Hvers vegna ekki nei? 8. febrúar 2005 00:01 Mál Bobby Fischer - Pétur Magnússon Hvað eru ráðamenn þjóðarinnar að hugsa þegar þeir geta ekki neitað einstakling sem hefur komið einu sinni til Íslands, býr ekki á Íslandi, og er ekki einu sinni staddur á Íslandi um ríkisborgararétt? Þessi einstaklingur sem íslenskir ráðamenn geta ekki sagt nei við heitir Bobby Fischer. Hann hefur það eitt sér til frægðar unnið að hafa unnið heimsmeistaratitil í skák í sinni einu ferð til Íslands fyrir mörgum árum síðan. Í íslensku þjóðfélagi í dag búa margir einstaklingar sem eru að bíða eftir að fá íslenskan ríkisborgararétt, sumir þessara einstaklinga þurfa að búa hér og vinna í allt að sjö ár áður en þeir geta orðið íslenskir ríkisborgarar og finnst það sjálfsagt mál. Hvaða skilaboð eru íslenskir ráðamenn að senda þessu fólki þegar þeir geta ekki tekið jafn sjálfsagða ákvörðun og að segja nei við umsókn einstaklings sem er staddur í fangelsi í Japan og er að leita sér leið úr því fangelsi með því að gerast íslenskur ríkisborgari ? Hvers vegna geta þeir fylgt lögum og sagt nei? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Sjá meira
Mál Bobby Fischer - Pétur Magnússon Hvað eru ráðamenn þjóðarinnar að hugsa þegar þeir geta ekki neitað einstakling sem hefur komið einu sinni til Íslands, býr ekki á Íslandi, og er ekki einu sinni staddur á Íslandi um ríkisborgararétt? Þessi einstaklingur sem íslenskir ráðamenn geta ekki sagt nei við heitir Bobby Fischer. Hann hefur það eitt sér til frægðar unnið að hafa unnið heimsmeistaratitil í skák í sinni einu ferð til Íslands fyrir mörgum árum síðan. Í íslensku þjóðfélagi í dag búa margir einstaklingar sem eru að bíða eftir að fá íslenskan ríkisborgararétt, sumir þessara einstaklinga þurfa að búa hér og vinna í allt að sjö ár áður en þeir geta orðið íslenskir ríkisborgarar og finnst það sjálfsagt mál. Hvaða skilaboð eru íslenskir ráðamenn að senda þessu fólki þegar þeir geta ekki tekið jafn sjálfsagða ákvörðun og að segja nei við umsókn einstaklings sem er staddur í fangelsi í Japan og er að leita sér leið úr því fangelsi með því að gerast íslenskur ríkisborgari ? Hvers vegna geta þeir fylgt lögum og sagt nei?
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar