Metaðsókn í meindýraeyðingu

Gífurleg þátttaka var á námskeiði í eyðingu meindýra sem haldið var í síðustu viku í Reykjavík. Góð tíð undanfarin sumur er helsta ástæðan fyrir þessum stóraukna áhuga á meindýraeyðslu. Það voru Umhverfisstofnun, Rannsóknastofnun landbúnaðarins og Vinnueftirlit ríkisins sem gengust fyrir námskeiðinu fyrir verðandi meindýraeyða og þá sem þegar starfa við fagið og vilja bæta við þekkingu sína. Alls sóttu 32 námskeiðið og komu þátttakendur alls staðar af landinu, þar af fimm konur. Flestir voru á vegum sveitarfélaga og stofnana en einhverja einyrkja var þó að finna í hópnum. Að sögn Elínar G. Guðmundsdóttur, fagstjóra hjá Umhverfisstofnun, hefur áhugi á eyðslu meindýra snaraukist undanfarin misseri. "Við höfum venjulega reynt að halda námskeið á tveggja ára fresti og oftast hafa þátttakendur verið á bilinu 15-20. Síðan fengum holskeflu í fyrrahaust en aðalástæðan fyrir henni var mjög svo hlýtt sumar, sérstaklega úti á landi, og sumarið í sumar var alveg sérstaklega gott" segir Elín en augljóslega batnar hagur kvikindanna með betra veðri. Hún segir að til tals hafi komið að bíða til vorsins með námskeiðshald því ný reglugerð um meindýravarnir er í farvatninu. "Svo var bara kominn það langur listi að við sáum okkur ekki annað fært en að halda námskeið." bætir hún við. Áhuginn var slíkur að hætta varð skráningu áður en umsóknarfrestur rann út. Ýmislegt var í boði á meindýraeyðslunámskeiðinu. Fyrst fengu þátttakendur örstutta starfsþjálfun hjá Meindýravörnum Reykjavíkurborgar og fylgdust með framleiðslu á varnarefnum, eða eitri, svo voru skólphreinsistöðvar skoðaðar og starfsvettvangurinn þannig kannaður. Í kjölfarið fylgdi tveggja daga fyrirlestralota þar sem sérfræðingar á sviði meindýra og meindýravarna létu gamminn geysa, til dæmis skordýrafræðingar, dýrafræðingar, eiturefnafræðingar auk annarra fagmanna. Sjálf hélt Elín erindi um gildandi lög og reglugerðir um meindýravarnir. Námskeiðsgjaldið var 30.000 krónur og voru kaffiveitingar innifaldar. Aðspurð segir Elín að rottur og mýs, skordýr og aðrir hryggleysingjar sem valda umtalsverðu tjóni í húsum og híbýlum falli undir lagaskilgreiningar á meindýrum en viðurkennir þó að tjónshugtakið sé álíka loðið og sum þessara kvikinda. "Sá sem biður um þjónustuna verður að meta það sjálfur." Elín, sem er efnafræðingur að mennt, segist sjálf sjaldan eyða dýrum. "Ég er frekar köld fyrir þessu. Ég sé einstaka sinnum silfurskottur heima hjá mér eins og flestir sem búa á svæðum þar sem eru hitaveitur en ég er nú ekkert að kippa mér upp við það."