Sagan um M22

Glæsilegt íbúðahverfi víkur fyrir bílapartasölum

Í Úlfarsárdal í Reykjavík er skipulagsreitur sem ber nafnið M22.

M22, Hallahverfi, er beint framhald af Úlfarsárdalshverfinu sem nú er risið og þar hefur samkvæmt skipulagi frá árinu 2006 verið ráðgert að rísi 562ja íbúða blönduð byggð sérbýlis- og fjölbýlishúsa.

Ekki verður um deilt að slíkt byggingarland er gulls ígildi nú þegar þörfin hefur sjaldan verið meiri.

Nú skyldi hver maður ætla að undirbúning landsins fyrir lóðaúthlutun yrði hraðað enda þörfin mikil.

Svo verður ekki.

Aldeilis ekki.

Einu fallegasta byggingarlandi borgarinnar með útsýni sem margan dreymir um skal eytt úr skipulaginu.

Í staðinn skal rísa þar iðnaðarhverfi.

Framtíðarsýnin er ekki lengur blómlegt íbúðahverfi.

Nýja framtíðarsýnin er bílapartasölur.

Hér eru bílapartasölur notaðar sem dæmi um þá starfsemi sem heimiluð verður þegar þessar breytingar taka gildi.

Samráð auglýst – Allir andmæla – Engu breytt

Lögum samkvæmt skal auglýsa slíkar breytingar og gefa hagsmunaaðilum kost á að gera athugasemdir og andmæla.

Meirihlutinn í Ráðhúsi borgarinnar gerði það sannarlega og að venju undir merkjum samráðs og samtals við íbúa og hagaðila.

Ekki þarf að fara mörgum orðum um viðbrögðin.

Allir andmæltu, íbúaráð, íbúasamtök og íþróttafélag hverfisins auk annarra.

Andmælin eru lögð fram með fullum rökstuðning.

Um er að ræða fullkominn forsendubrest.

Ekki þarf heldur að fara mörgum orðum yfir þau svör sem nú hafa borist úr Ráðhúsi borgarinnar:

Andmælum er hafnað.

Þar kveður við kunnuglegan tón. Meint samráð reynast sýndarsamráð.

Enn eina ferðina.

Þegar skynsemin víkur á óráðið leik

Þegar litið er yfir sögu þessa máls birtist skýr mynd þess hvað gerist þegar allri skynsemi er vikið til hliðar og að því er virðist einkaáhugamál kjörinna fulltrúa taka yfir.

Þá á óráðið leik.

Í Úlfarsárdal sér nú fyrir endan á uppbyggingu innviða.

Innviðir, grunnskóli, leikskóli, sundlaug, bókasafn og íþróttamannvirki með verðmiða upp á 15-20 milljarða eru annað hvort klárir eða að verða klárir.

Gríðarlega dýrir innviðir sem reiknað var með að þjónustuðu ekki bara núverandi byggð heldur M22-Hallahverfi að auki.

Forsendubresturinn er því algjör.

Saga M22 - Samantekt

Árið 2006:

Samþykkt aðalskipulag þar sem M22 er skipulagt sem íbúðahverfi með 562 sérbýlis- og fjölbýlishúsum.

Árið 2014:

Samþykkt breyting þar sem heimiluð er blönduð byggð.

Áfram íbúðahverfi, en nú heimild fyrir verlsun og þjónustu samhliða.

Hér gerðu íbúar og hagaðilar engar athugasemdir enda kærkomið að fá matvöruverslun og þjónustu í hverfið.

2020:

Gríman felld og skrefið stigið til fulls.

Engin sérbýli.

Engin fjölbýli.

Ekkert íbúðarhúsnæði yfirhöfuð.

Matvöruverlsun sérstaklega bönnuð.

Öllum andmælum hafnað.

Bílapartasölur blasa nú við í stað blómlegrar íbúðabyggðar.

Orsök og afleiðing

Orsök og afleiðing hitta að öllu jöfnu fyrir sama aðila, sá er yfirleitt gangur lífsins.

En ekki þegar um er að ræða kjörna fulltrúa borgarinnar.

Þá sjá kjörnir fulltrúar fyrir orsökinni og borgarbúar og í sumum tilfellum landsmenn allir taka afleiðingunum.

Saga M22 er afar gott dæmi um hvernig vinnubrögð kjörnir fulltrúar eiga ekki að viðhafa.

Þeir sjá hér um orsökina, hverrar afleiðingar ekki bara íbúar hverfisins, íbúaráð,íbúasamtök og íþróttafélags hverfisins þurfa að taka á sig.

Það þurfa kaupendur heimila í borginni allri að gera.

Það er nefnilega svo að þegar kjörnir fulltrúar ákveða að breyta iðnaðarhverfum borgarinnar í íbúðahverfi og glæsilegu landi undir íbúðahverfi í iðnaðarhverfi, þá hefur það afleiðingar.

Hækkun íbúðaverðs.

Hækkun sem talin verður í milljónum og í sumum tilfellum tugum milljóna á hverja íbúð.

Þær afleiðingar munu kaupendur heimila á næstu misserum taka á sig.

Hvort sem þeim líkar betur eða verr.

Höfundur er varaborgarfulltrúi Miðflokksins.