf, samvinnu og hlutdeild. Upplifun landnema fyrstu árin í nýju landi er keimlík. Tungumálið getur verið hart undir tönn, aðrar hefðir og önnur viðmið, einmanaleiki og lítið bakland fjölskyldu. Allir landnemar, íslenskir sem erlendir, vilja þó að vel sé tekið á móti þeim í nýju landi, að sjónarmið þeirra séu virt, að menning þeirra njóti sannmælis og að framlag þeirra til samfélagsins sé metið að verðleikum. Gleðilega þjóðhátíð. Höfundur er borgarfulltrúi og situr í stjórn Landnemans. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir Skoðun Halldór 09.05.2026 Halldór Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar Skoðun Meira lýðræði fyrir Múlaþing Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Börnin á bakkanum Þórey María E. Kolbeins skrifar Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan skrifar Skoðun Framsækin Framsókn Halldór Bachmann skrifar Skoðun Sterk landsbyggð styrkir Ísland allt Ragnar Rögnvaldsson skrifar Skoðun Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Woke – rétttrúnaður og refsivöndur Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir skrifar Skoðun Mennt er máttur í Garðabæ Almar Guðmundsson,Sigríður Hulda Jónsdóttir skrifar Skoðun Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjölskylduvænn Garðabær: Innleiðum sumarfrístund Finnur Jónsson skrifar Skoðun Nokkur orð um kosningar Ástríður Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Menningar- og listaskrifstofa Reykjavíkurborgar Sverrir Páll Einarsson skrifar Skoðun Mjög mikilvæg fullyrðing Haukur Þorgeirsson skrifar Skoðun Um þagnir, vald og rammana sem við smíðum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar Skoðun Hvert stefnir menningin? Elsa María Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Seltjarnarnes þarf uppbyggingu sem skilar árangri Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar Skoðun Bætum þjónustu við fatlað fólk í Garðabæ Ragnheiður Hergeirsdóttir skrifar Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Einföldum líf barnafjölskyldna Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland verði hluti af evrópsku sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo skrifar Sjá meira
Saga hverrar þjóðar geymir frásagnir af landnemum. Kunnasta frásögn okkar Íslendinga er af landnemunum sem héldu vestur um haf til Kanada um aldamótin 1900. Stór hópur Íslendinga hélt til Brasilíu á svipuðum tíma í leit að betra lífi og á áttunda áratug síðustu aldar mynduðust stórar landnemabyggðir Íslendinga á Norðurlöndunum. Íslenskir landnemar eru yfirleitt í kringum 25.000 talsins; í Evrópu, Bandaríkjunum og um allan heim. Landnemar eiga það sammerkt að taka sig upp og flytjast milli landa í eftirsókn eftir menntun, reynslu, starfi við hæfi, betri lífskjörum eða hreinni ævintýraþrá. Sumir fylgja fjölskyldu sinni og ástvinum, aðrir koma sem flóttamenn og öðlast mun betri lífsgæði enda er bakland þeirra gjarnan ótryggt og aðstæður hörmulegar. Landnemar á Íslandi hafa í gegnum tíðina ekki verið margir en undanfarna áratugi hefur breyting orðið á. Íslenskt samfélag verður æ fjölmenningarlegra og fjölbreytilegra og því fylgja nýjar áskoranir, ný verkefni, ný viðhorf. Síðastliðna helgi var stofnað nýtt félag sem er tengt Samfylkingunni en þó opið öllum. Félagið heitir Landneminn og er fyrir nýbúa sem síbúa, landnema sem innfædda. Markmið Landnemans er að skapa samræður milli sí- og nýbúa, halda á lofti opinni umræðu um ávinning og áskoranir í fjölmenningarsamfélagi, að gera landnema sýnilegri í þjóðmála- og stjórnmálaumræðu en ekki síst að gera landnemum auðveldara fyrir að taka sín fyrstu skref inn í stjórnmálastarf. Í gegnum stjórnmálastarf geta þeir sannarlega haft áhrif á þá löggjöf sem varðar þeirra mál, þeir geta komið sínum sjónarmiðum áleiðis og haft áhrif á samfélagið sem þeir kusu að búa í. Nú er lag. Samfylkingin er alþjóðasinnaður flokkur sem ber nú ábyrgð á málefnum innflytjenda í ráðuneyti félags- og tryggingarmála. Hið nýja félag Landneminn mun ekki láta sitt eftir liggja í ráðgjöf, samvinnu og hlutdeild. Upplifun landnema fyrstu árin í nýju landi er keimlík. Tungumálið getur verið hart undir tönn, aðrar hefðir og önnur viðmið, einmanaleiki og lítið bakland fjölskyldu. Allir landnemar, íslenskir sem erlendir, vilja þó að vel sé tekið á móti þeim í nýju landi, að sjónarmið þeirra séu virt, að menning þeirra njóti sannmælis og að framlag þeirra til samfélagsins sé metið að verðleikum. Gleðilega þjóðhátíð. Höfundur er borgarfulltrúi og situr í stjórn Landnemans.
Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar
Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar
Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar