Hvenær á að segja stopp?

Ég ekki frá því að það séu margir Íslendingar sem velta því fyrir sér nú hvað Baugsmálið sé búið að kosta okkur skattgreiðendur, nú þegar einn annar áfellisdómur á ríkissaksóknara liggur fyrir. Samt sem áður halda þeir ótrauðir áfram með tilheyrandi kostnaði og ætla sér að ákæra á ný.

Þetta mál er faið að líta hálfspaugilega út fyrir íslenska ákæruvaldið og trúverðugleiki þess að minnka til muna. Ekki bætir það ofan á ótrúverðugleika þessa máls að kalla þarf til staðgengil ríkislögreglustjóra þar sem Haraldur Johannessen hefur verið dæmdur vanhæfur í þessu máli vegna ummæla sinna í fréttum. Og er það að ég held einsdæmi í íslenskri réttarsögu. En dýrt spaug hlýtur þetta samt að vera.

Jón Ásgeir Jóhannesson forstjóri Baugs gaf það út í sjónvarpsviðtali nú ekki alls fyrir löngu að kostnaður Baugs væri vel kominn á annan milljarð. Ég spyr þá á móti hver er kostnaður íslenska ríkisins við að sækja þetta mál?

Við vitum það sem eitthvað höfum fylgst með þessu máli að hann hlýtur að vera farinn að velta á hundruðum milljóna á þessum tveimur hringjum sem málinu hefur tekist að fara í kerfinu frá byrjun þess í ágúst 2002 þegar rannsókn hófst með öllum þeim látum.

Ég spyr aftur, er það ekki réttur okkar skattgreiðenda og kjósenda að krefjast útskýringar á þessu máli öllu þá hvort sem er frá stjórnvöldum eða ríkislögreglustjóra. Þetta mál hefur hringsólað í íslensku réttarkerfi með dýrum aðgerðum sem hafa kostað alla málsaðila miklar fjárhæðir þá bæði okkur skattgreiðendur og Baugsmenn. Nú ættum við að krefjast skýringa þegar önnur mikilvægari mál sitja á hakanum s.s. mál gegn kynferðis- og ofbeldisafbrotamönnum.

Núna þegar háværar umræður eru um kynferðisafbrotamenn í þjóðfélaginu myndi ég halda að þessum fjárhæðum væri betur varið í að rannsaka þau mál enda finnst mér að þess konar mál ættu brýnara erindi á borð ríkissaksóknara heldur en nornaveiðar gegn sérvöldum íslenskum viðskiptamönnum. Enda þykist ég nokkuð viss um að bæði Baugur og íslenska ríkið gætu varið sínum fjármunum í eitthvað betra en skrípaleiki í íslenskum dómssölum. Einnig er ég farinn að sjá að þetta mál eigi eftir að verða hitamál í komandi alþingiskosningum sem ég tel ekki vera rétt. Þetta á ekki að enda sem kosningamál stjórnmálaflokka heldur á að taka á því strax og segja stopp.

Enda er löngu kominn tími á að hætta þessum leik sem þetta virðist vera komið í og fara að einbeita sér að öðrum hlutum.

Nú þurfum við að forgangsraða málum rétt og vekja traust okkar á íslenska ákæruvaldinu á ný sem við virðumst hafa tapað undafarið.

Höfundur er nemandi við Háskólann á Bifröst.

Ég spyr aftur er það ekki réttur okkar skattgreiðenda og kjósenda að krefjast útskýringar á þessu máli öllu.