Hafa á­hyggjur af Ólympíu­lág­­mörkum: „Af hverju megum við ekki fara inn?“

Afreksíþróttafólk landsins vonaðist eftir því að fá að byrja að æfa í gær en þeim varð ekki að ósk sinni eftir að gildandi sóttvarnarreglur voru framlengdar til 9. desember.

Það þýddi áframhaldandi bann við æfingum og keppni hjá íslensku íþróttafólki en Svandís Svavarsdóttir heilbrigðisráðherra ákvað að framlengja gildandi sóttvarnareglur að tillögu Þórólfs Guðnasonar sóttvarnalæknis.

Hann réð gegn því að slaka á sóttvörnum núna vegna þróunar kórónuveirufaraldursins. Frjálsíþróttafólkið Guðni Valur Guðnason og Guðbjörg Jóna Bjarnadóttir eru ekki hrifin af þeirri ákvörðun.

„Ég er búin að æfa úti eins og allir og gera það besta úr þessu. Maður er ekki búin að kvarta neitt eða láta eitthvað í sér heyra,“ sagði Guðbjörg Jóna um æfingarnar síðustu daga og vikur í samtali við Svövu Kristínu Grétarsdóttur í Sportpakka kvöldsins.

„Það er ekki það sama að æfa í mínus tveimur eða svo inni í plús tuttugu. Bara það að opna höllina fyrir íþróttafólk eins og okkur í frjálsum. Það myndi gera gæfumuninn og myndi minnka meiðslahættuna all svakalega,“ sagði Guðni áður en Guðbjörg tók aftur við boltanum.

„Við gætum haldið tíu metra fjarlægðarmörkum ef við vildum. Höllin er það stór. Við pössum okkur það vel því við viljum ekki fá COVID. Við vitum ekki hvaða áhrif þetta hefur á okkur. Það þarf að setja skýr mörk og við förum auðvitað eftir því. Það þarf ekki að flækja hlutina. Við viljum fá smá rökstuðning af hverju við megum ekki fara inn og af hverju er ekki gerð undanþága fyrir afreksíþróttafólk.“

Guðni Valur segir að hægt sé að sætta sig við að æfa úti en hann skilji ekki m.a. þær endurbætur sem hafa verið gerðar í Laugardalnum og að skipta grasi út fyrir gervigras í Kópavogi.

„Æfinga aðstaðan úti er líka bara af skornum skammti. Það er enginn frjálsíþróttavöllur í Reykjavík. Það er fínn völlur í Kópavogi en þeir eyðilögðu hann með gervigrasi. Síðan er völlur í Hafnarfirði. Þeir ætluðu að fara í endurbætur í Laugardalnum.“

„Þeir löguðu helminginn og náðu ekki að klára það yfir heilt sumar. Tvö hundruð metra gamalt undirlag og tvö hundruð meta nýtt undirlag. Ég held að flestir í frjálsíþróttaheiminum séu sammála um að hvorugt undirlagið er gott undirlag. Þetta er uppgerð sem enginn bað um. Við vildum fá eitthvað gott en ekki eitthvað skítamix sem á ekki eftir að endast neitt.“

Bæði stefna þau á Ólympíuleikana næsta sumarið. Nú geta þau ekki æft almennilega og hvað þá keppt svo möguleikarnir á að þau verði á Ólympíuleikunum næsta sumar minnkar.

„Ég er farinn að hafa áhyggjur. Það eru mjög margar stelpur sem ég þekki sem eru byrjaðar að spretta og fara í blokkir. Ég ætti að fara keppa í næsta mánuði en ég er ekki kominn í gadda. Fyrir mig er mjög mikilvægt að keppa inni til þess að ná stigunum til að komast á Ólympíuleikana. Þetta er farið að verða mjög stressandi því þetta er stærsta markmiðið mitt að komast á Ólympíuleikana. Ég er að reyna að vinna að því eins og ég get út í mínus tveimur gráðum.“

Guðni tekur í svipaðan streng.

„Þetta er svona. Það eru flestir sem hafa þetta verra en ef maður ætlar að reyna verða bestur í heiminum þá gerir maður það ekki í hálf útbúnum lyftingarklefa og að æfa úti í frosti meðan allir hinir eru að æfa við fullkomnar aðstæður.“

„Maður þarf að fá eitthvað til baka fyrir að sýna þessa þolinmæði,“ sagði Guðbjörg Jóna að lokum.