Varðhundar verðbólgunnar Hilmar Harðarson skrifar 6. febrúar 2026 12:31 Verðbólgan hefur verið viðvarandi á Íslandi undanfarin ár. Verkalýðshreyfingin reyndi að rjúfa þann vítahring vorið 2024 með því að skrifa undir hófsamar launahækkanir í þeirri von að fyrirtækin og hið opinbera myndu ganga í takti. Það virðist hafa verið draumsýn. Stórfyrirtækin og hið opinbera, aðilar sem hefðu átt að ganga á undan með góðu fordæmi, hafa þvert á móti haldið verðbólgunni uppi með ótímabærum verð- og gjaldskrárhækkunum. Að óbreyttu stefnir í að forsendur kjarasamninga verði brostnar í haust þegar til endurskoðunar kemur. Forsendurnar miða við 4,7% en verðbólgan er nú skriðin aftur upp fyrir 5%. Þá er ljóst hvert stefnir. Veitur sem eru í opinberri eigu hafa hækkað fastagjald hitaveitu um tæplega 50% á einu ári. Hækkun á notkunargjaldi hitaveitu og fastagjaldi rafmagns hefur hvort um sig hækkað um rétt liðlega 10%. Þessar hækkanir renna beint inn í verðbólguna. Hækkanir vörugjalda um áramótin höggva í sama knérunn og fyrirhugaðar breytingar Reykjavíkurborgar á leikskólagjöldum virðast ætla að hafa sömu áhrif. Í könnun sem FIT gerði meðal eigin félagsfólks kemur skýrt fram að fólk sér fram á hækkun leikskólagjalda við þessar breytingar. Stórfyrirtæki maka krókinn En ábyrgðin liggur ekki eingöngu hjá hinu opinbera. Stórfyrirtæki landsins hafa einnig lagt sitt af mörkum – því miður í öfuga átt. Olíufélögin hafa aukið álagningu sína á dropanum og látið hjá líða að skila lækkandi heimsmarkaðsverði á olíu til neytenda. Á sama tíma hafa stórar verslunarkeðjur, til dæmis Hagar (sem eiga Skeljung) og Festi (sem eiga N1) tilkynnt um frábæra afkomu á síðasta ári. Fyrirtækin sem selja heimilunum í landinu nauðsynjavörur hafa ekki skilað styrkingu krónunnar til neytenda í formi lægra vöruverðs, eins og eðlilegt væri. Bankarnir, flestir í opinberri eigu, maka krókinn sem aldrei fyrr. Það er alveg ljóst að tíminn er senn á þrotum og útlit er fyrir að kjarasamningar bresti í haust. Verðbólgan virðist vera á uppleið og varðhundar hennar láta engan bilbug á sér finna. Launafólk getur ekki til lengdar setið eftir án launahækkana sem halda í við verðlag. Því miður blasir við að launafólk þarf að fara með aðra nálgun inn í næstu kjaraviðræður. Verkalýðshreyfingin getur ekki ein og sér axlað ábyrgðina á stöðugleika í efnahagslífinu. Stjórnvöld og stjórnendur stórfyrirtækja verða að opna augun. Raunverð fasteigna tvöfaldast Eins og ég hef áður fjallað um hefur OECD sýnt fram á að húsnæðisverð á Íslandi hefur hækkað langt umfram bæði byggingakostnað. Raunverð fasteigna hefur nær tvöfaldast frá 2015, sem er miklu meira en í samanburðarlöndum. Þrátt fyrir að nú hafi aðeins hægt á verðhækkunum er íbúðaverð enn fullþanið þegar horft er til kaupmáttar og getu ungs fólks til að komast inn á fasteignamarkaðinn. OECD benti í fyrra á að þessi þróun væri ekki sjálfbær og að stjórnvöld yrðu að bregðast við með því að auka framboð húsnæðis á viðráðanlegu verði og auka aðgengi að byggingarlóðum. Það er ekki eftir neinu að bíða. Höfundur er formaður Samiðnar - landssambands iðnfélaga á Íslandi og formaður FIT - félags iðn- og tæknigreina. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hilmar Harðarson Verðlag Mest lesið Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Verðbólgan hefur verið viðvarandi á Íslandi undanfarin ár. Verkalýðshreyfingin reyndi að rjúfa þann vítahring vorið 2024 með því að skrifa undir hófsamar launahækkanir í þeirri von að fyrirtækin og hið opinbera myndu ganga í takti. Það virðist hafa verið draumsýn. Stórfyrirtækin og hið opinbera, aðilar sem hefðu átt að ganga á undan með góðu fordæmi, hafa þvert á móti haldið verðbólgunni uppi með ótímabærum verð- og gjaldskrárhækkunum. Að óbreyttu stefnir í að forsendur kjarasamninga verði brostnar í haust þegar til endurskoðunar kemur. Forsendurnar miða við 4,7% en verðbólgan er nú skriðin aftur upp fyrir 5%. Þá er ljóst hvert stefnir. Veitur sem eru í opinberri eigu hafa hækkað fastagjald hitaveitu um tæplega 50% á einu ári. Hækkun á notkunargjaldi hitaveitu og fastagjaldi rafmagns hefur hvort um sig hækkað um rétt liðlega 10%. Þessar hækkanir renna beint inn í verðbólguna. Hækkanir vörugjalda um áramótin höggva í sama knérunn og fyrirhugaðar breytingar Reykjavíkurborgar á leikskólagjöldum virðast ætla að hafa sömu áhrif. Í könnun sem FIT gerði meðal eigin félagsfólks kemur skýrt fram að fólk sér fram á hækkun leikskólagjalda við þessar breytingar. Stórfyrirtæki maka krókinn En ábyrgðin liggur ekki eingöngu hjá hinu opinbera. Stórfyrirtæki landsins hafa einnig lagt sitt af mörkum – því miður í öfuga átt. Olíufélögin hafa aukið álagningu sína á dropanum og látið hjá líða að skila lækkandi heimsmarkaðsverði á olíu til neytenda. Á sama tíma hafa stórar verslunarkeðjur, til dæmis Hagar (sem eiga Skeljung) og Festi (sem eiga N1) tilkynnt um frábæra afkomu á síðasta ári. Fyrirtækin sem selja heimilunum í landinu nauðsynjavörur hafa ekki skilað styrkingu krónunnar til neytenda í formi lægra vöruverðs, eins og eðlilegt væri. Bankarnir, flestir í opinberri eigu, maka krókinn sem aldrei fyrr. Það er alveg ljóst að tíminn er senn á þrotum og útlit er fyrir að kjarasamningar bresti í haust. Verðbólgan virðist vera á uppleið og varðhundar hennar láta engan bilbug á sér finna. Launafólk getur ekki til lengdar setið eftir án launahækkana sem halda í við verðlag. Því miður blasir við að launafólk þarf að fara með aðra nálgun inn í næstu kjaraviðræður. Verkalýðshreyfingin getur ekki ein og sér axlað ábyrgðina á stöðugleika í efnahagslífinu. Stjórnvöld og stjórnendur stórfyrirtækja verða að opna augun. Raunverð fasteigna tvöfaldast Eins og ég hef áður fjallað um hefur OECD sýnt fram á að húsnæðisverð á Íslandi hefur hækkað langt umfram bæði byggingakostnað. Raunverð fasteigna hefur nær tvöfaldast frá 2015, sem er miklu meira en í samanburðarlöndum. Þrátt fyrir að nú hafi aðeins hægt á verðhækkunum er íbúðaverð enn fullþanið þegar horft er til kaupmáttar og getu ungs fólks til að komast inn á fasteignamarkaðinn. OECD benti í fyrra á að þessi þróun væri ekki sjálfbær og að stjórnvöld yrðu að bregðast við með því að auka framboð húsnæðis á viðráðanlegu verði og auka aðgengi að byggingarlóðum. Það er ekki eftir neinu að bíða. Höfundur er formaður Samiðnar - landssambands iðnfélaga á Íslandi og formaður FIT - félags iðn- og tæknigreina.
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar