Konur og karlar – grein II

Hvað er svona merkilegt við það að konur séu með kjaftinn fyrir neðan nefið. Um það bil þriðji hver karl gæti fallið undir skilgreininguna. Þetta eru hvorki nákvæm vísindi né áreiðanlegar mælingar á körlum, en greinarhöfundur vonar að lesendur virði það við hann. Kona sem lætur í sér heyra svo eftir er tekið, gæti hafa veitt því athygli að karl sem notar sterk orð til að lýsa hlutunum og lemur hnefanum samtímis í borðið, nær árangri. En málið er flóknara.

Sumum körlum virðist fyrirmunað að líta yfir stóra sviðið til að glöggva sig nánar á heildarmyndinni, eða vakir mögulega eitthvað annað fyrir þeim? Að þagga niður í konum? Að hamla framgöngu þeirra? Konum og stúlkum hefur verið nauðgað og þær hafa verið barðar, þær hafa verið skotnar í andlitið í strætó á leið til skóla og sýru hefur verið skvett á andlit þeirra á tröppum heimilisins og þær hafa verið limlestar og grýttar á torgum úti og brenndar á báli. Ekki er um tæmandi upptalningu að ræða. En af hverju? Það liggur ekki fyrir. Nærtækasta skýringin er sú að hryllingurinn sé gerður í því skyni að halda kynsystrum þeirra í skefjum og eigi að vera öðrum konum víti til varnaðar. Allan þennan yfirgengilega hrylling sjá karlar um að framkvæma með einhverjum örfáum undantekningum.

Tvær hugrakkar og ósérhlífnar konur, sem sést úr langri fjarlægð að hafa falleg og uppbyggileg viðhorf til samfélagsins alls og bera hlýjan hug til mikilvægra málaflokka, hafa undanfarið verið í forystu fyrir nauðsynlegri og beittri umræðu hérlendis um þann ófögnuð sem konur hafa þurft að láta yfir sig ganga af hálfu karla og þurfa enn. Í kjarnann varðar málið aldalanga kúgun og misrétti, ójafnræði og ósanngirni sem kynsystur umræddra kvenna hafa þurft að þola. Og þær eru með kjaftinn fyrir neðan nefið. Sem er þó ekkert tiltökumál eins og ætla mætti af viðbrögðum margra karla að dæma.

Nær væri að tala um að það skíni sól þegar þær há hildi svo það birtir um dal og ey. Fyrir framtakið ber að klappa þeim ötullega á bakið og fyrir að vera svo hugdjarfar og óeigingjarnar í málflutningi sínum ber að faðma þær að sér. Karlar sem enn hafa ekki áttað sig til fulls á umræddu þurfa að setjast niður með sjálfum sér og hugleiða málið betur. Karlar sem bregðast við með því að hóta umræddum konum starfs- og réttindamissi og virðast til alls líklegir í þeim efnum þurfa að ræða sín mál við þriðja aðila við fyrsta tækifæri og við eigum að hlúa að þeim. Þeir eru pínulítið týndir í einhverskonar hugsun um að í konum felist hræðileg ógn og þeirri hugsun virðast þeir einhverra hluta vegna hafa leyft að vaxa í hugarfylgsnum pervertismans.

Til hamingju með daginn konur.