Samningaeftirlitið - bannað börnum! Hannes Friðriksson skrifar 26. mars 2026 16:01 „Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Dómar eiga að hafa tilgang Védís Einarsdóttir Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Getum við raunverulega skipulagt borgina? Darío Nunez Salazar Skoðun Skoðun Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir skrifar Skoðun Tölum um samfélagið okkar Jónína Margrét Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Umferðin vex í Hafnarfirði – hvað ætlum við að gera öðruvísi? Stefán Már Víðisson skrifar Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen skrifar Skoðun Hagsmunir launafólks og Evrópusambandið Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Rjúfum vítahring olíunnar Guðjón Hugberg Björnsson skrifar Skoðun Dómar eiga að hafa tilgang Védís Einarsdóttir skrifar Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Mannréttindi í hættu í yfirfullum fangelsum Tinna Eyberg Örlygsdóttir skrifar Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stóra sósíalíska skinkumálið Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir skrifar Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir skrifar Skoðun Getum við raunverulega skipulagt borgina? Darío Nunez Salazar skrifar Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson skrifar Skoðun Jafnrétti í litlu samfélagi: Áskoranir og ábyrgð Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun Fjárfesting í hvíld skilar sér í meiri framleiðni Ellen Calmon skrifar Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Við stöndum vörð um Múlaþing Jónína Brynjólfsdóttir,Eiður Ragnarsson skrifar Skoðun Viðsnúningur í rekstri, hver borgar? Stefán Þór Eysteinsson,Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar Skoðun Fagmennska, forgangsröðun og framtíð þróunarsamvinnu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti gagnast ekki atvinnulífinu Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Það sem enginn segir þér um að flytja til annars lands Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hvers vegna og hvernig háskólanám? Hallur Þór Sigurðarson skrifar Skoðun Frá þekkingu til verðmæta – hvar slitna tengslin? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ilmurinn er svo lokkandi Einar Helgason skrifar Skoðun Við ræktum arfa og vonumst eftir rósum Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Sjá meira
„Ég er gamall maður,“ eins og söguhetjan í Felix og Klara myndi sennilega segja. Man sumt og annað betur. Ég man til að mynda þegar ekkert sjónvarp var á fimmtudögum og hvernig nefnd fárra manna ákvað hvað væri bannað í kvikmyndahúsum og hvað ekki. Nefndin hét Kvikmyndaeftirlit ríkisins. Held að þeir hafi líka ráðið hvað mátti sjá í sjónvarpinu og hvað ekki. Upp á skjáinn kom texti. „Bönnuð börnum.“ Þá var maður rekinn úr stofunni og hurðinni lokað. Það voru erfiðar stundir. Það er óhætt að segja að þessi minning kemur nú upp í hugann þegar umræður um hugsanlegar aðildarviðræður við Evrópusambandið eru á dagskrá. Nema enn svæsnari forsjárhyggja en þá var. Nú virðist hópur karla og kvenna hafa tekið sig saman um að koma í veg fyrir að þjóðin fái að sjá hvernig hugsanlegur samningur við ESB gæti litið út. Þau viti hvernig slíkur samningur líti út, jafnvel þó hann hafi ekki verið skrifaður. Bannað börnum og þjóðinni allri. Óskrifaði samningurinn, sem ekki er búið að semja um, er sem sagt mjög svæsinn. Nú á að að reka alla frá borðinu og út úr stofunni. Samningaeftirlitið fyrirskipar svo. Samningaeftirlitið hrærir þessa dagana súran graut í stórri skál. Öllu sullað saman í þeirri von að grauturinn falli að smekk landsmanna. Fullveldið tapað, allt á niðurleið í Evrópu og hagvöxtur enginn. Samt eru vextir og stýrivextir þar miklu lægri. Erfitt að átta sig á hvað á að halda, enda er tilgangurinn sá. Þeir vilja gera einfalt mál mjög flókið. Spurningin er samt mjög einföld. „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?” Svarið getur verið já eða nei. Verði svarið já verður gengið til samninga og aðildarsamningurinn lagður fyrir þjóðina til samþykkis eða höfnunar. Einfaldara getur það varla orðið né lýðræðislegra. Verði svarið nei höldum við áfram í hversdagleika mylluhjólsins sem við sjálf höfum skapað. Spurningunni er beint til þjóðarinnar. Hvernig á sú framtíð að vera sem við viljum skapa okkur! Eru möguleikar á að aðildasamningur að ESB geti gert líf okkar eitthvað einfaldara og betra, eða verður það bara verra? Það fáum við ekki að vita nema að aðildasamningur verði lagður á borðið, og þjóðin sjálf, sem valdið hefur, fái að kjósa um hann, hvort sem Samingareftirlitinu líkar betur eða verr. Ég vil vita meira og þess vegna segi ég JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Höfundur er ellilífeyrisþegi.
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun
Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Vandamál leikskólanna verða ekki leyst nema með aðkomu ríkisins Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar
Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson skrifar
Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun