Ís­lenskir kjós­endur eða evrópskir em­bættis­menn?

Spurningin sem þú þarft að spyrja þig áður en þú svarar spurningunni í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst næstkomandi er einföld. Hvort vilt þú að íslenskir kjósendur eða evrópskir embættismenn ráði örlögum hér á Íslandi í komandi framtíð?

Okkur getur oft fundist eins og við höfum ekkert um málin hér heima að segja eða að við ráðum engu. Við höfum þó tækifæri til að kjósa fólk á a.m.k. fjögurra ára fresti og þess á milli höfum við Íslendingar fádæma aðgang að okkar kjörnu fulltrúum til að segja frá okkar skoðunum og reynslu. Þetta er fjársjóður sem við kunnum ekki að meta, og mögulega ekki fyrr en að við missum hann að fólk áttar sig á því.

Þetta býr fólkið í Evrópu ekki við. Fyrir utan fjarlægð þeirra við kjörna fulltrúa sína þá bætast við tengslarofið sem venjulegt fólk á við embættiskerfið í Brussel. Fólkið sem starfar við að setja reglur ESB fjarlægist hið venjulega fólk. Þrátt fyrir að vera frá hinum og þessum ríkjum innan ESB og telur sig bara eins og alla hina , þá er þetta hópur sem býr við veruleika kerfisins, það verður samdauna lífinu innan embættiskerfisins. Þetta gerir það að verkum að regluverkið sem sett er getur virkað eins og það sé ekki alveg í tengslum við raunveruleika innan mismunandi ríkja ESB.

Með þessu er ég ekki að segja að hinn evrópski embættismaður sé slæmur, alls ekki, þetta er fólk eins og ég og þú. Það er hins vegar kerfið sem tekur yfir og fólkið hrífst með. Allt sem gert er kemur eflaust af góðum hug í upphafi, en verandi með 27 mjög ólík ríki innanborðs þá segir það sig sjálft að kerfið sem ætlar að ná utan um sem flesta, verður fjarlægt öllum að lokum. Fjölbreytni ríkjanna gerir regluverkinu erfitt að rúmast fyrir alla svo að vel sé, lægsti samnefnari eða sterkustu hagsmunirnir ráða oft ríkjum.

Viljum við virkilega færa valdið sem er hjá kjósendum hérlendis yfir í krumlurnar á embættisliði í Brussel sem engan veginn tengir við lífið hér á landi. Viljum við færa okkur undir vald annara ríkja sem taka auðvitað ákvarðanir byggða á eigin hagsmunum fram yfir okkar hagsmuni þegar á hólminn er komið.

Við höfum í dag pálmann í höndunum, við höfum hafsjó af tækifærum og höfum smægðina með okkur að mörgu leyti sem veitir okkur víðtækari tækifæri en við hefðum sem hefðbundið ESB ríki. Innan ESB erum við bara eitt ríki af þá 28 þar sem röddin okkar drukknar innan 27 annara á alþjóðavettvangi á meðan í dag stöndum við sem Ísland, frjáls eyja með eina rödd.

Ég vil að valdið sé áfram hjá íslenskum kjósendum, ég mun því kjósa nei þann 29. ágúst.

Höfundur er framkvæmdarstjóri.