Í ósamræmi við loforð ráðamanna

Grétar Þorsteinsson, forseti ASÍ, segir afleiðingar frumvarps um eftirlaun æðstu embættismanna ríkisins í hróplegu ósamræmi við loforð ráðamanna um að jafna lífeyrisréttindi í landinu. Hann segir sérkennilegt að sendiherrar teljist ekki vera á vinnumarkaði. Verkalýðsforystan gagnrýndi harðlega umdeilt frumvarp um eftirlaun æðstu embætti ríkisins en það var samþykkt í árslok 2003. Í kjölfar lagasetningarinnar fengu sjö fyrrverandi ráðherrar greiddar sautján milljónir króna í eftirlaun á síðasta ári en þeir eru enn í fullu starfi á vegum ríkisins, meðal annars sem sendiherrar. Grétar segir afleiðingar eftirlaunafrumvarpsins ekki koma á óvart. Hann segist þó ekki muna betur en að stuðningsmenn frumvarpsins hafi útilokað að svona gæti gerst gagnvart þeim aðilum sem væru á vinnumarkaði. Alþýðusambandið benti á sínum tíma á að afleiðingar eftirlaunafrumvarpsins kynnu að stangast á við loforð ráðamanna varðandi lífeyrismál landsmanna. Grétar segir þetta fjarri því að vera eitthvert innlegg í það heldur einmitt andstæðan. Gagnvart ASÍ er þetta jafnvel ennþá alvarlegra en þegar frumvarpið var samþykkt, m.a. vegna hækkandi lífaldurs og hækkandi tíðni örorku, að sögn Grétars.