Sögnin að banna

Að banna eitthvað þýðir að leyfa það ekki. Það er bannað að reykja á skólalóðum, að snerta boltann með höndunum í fótbolta og að keyra á göngugötum. Það að þessir hlutir séu bannaðir þýðir að ef þú reynir að gera þá þá mun einhver koma og reyna að hindra þig í þessu bannaða atferli eða refsa þér fyrir það. Þegar ég var barn var mér bannað að eiga byssuleikföng; móðir mín kom í veg fyrir það að ég eignaðist slíka gripi. Annar hlutur sem ég fékk heldur ekki á mínu bernskuheimili var grjónagrautur, en mér var samt ekki bannað að borða hann, mamma bara valdi að elda hann ekki því henni fannst hann vondur. Ólíkt byssubanninu fól þessi grjónagrautarskortur ekki í sér neina frelsisskerðingu. Mér var fullkomlega frjálst að borða eins mikið af grjónagraut og ég vildi, ég þurfti bara að fá einhvern annan til þess að elda hann handa mér, en þar komu ömmur og skólamötuneyti sterk inn.

Og talandi um skólamötuneyti: Það stendur ekki til að banna skólabörnum í Reykjavík að borða unnar kjötvörur; Reykjavíkurborg hefur ákveðið að gefa nemendum í leik- og grunnskólum eitthvað annað að borða. Borgin hefur ekki heldur bannað börnum að fá sér McDonalds hamborgara, froskalappir eða tvöfaldan espresso, en borgin hefur ákveðið, meðvitað eða ómeðvitað, að gefa nemendum leik- og grunnskóla eitthvað annað að borða og drekka. Það að borgin taki ákvarðanir um matinn sem er boðið upp á í skólamötuneytum borgarinnar er hvorki bann, frelsisskerðing né forræðishyggja, það er bara eðlilegur hluti af því að reka mötuneyti.

Sem faðir barns í reykvískum leikskóla finnst mér það alltaf jákvætt ef að ákveðið er að gera matinn í skólum borgarinnar hollari. Ég furða mig á framferði hægri flokkana í þessu máli, sem láta eins og einhvers konar illmenni frá Latabæ sem geta ekki hugsað sér neitt verra en að börn séu látin borða hollan mat. Ég held samt ekki að þau séu í alvörunni svo vitlaus að þau skilji ekki muninn á því að banna unnar kjötvörur og að borgin velji að hafa eitthvað annað í matinn. Ég hef þau hins vegar grunuð um að halda að kjósendur séu það vitlausir að þau skilji ekki muninn.

Höfundur skipar 6. sæti á lista Pírata í Reykjavík.