Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar 6. ágúst 2026 13:30 Ef marka mætti samfélagsmiðla þessa dagana mætti ætla að Ísland, raunar allur hinn vestræni heimur, stæði á barmi menningarstríðs. Að samfélagið væri klofið í tvær ósættanlegar fylkingar. En þegar litið er á skoðanakannanir og rannsóknir kemur í ljós að sagan er allt önnur. Þær sýna að flest fólk hefur löngu tekið afstöðu með þeirri einföldu hugmynd að öll eigum við að njóta sömu mannréttinda og frelsis til að vera við sjálf. Það sem hefur breyst er ekki endilega afstaða almennings heldur það að hávaðinn er meiri. Hinn hávær minnihluti getur auðveldlega virst stærri en hann er þegar algóritmi samfélagsmiðla umbunar átökum fremur en samhljómi. Áður þurfti fjölda manns til að skapa þá tilfinningu að eitthvað væri stórt samfélagsmál sem fólk hefði skiptar skoðanir á. Í dag geta fáir en háværir einstaklingar málað upp þá falsmynd að allt landið logi í átökum, þegar raunin er allt önnur og fólk hefur um annað að hugsa. Í Eurobarometer-könnun Evrópusambandsins frá 2023 sögðust 72% íbúa ESB vera sammála því að hjónaband samkynja para ætti að vera leyft um alla Evrópu. Um tveir af hverjum þremur styðja jafnframt jafnan rétt lesbía, homma og tvíkynhneigðra, og svipað hlutfall styður jafnan rétt transfólks. Meira en sjö af hverjum tíu telja jafnframt að ekkert sé athugavert við ástarsamband tveggja einstaklinga af sama kyni. Þessar niðurstöður hafa styrkst enn frekar frá fyrri mælingum. Þegar horft er til Íslands verður myndin enn skýrari. Gallup-könnun sem birt var árið 2025 sýndi að 89% þeirra sem tóku afstöðu töldu Ísland vera góðan stað fyrir samkynhneigt fólk til að búa á. Meðal yngsta aldurshópsins, 18–29 ára, var hlutfallið 99%. Auðvitað þýðir þetta ekki að fordómar séu horfnir eða að ekkert sé lengur að berjast fyrir, alls ekki. Fólk verður enn fyrir mismunun og hatursorðræða er enn til staðar. En það er mikilvægt að rugla ekki saman hávaða og meirihlutaáliti. Kannski er því kominn tími til að hætta að tala um hinsegin fólk sem „lítinn minnihluta“ sem þurfi stöðugt að vera sannfæra samfélagið um eigin tilverurétt. Raunin er sú að meirihluti samfélagsins hefur þegar tekið afstöðu með mannréttindum. Þrátt fyrir það fær fámennur hópur oft meira vægi í umræðunni en stærð hans gefur tilefni til. Ekki vegna þess að hann sé stór, heldur vegna þess að hann hefur hátt. Bylur hæst í tómri tunnu. Höfundur er menningarstjórnandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Mannréttindi Gleðigangan Mest lesið Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir Skoðun Málverkið og mælikvarðinn - Um litadýrð, líffræði og fegurð Hilmar Kristinsson Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson Skoðun Piparsveinar fagna nýútkominni skýrslu um strandveiðar Kjartan Sveinsson Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald Skoðun Skoðun Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Atlaga að fátækt Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason skrifar Skoðun Hvernig tala ég við barnið mitt um netið? Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Ríkið þrengir að frelsi og samkeppni á fjölmiðlamarkaði Gísli Stefánsson skrifar Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Öll börn eru hluti af liðinu Thelma Dögg Grétarsdóttir skrifar Skoðun Heljarhestar um veturnætur Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson skrifar Skoðun Verum duglegri að sjá hvert annað Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Málshraðasögur Dvalarleyfi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Þátttaka skiptir máli – alþjóðlegur dagur iðjuþjálfunar Þóra Leósdóttir skrifar Skoðun Hugsjónasvelta Reykjavík Líf Magneudóttir ,Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Málverkið og mælikvarðinn - Um litadýrð, líffræði og fegurð Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um Stafræna heilsu: Karp er best með forsjá Alma D. Möller skrifar Skoðun Piparsveinar fagna nýútkominni skýrslu um strandveiðar Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Loftbrúin fjarlægist skosku leiðina Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar Skoðun Þingmaðurinn sem ruglaði saman gagnrýni og andstöðu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson skrifar Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir skrifar Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson skrifar Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson skrifar Sjá meira
Ef marka mætti samfélagsmiðla þessa dagana mætti ætla að Ísland, raunar allur hinn vestræni heimur, stæði á barmi menningarstríðs. Að samfélagið væri klofið í tvær ósættanlegar fylkingar. En þegar litið er á skoðanakannanir og rannsóknir kemur í ljós að sagan er allt önnur. Þær sýna að flest fólk hefur löngu tekið afstöðu með þeirri einföldu hugmynd að öll eigum við að njóta sömu mannréttinda og frelsis til að vera við sjálf. Það sem hefur breyst er ekki endilega afstaða almennings heldur það að hávaðinn er meiri. Hinn hávær minnihluti getur auðveldlega virst stærri en hann er þegar algóritmi samfélagsmiðla umbunar átökum fremur en samhljómi. Áður þurfti fjölda manns til að skapa þá tilfinningu að eitthvað væri stórt samfélagsmál sem fólk hefði skiptar skoðanir á. Í dag geta fáir en háværir einstaklingar málað upp þá falsmynd að allt landið logi í átökum, þegar raunin er allt önnur og fólk hefur um annað að hugsa. Í Eurobarometer-könnun Evrópusambandsins frá 2023 sögðust 72% íbúa ESB vera sammála því að hjónaband samkynja para ætti að vera leyft um alla Evrópu. Um tveir af hverjum þremur styðja jafnframt jafnan rétt lesbía, homma og tvíkynhneigðra, og svipað hlutfall styður jafnan rétt transfólks. Meira en sjö af hverjum tíu telja jafnframt að ekkert sé athugavert við ástarsamband tveggja einstaklinga af sama kyni. Þessar niðurstöður hafa styrkst enn frekar frá fyrri mælingum. Þegar horft er til Íslands verður myndin enn skýrari. Gallup-könnun sem birt var árið 2025 sýndi að 89% þeirra sem tóku afstöðu töldu Ísland vera góðan stað fyrir samkynhneigt fólk til að búa á. Meðal yngsta aldurshópsins, 18–29 ára, var hlutfallið 99%. Auðvitað þýðir þetta ekki að fordómar séu horfnir eða að ekkert sé lengur að berjast fyrir, alls ekki. Fólk verður enn fyrir mismunun og hatursorðræða er enn til staðar. En það er mikilvægt að rugla ekki saman hávaða og meirihlutaáliti. Kannski er því kominn tími til að hætta að tala um hinsegin fólk sem „lítinn minnihluta“ sem þurfi stöðugt að vera sannfæra samfélagið um eigin tilverurétt. Raunin er sú að meirihluti samfélagsins hefur þegar tekið afstöðu með mannréttindum. Þrátt fyrir það fær fámennur hópur oft meira vægi í umræðunni en stærð hans gefur tilefni til. Ekki vegna þess að hann sé stór, heldur vegna þess að hann hefur hátt. Bylur hæst í tómri tunnu. Höfundur er menningarstjórnandi.
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar
Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar
Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun