Tvíþætt þörf jafn brýn 12. desember 2008 06:00 Á ferð í Eþíópíu í október fór ég um austurhluta landsins, hrjóstrugt nágrenni Jijigaborgar. Þar styður Hjálparstarf kirkjunnar nýtt verkefni á vegum Lútherska heimssambandsins af því að aðstæður þar eru ömurlegar og engin önnur hjálparstofnun er þar að verki. Landið er skorpið, vart stingandi strá og ráðgáta hvernig skepnur finna sér eitthvað að bíta – hvað þá að drekka. Mannfólkið hefur þurft að ganga 6 klukkustunda leið til að ná í vatn – óhreint vatn því ekki hefur verið völ á öðru. Úr þessu m.a. átti verkefnið að bæta. Endurtekinn rigningar- og uppskerubrestur um margra missera skeið olli því hins vegar að ekki var hægt að fara af stað með nýja vatnsöflun, áveitur og jarðræktarbætur fyrr en nokkuð var liðið á fyrsta tímabil þessa verkefnis. Stóru Kreppu-kái breytt í lítiðAðstæður ollu því að þau tæpu 25.000 sem áttu að njóta aðstoðar í verkefninu og jafnframt leggja til vinnu við framkvæmd þess voru svo máttfarin af viðvarandi Kreppu með stóru k-ái, að þau höfðu ekki bolmagn til að nýta stuðninginn sem í boði var. Neyðaraðstoð var þá veitt, fólki hjálpað með korn, olíu og annan mat. Það þurfti að næra fólkið og styrkja áður en verkefnið gat farið að rúlla því það er hugsað til varanlegrar sjálfsbjargar. Verkefnið veltur á fólkinu, vilja þess og getu til að vinna að framförum sem kostaðar eru héðan. Að hafa borð fyrir báruHjálparstarfið skuldbatt sig til að leggja í þetta þróunarverkefni í Eþíópíu 1.220.000 dollara á þremur árum í samvinnu við Þróunarsamvinnustofnun Íslands. Þegar samningurinn var gerður í lok árs 2007 jafngilti sú fjárhæð 96 milljónum króna. En þegar þetta er skrifað þarf að afla 136 milljóna króna. En við ætlum okkur ekki að láta veikara gengi bitna á fólki sem við höfum lofað hjálp. Við viljum standa við gefin loforð enda skuldbundin þessu fólki sem getur á engan annan treyst. En auk liðsinnisins við þjáð örbirgðarfólk á mestu neyðarsvæðum heims hefur Hjálparstarfið búið sig undir hugsanleg áföll hér heima. Búið sig undir að erfiðara gæti orðið að safna eða svo gæti farið að fjármunir þyrftu að renna ekki síst til Íslendinga sjálfra. Vegna þessarar fyrirhyggju getum við nú rækt báðar skyldurnar, lagt lið íslenskum fjölskyldum í neyð og áfram staðið við bakið á fólki í fjarlægð sem er ennþá verr sett. Það er landsmönnum að þakka, þeim ótal mörgu sem brugðist hafa vel við kallinu um hjálp við náungann, að Hjálparstarfið getur nú staðið í skilum við fólk í neyð. Það er stuðningi landsmanna að þakka að Hjálparstarfið hefur getað gefið fólki von sem rætist. Heima og úti; ekki andstæðurÞar sem kreppa geisar úti í heimi heldur Hjálparstarf kirkjunnar áfram. Og meðan kreppan geisar hér heima, aukum við starfið innanlands. Matarúthlutun er í fullum gangi. Hjálparstarf kirkjunnar þakkar landsmönnum öllum stuðning í vilja og verki og minnir á jólasöfnun sem nú er í gangi. Það er einlæg von okkar sem vinnum hjá Hjálparstarfi kirkjunnar að allir sem til Hjálparstarfsins leita, bæði heima og heiman, fái þar úrlausn sem styrkir von þeirra og trú á framtíðina. Höfundur er verkefnastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Lítil skítseiði Hrafn Jónsson Skoðun Sjálfstæðisflokkur ver ofurþéttingu við Birkimel Karólína Jónsdóttir Skoðun Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson Skoðun Einkabíllinn er mest niðurgreiddi ferðamátinn Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson Skoðun Reykjavík er ekki spilaborg Einar Mikael Sverrisson Skoðun Grunnur að bjartri framtíð í Kópavogi Sigrún Bjarnadóttir Skoðun Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir Skoðun Mjóeyrarhöfn og ný tækifæri fyrir Fjarðabyggð Elís Ármannsson Skoðun Sköpum samfélag í Garðabæ þar sem við erum öll velkomin Harpa Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er engin fréttamennska í þessu landi lengur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Hugleiðing um barnamenningu í Mosfellsbæ í aðdraganda kosninga Guðrún Rútsdóttir skrifar Skoðun Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar skipta máli Arndís Bára Pétursdóttir skrifar Skoðun Sköpum samfélag í Garðabæ þar sem við erum öll velkomin Harpa Grétarsdóttir skrifar Skoðun Lítil skítseiði Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Um hvað snýst þetta allt saman? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Styðjum betur við börn í Kópavogi Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Af hverju Viðreisn 16. maí? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkur ver ofurþéttingu við Birkimel Karólína Jónsdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík er ekki spilaborg Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Við stýrum hraða í landi Blikastaða Hilmar Gunnarsson skrifar Skoðun Einkabíllinn er mest niðurgreiddi ferðamátinn Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Hér er pláss fyrir þig Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Mjóeyrarhöfn og ný tækifæri fyrir Fjarðabyggð Elís Ármannsson skrifar Skoðun Fjölbreytileiki er styrkur sveitarfélaga Irina S. Ogurtsova skrifar Skoðun Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson skrifar Skoðun Hjólakynslóð framtíðar verður til Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Grunnur að bjartri framtíð í Kópavogi Sigrún Bjarnadóttir skrifar Skoðun Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar Skoðun Að kjósa af yfirvegun Morgan Bresko skrifar Skoðun Öll börn eiga rétt á öryggi Arna Magnea Danks skrifar Skoðun Umhverfið er okkar mál - Gaman að plokka í Garðabæ Guðfinna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Samfélag fyrir sum börn - framtíðarsýn sveitarfélaga fyrir fötluð börn Harpa Júlíusdóttir skrifar Skoðun Nauðsynlegar umbætur í menntamálum Inga Sæland skrifar Skoðun Urriðaholt svikið um almennilega sundlaug Laufey Gunnþórsdóttir skrifar Skoðun Hver bað um þessa illsku við eignalausa? Guðmundur Hrafn Arngrímsson,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Stöndum með skólasamfélaginu í Garðabæ! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Sjá meira
Á ferð í Eþíópíu í október fór ég um austurhluta landsins, hrjóstrugt nágrenni Jijigaborgar. Þar styður Hjálparstarf kirkjunnar nýtt verkefni á vegum Lútherska heimssambandsins af því að aðstæður þar eru ömurlegar og engin önnur hjálparstofnun er þar að verki. Landið er skorpið, vart stingandi strá og ráðgáta hvernig skepnur finna sér eitthvað að bíta – hvað þá að drekka. Mannfólkið hefur þurft að ganga 6 klukkustunda leið til að ná í vatn – óhreint vatn því ekki hefur verið völ á öðru. Úr þessu m.a. átti verkefnið að bæta. Endurtekinn rigningar- og uppskerubrestur um margra missera skeið olli því hins vegar að ekki var hægt að fara af stað með nýja vatnsöflun, áveitur og jarðræktarbætur fyrr en nokkuð var liðið á fyrsta tímabil þessa verkefnis. Stóru Kreppu-kái breytt í lítiðAðstæður ollu því að þau tæpu 25.000 sem áttu að njóta aðstoðar í verkefninu og jafnframt leggja til vinnu við framkvæmd þess voru svo máttfarin af viðvarandi Kreppu með stóru k-ái, að þau höfðu ekki bolmagn til að nýta stuðninginn sem í boði var. Neyðaraðstoð var þá veitt, fólki hjálpað með korn, olíu og annan mat. Það þurfti að næra fólkið og styrkja áður en verkefnið gat farið að rúlla því það er hugsað til varanlegrar sjálfsbjargar. Verkefnið veltur á fólkinu, vilja þess og getu til að vinna að framförum sem kostaðar eru héðan. Að hafa borð fyrir báruHjálparstarfið skuldbatt sig til að leggja í þetta þróunarverkefni í Eþíópíu 1.220.000 dollara á þremur árum í samvinnu við Þróunarsamvinnustofnun Íslands. Þegar samningurinn var gerður í lok árs 2007 jafngilti sú fjárhæð 96 milljónum króna. En þegar þetta er skrifað þarf að afla 136 milljóna króna. En við ætlum okkur ekki að láta veikara gengi bitna á fólki sem við höfum lofað hjálp. Við viljum standa við gefin loforð enda skuldbundin þessu fólki sem getur á engan annan treyst. En auk liðsinnisins við þjáð örbirgðarfólk á mestu neyðarsvæðum heims hefur Hjálparstarfið búið sig undir hugsanleg áföll hér heima. Búið sig undir að erfiðara gæti orðið að safna eða svo gæti farið að fjármunir þyrftu að renna ekki síst til Íslendinga sjálfra. Vegna þessarar fyrirhyggju getum við nú rækt báðar skyldurnar, lagt lið íslenskum fjölskyldum í neyð og áfram staðið við bakið á fólki í fjarlægð sem er ennþá verr sett. Það er landsmönnum að þakka, þeim ótal mörgu sem brugðist hafa vel við kallinu um hjálp við náungann, að Hjálparstarfið getur nú staðið í skilum við fólk í neyð. Það er stuðningi landsmanna að þakka að Hjálparstarfið hefur getað gefið fólki von sem rætist. Heima og úti; ekki andstæðurÞar sem kreppa geisar úti í heimi heldur Hjálparstarf kirkjunnar áfram. Og meðan kreppan geisar hér heima, aukum við starfið innanlands. Matarúthlutun er í fullum gangi. Hjálparstarf kirkjunnar þakkar landsmönnum öllum stuðning í vilja og verki og minnir á jólasöfnun sem nú er í gangi. Það er einlæg von okkar sem vinnum hjá Hjálparstarfi kirkjunnar að allir sem til Hjálparstarfsins leita, bæði heima og heiman, fái þar úrlausn sem styrkir von þeirra og trú á framtíðina. Höfundur er verkefnastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar.
Skoðun Hvað hefur gerst í leikskólamálum á kjörtímabilinu? Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Frelsi foreldra og farsæl byrjun – heimgreiðslur til 24 mánaða Birgitta Ragnarsdóttir,María Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar
Skoðun Samfélag fyrir sum börn - framtíðarsýn sveitarfélaga fyrir fötluð börn Harpa Júlíusdóttir skrifar
Skoðun Hver bað um þessa illsku við eignalausa? Guðmundur Hrafn Arngrímsson,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar