Lífið er soðin ýsa Björg Magnúsdóttir skrifar 28. janúar 2026 08:31 Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Björg Magnúsdóttir Mest lesið Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Sjá meira
Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun