Lögverndaðar dauðagildrur

Þegar fólk heyrir sögur um spilafíkla sem eyða mörgum milljónum á mánuði í spilakassa trúa fæstir sínum eigin eyrum. Í hugum flestra er það einfaldlega ekki hægt. Sjálfur er ég tvítugur og hef verið að berjast við spilafíkn síðastliðin þrjú ár. Í mínu tilviki tók það einungis tvær vikur að þróast úr byrjanda sem aldrei hafði lagt meira en þúsund krónur undir í veðmálum, í það að eyða um hundrað þúsund krónum á dag í spilakassa. Á þessum tíma var ég nemi og hafði þess vegna ekki mikið fé á milli handanna en fjármagnaði fíknina með því að taka lán bæði hjá vinum og lánastofnunum, ásamt því að stela öllum þeim peningum sem ég komst í, jafnvel af yngri systkinum mínum. Skólinn varð svo auðvitað að víkja stuttu síðar vegna mikillar vanlíðunar og skulda. Með hjápl fjölskyldu minnar fór ég að stunda fundi hjá "Gamblers anonymous", samtökum spilafíkla sem halda fundi nánast daglega. Með hjálp fundanna tókst mér að halda mig frá spilakössum í nokkra mánuði en á þessum þremur árum hef ég fallið fimm sinnum, eytt tæplega tveimur milljónum króna í spilakassa og það sem verst er, misst góðan kunningja yfir móðuna miklu. Sá strákur var í blóma lífsins og sérstaklega geðslegur en sá því miður ekkert annað fært en að stytta sér aldur vegna spilaskulda. Hvers vegna eru spilakassar í hverri einustu sjoppu á landinu? Er besta leiðin fyrir líknarfélög að fjármagna starfsemi sína með peningum mjög sjúkra og varnarlausra einstaklinga á þennan hátt? Ég leyfi mér að fullyrða að vel yfir helmingur tekna af spilakössum komi frá spilafíklum. Þykir einhverjum það forsvaranlegt? Þau rök að fólk muni færa fíkn sína yfir í aðrar tegundir fjárhættuspila standast aðeins að litlum hluta til vegna þess að spilafíklar á Íslandi spila nánast einungis í spilakössum. Ég hef til dæmis aldrei hitt spilafíkil sem veðjar meira í annarri tegund fjárhættuspila en í spilakössum. Það hæfir einfaldlega ekki flestum spilafíklum að kaupa sér lottómiða í miðri viku og bíða svo til næsta laugardags eftir drættinum. Því styttri tíma sem það tekur veðmál að klárast þeim mun meiri líkur eru á því að spilafíkill falli fyrir því. Ég vil því biðja ráðamenn og -konur þessa lands í einlægni að endurskoða lög um fjárhættuspil. Það hljóta að vera til einhverjar mannsæmandi leiðir fyrir líknarfélögin að fjármagna starfsemi sína í þessu auðuga landi. Tökum öll saman höndum og upprætum spilakassadjöfulinn í nafni þeirra sem að látist hafa af völdum spilafíknar.