„Ég er mjög stoltur af því að vera ég og með mína for­tíð“

Rætt var við Kristmund Axel í Íslandi í dag á Stöð 2 í síðustu viku og þar sagði hann frá erfiðum heimilisaðstæðum sem hann ólst upp við. Báðir foreldrar hans glímdu við fíknivanda en voru á beinu brautinni mest alla barnæsku Kristmundar.

Það var honum mikið áfall þegar faðir hans féll eftir að hafa verið edrú í mörg ár en þá samdi hann textann við lagið Komdu til baka.

Pabbi hans varð edrú eftir sigur Kristmundar en árið 2017 féll hann aftur og lést skömmu síðar.

„Það sem gerðist er að þarna var alkóhólisti sem féll, sem er ekkert óeðlilegt, og hann bara deyr. Hann hélt hann réði við of mikið, hann var orðinn gamall karlinn,“ segir Kristmundur og segir að hann og faðir hans hafi verið bestu vinir.

Kristmundur byrjaði sjálfur í neyslu á unglingsárum þrátt fyrir varnaðarorð annarra fjölskyldumeðlima sem barist hafa við Bakkus í áraraðir.

Komst oftar en einu sinni í kast við lögin

Á þeim tíma sem faðir hans lést var Kristmundur á slæmum stað að eigin sögn. Hann var í neyslu og komst í kast við lögin.

„Ég var bara ungur, vitlaus, heimskur. Það er bara erfitt að tala um þetta í raun og veru en mér finnst líka svo mikilvægt að gangast við því sem maður gerði en þetta var mjög slæmt tímabil í mínu lífi og í raun og veru mjög stutt líka.“

Hann segist hafa verið kominn á vafasaman stað í lífinu á þessum tíma. Nú er hann búinn að vera edrú í tæplega tvö ár en hans vegferð í átt að betra lífi hófst þó fyrr því skömmu eftir að faðir hans lést fékk hann þær fréttir að hann ætti von á barni og nú er dóttir hans á fimmta ári.

„Það er svo gott að vera pabbi. Hún bjargaði lífi mínu sko, án gríns.“

Á góðum stað

„Ég er á mjög góðum stað, bæði andlega og líkamlega, og er rosa sáttur í eigin skinni,“ segir Kristmundur en hann segist ekki óttast það að falla.

„Tónlistin er náttúrulega það sem ég elska mest fyrir utan dóttur mína, hún er mér bara allt. Ég er mikill músíkant og ég elska að gera tónlist þannig að það er mikill heiður og þakklæti að fá að gera það.“

Hann segist nota tónlistina til að tjá sig og semur ljóð og hefur gert frá því að hann var barn. „Ég tek eftir því að þetta eru alltaf einhverjar tilfinningar hjá mér. Ég á alveg lög þar sem ég er að rífa kjaft og tala um klúbbinn eða eitthvað, en ég er bestur þegar ég tala um söguna mína, heiminn og lífið.“

„Ég hélt að þetta væri búið“

Kristmundur segir að hann vilji nýta sína reynslu til að hjálpa öðrum og segir að hann sé að láta drauma sína rætast.

Þegar hann hugsar til baka um sitt erfiðasta tímabil segir hann að hann hefði ekki getað ímyndað sér að vera kominn á þann stað sem hann er í dag.

„Ég hélt að þetta væri búið. Mómentið þegar ég var búinn að gera þessa heimskulegu hluti, búinn að vera í rugli og pabbi að deyja, þá skal ég alveg viðurkenna það ég hugsaði að ég ætti ekki séns. Ég vissi alveg að ég gæti lifað einhversstaðar, látið lítið fyrir mér fara og haft það alveg ágætt, en draumurinn minn var mjög fjarlægur þá.“

Kristmundur segist ekki uppfullur af eftirsjá en að hann taki þó ábyrgð á því sem gerst hefur og hefur gert upp sínar sakir, bæði við fjölskyldu sína og aðra.

„Ég held að ég taki bara þann pól á þetta að ég trúi því að allt það sem gerðist átti að gerast.“

Ef að þú gætir talað við sjálfan þig þegar þú varst fjórtán ára, hvað myndir þú segja?

„Ég myndi segja ekki fara í neitt rugl augljóslega. En fyrir utan það þá myndi ég segja aldrei hætta að trúa á þig, hlustaðu bara á jákvætt fólk, losaðu þig við neikvætt fólk og bara let‘s go, fljúga.“