Vinnum að hag sjúklinga – og förum rétt með staðreyndir Aðalsteinn Arnarson og Kristján Jón Jónatansson skrifa 20. mars 2026 13:00 Klíníkin hefur undanfarnar vikur vakið athygli á hagræði og sparnaði sem falist getur í að framkvæma efnaskiptaaðgerðir á vegum Landspítalans hér á landi í stað þess að senda sjúklinga erlendis. Klíníkin hefur í áratug framkvæmt mikinn fjölda slíkra aðgerða hér á landi með góðum árangri svo þekking og allur aðbúnaður er til. Að frumkvæði yfirvalda heilbrigðismála var gerður samningur við Sjúkratryggingar Íslands í ágúst sl. um framkvæmd þessara aðgerða en tafir á innleiðingu hans urðu tildrög þess að forsvarsmenn Klíníkurinnar hófu að vekja athygli á málinu enda talsverðir fjármunir undir fyrir hið opinbera fyrir utan ómælt hagræði fyrir sjúklinga. Hjörtur Gíslason, skurðlæknir á Landspítala, sem jafnframt starfar í Svíþjóð og hefur þar framkvæmt efnaskiptaaðgerðir á íslenskum sjúklingum, skrifaði í kjölfarið grein og fór þar með ýmsar rangfærslur og óábyrgar staðhæfingar sem ekki er hægt að láta hjá líða að svara. Vega þær ekki aðeins að heiðri Klíníkurinnar og fagmennsku þar innan veggja heldur alls þess góða starfsfólks sem hjá Klíníkinni starfar. Staðhæfingar Hjartar byggja vonandi á misskilningi eða þekkingarleysi á störfum Klíníkurinnar. Klíníkin hefur átt í farsælu samstarfi við Landspítala, heilbrigðisráðuneytið, Sjúkratryggingar Íslands og fleiri aðila. Gæði þjónustu og velferð sjúklinga er alltaf leiðarljós í öllum störfum okkar og hefur mikill metnaður verið lagður í að byggja upp gott orðspor Klíníkurinnar. Það er eðlilegt og gott að skiptar skoðanir séu á fyrirkomulagi heilbrigðisþjónustu, en ekki getur talist gott að læknir tjái sig opinberlega með svo óábyrgum hætti, einkum þegar hann á hagsmuna að gæta vegna eigin fyrirtækjareksturs í sama málaflokki. Um rangfærslurnar sem vert er að leiðrétta er af nógu að taka. Klíníkin starfrækir vissulega þverfaglegt teymi um starfsemina sem um ræðir, þvert á það sem Hjörtur segir. Teymið sem kemur að efnaskiptaaðgerðum telur skurðlækna, hjúkrunarfræðinga, næringarfræðing og sjúkraþjálfara. Aðkoma lyflæknis til viðbótar er í undirbúningi en við vísum auk þess í önnur úrræði á borð við sálfræðinga eða hugræna atferlismeðferð eftir því sem hentar hverjum sjúklingi. Alrangt er að sjúklingar hitti ekki skurðlækni fyrir aðgerð. Allir hitta skurðlækni í fyrsta viðtali, svo aftur fyrir aðgerð og á stofugangi eftir aðgerð. Regluleg einstaklingsbundin eftirfylgni er skipulögð fyrir hvern sjúkling 6 vikum, 6 mánuðum og ári eftir aðgerð. Sjúklingar geta auk þess óskað eftir því að framlengja eftirfylgni eða koma oftar ef þörf er á. Ein alvarlegasta afvegaleiðingin er að Landspítalinn verji miklum tíma í að sinna fylgikvillum eftir efnaskiptaaðgerðir sem framkvæmdar hafa verið á Klíníkinni. Þessu hefur lengi verið haldið fram en þrátt fyrir ósk um tölulegar upplýsingar frá Landspítala hafa slík gögn aldrei verið lögð fram. Fylgikvillar vegna efnaskiptaaðgerða eru þekktir hvar sem þær eru framkvæmdar og hluti þeirra sjúklinga þarfnast aðgerðar. Tíðni alvarlegra fylgikvilla hefur verið mjög lág á Klíníkinni. Klíníkin sinnir öllum þeim sem til hennar leita vegna fylgikvilla. Sjúklingar leita til hins opinbera ýmist vegna bráðavanda en oftar vegna greiðsluþátttöku hins opinbera sem ekki hefur verið til staðar á Klíníkinni. Þetta fyrirkomulag er sambærilegt við það sem þekkist í nágrannalöndum okkar sem búa við svipað heilbrigðiskerfi, þ.á.m. í Svíþjóð. Fleira mætti telja til en mikilvægast er þó að horfa til þess sem betur má fara í heilbrigðiskerfinu. Um eitt eru nefnilega allir sammála, en það er velferð sjúklinga. Um það snýst þetta fyrst og fremst. Hjörtur bendir réttilega á að langbest sé að aðgerðir á borð við þessar séu framkvæmdar hér á landi. Þrennt skiptir hér helst máli. Fyrir það fyrsta er kostnaður ríkisins sannanlega talsvert hærri þegar sjúklingar eru sendir erlendis, m.a. vegna ferðakostnaðar og dagpeninga. Fyrir utan beinan kostnað skipta samfélagslegir þættir einnig verulegu máli. Mikilvægt er að þekking á sjúkdómum sem leiða til efnaskiptaaðgerða og svo á aðgerðunum sjálfum sé til og haldist hér í landinu. Slík þekking er fjárfesting í sjálfu sér en við bætist skattsporið sem til verður vegna aðgerðanna og sá samfélagslegi ávinningur sem því fylgir. Síðast en ekki síst er langt ferðalag mikið óhagræði og fyrirhöfn fyrir sjúklingana. Þetta álag má ekki vanmeta og því til mikils að vinna að hægt sé að veita þessa þjónustu á Íslandi. Það getur verið mikið fyrirtæki og kvíðavaldur að leggja í löng ferðalög, bæði fyrir en ekki síður eftir aðgerðir. Ísland er lítið land og mikilvægt að allir aðilar vinni saman að því að finna leiðir til að veita betri heilbrigðisþjónustu og halda niðri kostnaði. Í stað þess að munnhöggvast í fjölmiðlum verður vonandi hægt að halda áfram uppbyggilegu samtali með hag sjúklinga og heilbrigðiskerfisins að leiðarljósi. Aðalsteinn er sérfræðingur í almennum skurðlækningum hjá Klíníkinni og Kristján Jón er framkvæmdastjóri Klíníkurinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Klíníkin hefur undanfarnar vikur vakið athygli á hagræði og sparnaði sem falist getur í að framkvæma efnaskiptaaðgerðir á vegum Landspítalans hér á landi í stað þess að senda sjúklinga erlendis. Klíníkin hefur í áratug framkvæmt mikinn fjölda slíkra aðgerða hér á landi með góðum árangri svo þekking og allur aðbúnaður er til. Að frumkvæði yfirvalda heilbrigðismála var gerður samningur við Sjúkratryggingar Íslands í ágúst sl. um framkvæmd þessara aðgerða en tafir á innleiðingu hans urðu tildrög þess að forsvarsmenn Klíníkurinnar hófu að vekja athygli á málinu enda talsverðir fjármunir undir fyrir hið opinbera fyrir utan ómælt hagræði fyrir sjúklinga. Hjörtur Gíslason, skurðlæknir á Landspítala, sem jafnframt starfar í Svíþjóð og hefur þar framkvæmt efnaskiptaaðgerðir á íslenskum sjúklingum, skrifaði í kjölfarið grein og fór þar með ýmsar rangfærslur og óábyrgar staðhæfingar sem ekki er hægt að láta hjá líða að svara. Vega þær ekki aðeins að heiðri Klíníkurinnar og fagmennsku þar innan veggja heldur alls þess góða starfsfólks sem hjá Klíníkinni starfar. Staðhæfingar Hjartar byggja vonandi á misskilningi eða þekkingarleysi á störfum Klíníkurinnar. Klíníkin hefur átt í farsælu samstarfi við Landspítala, heilbrigðisráðuneytið, Sjúkratryggingar Íslands og fleiri aðila. Gæði þjónustu og velferð sjúklinga er alltaf leiðarljós í öllum störfum okkar og hefur mikill metnaður verið lagður í að byggja upp gott orðspor Klíníkurinnar. Það er eðlilegt og gott að skiptar skoðanir séu á fyrirkomulagi heilbrigðisþjónustu, en ekki getur talist gott að læknir tjái sig opinberlega með svo óábyrgum hætti, einkum þegar hann á hagsmuna að gæta vegna eigin fyrirtækjareksturs í sama málaflokki. Um rangfærslurnar sem vert er að leiðrétta er af nógu að taka. Klíníkin starfrækir vissulega þverfaglegt teymi um starfsemina sem um ræðir, þvert á það sem Hjörtur segir. Teymið sem kemur að efnaskiptaaðgerðum telur skurðlækna, hjúkrunarfræðinga, næringarfræðing og sjúkraþjálfara. Aðkoma lyflæknis til viðbótar er í undirbúningi en við vísum auk þess í önnur úrræði á borð við sálfræðinga eða hugræna atferlismeðferð eftir því sem hentar hverjum sjúklingi. Alrangt er að sjúklingar hitti ekki skurðlækni fyrir aðgerð. Allir hitta skurðlækni í fyrsta viðtali, svo aftur fyrir aðgerð og á stofugangi eftir aðgerð. Regluleg einstaklingsbundin eftirfylgni er skipulögð fyrir hvern sjúkling 6 vikum, 6 mánuðum og ári eftir aðgerð. Sjúklingar geta auk þess óskað eftir því að framlengja eftirfylgni eða koma oftar ef þörf er á. Ein alvarlegasta afvegaleiðingin er að Landspítalinn verji miklum tíma í að sinna fylgikvillum eftir efnaskiptaaðgerðir sem framkvæmdar hafa verið á Klíníkinni. Þessu hefur lengi verið haldið fram en þrátt fyrir ósk um tölulegar upplýsingar frá Landspítala hafa slík gögn aldrei verið lögð fram. Fylgikvillar vegna efnaskiptaaðgerða eru þekktir hvar sem þær eru framkvæmdar og hluti þeirra sjúklinga þarfnast aðgerðar. Tíðni alvarlegra fylgikvilla hefur verið mjög lág á Klíníkinni. Klíníkin sinnir öllum þeim sem til hennar leita vegna fylgikvilla. Sjúklingar leita til hins opinbera ýmist vegna bráðavanda en oftar vegna greiðsluþátttöku hins opinbera sem ekki hefur verið til staðar á Klíníkinni. Þetta fyrirkomulag er sambærilegt við það sem þekkist í nágrannalöndum okkar sem búa við svipað heilbrigðiskerfi, þ.á.m. í Svíþjóð. Fleira mætti telja til en mikilvægast er þó að horfa til þess sem betur má fara í heilbrigðiskerfinu. Um eitt eru nefnilega allir sammála, en það er velferð sjúklinga. Um það snýst þetta fyrst og fremst. Hjörtur bendir réttilega á að langbest sé að aðgerðir á borð við þessar séu framkvæmdar hér á landi. Þrennt skiptir hér helst máli. Fyrir það fyrsta er kostnaður ríkisins sannanlega talsvert hærri þegar sjúklingar eru sendir erlendis, m.a. vegna ferðakostnaðar og dagpeninga. Fyrir utan beinan kostnað skipta samfélagslegir þættir einnig verulegu máli. Mikilvægt er að þekking á sjúkdómum sem leiða til efnaskiptaaðgerða og svo á aðgerðunum sjálfum sé til og haldist hér í landinu. Slík þekking er fjárfesting í sjálfu sér en við bætist skattsporið sem til verður vegna aðgerðanna og sá samfélagslegi ávinningur sem því fylgir. Síðast en ekki síst er langt ferðalag mikið óhagræði og fyrirhöfn fyrir sjúklingana. Þetta álag má ekki vanmeta og því til mikils að vinna að hægt sé að veita þessa þjónustu á Íslandi. Það getur verið mikið fyrirtæki og kvíðavaldur að leggja í löng ferðalög, bæði fyrir en ekki síður eftir aðgerðir. Ísland er lítið land og mikilvægt að allir aðilar vinni saman að því að finna leiðir til að veita betri heilbrigðisþjónustu og halda niðri kostnaði. Í stað þess að munnhöggvast í fjölmiðlum verður vonandi hægt að halda áfram uppbyggilegu samtali með hag sjúklinga og heilbrigðiskerfisins að leiðarljósi. Aðalsteinn er sérfræðingur í almennum skurðlækningum hjá Klíníkinni og Kristján Jón er framkvæmdastjóri Klíníkurinnar.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun