Tryggjum börnum í Kópavogi framtíð án eineltis 24. maí 2018 21:22 Einelti er samfélagsmein. En í sjálfu orðinu liggur einnig lausn vandans. Við þurfum sem samfélag að taka höndum saman og tryggja börnum okkar allra í Kópavogi líf án eineltis. Öll sem upplifa einelti í æsku skilja í hjarta sínu hversu alvarlegar afleiðingar slíkt getur haft í för með sér. Ég er einn þeirra sjálfur, en sömuleiðis faðir tveggja drengja sem ganga í skóla í hér Kópavogi. Ég man hvað ég hugsaði þegar ég hélt á frumburði mínum í fyrsta skipti, þegar gleðitárin runnu niður vangann af ást. Ég hugsaði með mér að ég skyldi gera allt sem í mínu valdi stæði til þess að barnið mitt myndi ekki ganga í gegnum þá æsku sem ég gekk í gegnum. Ég man sömuleiðis þegar ég fylgdi honum í skólann í fyrsta sinn, sólríkan dag í ágústmánuði. Hann fullur af gleði, eftirvæntingu og von um bjarta framtíð, ég stífur af hræðslu og ótta. Stuttu síðar gerist það sem ég óttast mest, ein versta tilfinning sem foreldrar upplifa, ein setning frá einum starfsmanni skólans. „Það kom upp atvik hér í skólanum.“ Þessi fáu orð hrista undirstöður manns og þeirra sem þekkja, þeim fylgir sorg, jafnvel vonleysi. Þau eru þó ekki bara erfið í hlustun, heldur vega orðin líka að sál kennara í frásögn. Það er ekkert einfalt eða auðvelt við einelti, hvorki fyrir skóla eða starfsfólk, enn síður fyrir foreldra og allra síst þolandann sjálfan. Eftir að hafa verið í hringiðu tilfinninganna vegna eineltismála, talað við skólayfirvöld, kennara og foreldra í okkar máli finnur maður strax kærleikann og skilning starfsmanna og nágranna. Allir eru sammála um nauðsyn þess að laga ástandið og gera betur. En hvað er hægt að gera? Hér er þar sem ég kem inn, fái ég til þess tækifæri. Í fyrsta lagi þarf sterkan vilja til verksins. Það er er líklega stærsti hjallinn. Ég held því ekki fram að skorturinn sé af ásetningi, heldur er þetta fyrst og fremst spurning um forgangsröðun. Og ein megin ástæða þess að ég býð mig fram fyrir hönd Pírata í komandi kosningum. Frumskylda sveitarfélagsins á að vera að sjá til þess að öll börn eigi sömu möguleika til lífs tækifæra og drauma í stað kvíða og brotinnar sjálfsmyndar. Ég legg til… Samtal og samstöðu við alla skóla bæjarins. Vandinn verður ekki leystur nema allir séu á sömu blaðsíðu og með skýr markmið til lausnar á samfélagsmeininu, allt frá toppi stjórnsýslunnar til starfsmanna skóla og í samstarfi við foreldra. Ég legg til úttekt Heildræna úttekt í öllum skólum og samanburð þeirra á milli. Það er frumforsenda að við sem ætlum að leysa málin þekkjum umfang vandans, að við sjáum hver standa sig vel, hver gætu gert betur og sameinumst um að laga það sem hægt er. Ég legg til Að samræma allar eineltisáætlanir í skólum. Þannig að allir foreldrar, sama hvar sem barnið nemur í Kópavogi, geti gengið að því sem vísu hvernig skólinn tekur á eineltimálum. Eftir að hafa farið upplýsingar í skólum bæjarins er því miður augljóst að þarna má bæta úr. Ég legg til… Að sett verði teymi sem hafa að markmiði að aðstoða foreldra þolanda og geranda til samtals. Þetta er afskaplega mikilvægur punktur vegna þess að samskiptin eru gríðarlega vandasöm og viðkvæm, það eru miklar tilfinningar í spilinu og mjög auðvelt að segja ranga hluti sem gætu gert málin verri. Að hafa fagfólk til aðstoðar og stuðnings myndi að mínu áliti vera stórt stökk til góðs. Ég legg til… Að skoða innleiðingu á nýjum eineltisáætlunum þvert á og í samstarfi við skólana. Það hefur margt gerst í þeim efnum frá því að Olweusaráætlun kom fyrst fram á sjónarsviðið. Til eru nýjar gagnreyndar áætlanir eins og KiVa frá Finnlandi sem virka. Það þarf að skoða þessi mál heildrænt, það þarf að tryggja forgangsröðun, fjármagn og viljann til þess að ráðast í verkið. Ég legg til… Að við gerum þetta saman. Enginn einn getur lofað samfélagi án eineltis, en það sem við getum gert í sameiningu er heilmikið. Ég sé fyrir mér Kópavog sem leiðandi bæjarfélag til lausnar í þessum málum og ég trúi því að það sé mögulegt. Ég vil að Kópavogur verði fyrirmynd annara sveitarfélaga. Að önnur sveitarfélög leiti til okkar í Kópavogi og sjái hvernig við leysum málin og hvar þau geta gert betur. Þetta er hægt og það sannarlega á valdi eins föður og okkar allra í samfélaginu að gera, sé viljinn fyrir hendi. Ég heiti Hákon og lofa því að berjast fyrir bættri vellíðan barna. Þau eru framtíðin og við verðum að gera betur. Hákon Helgi Leifsson Setjið X við PHöfundur skipar annað sæti á lista Pírata í Kópavogi og ætlar að berjast gegn einelti í samfélaginu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver á lokaorðið? Meðlimir í Ung gegn ESB-aðild Skoðun Pylsa á stærð við bankakerfi Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Já til að sjá hvað? Geir Finnsson Skoðun Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Við getum valið að hætta að rífast – um krónuna Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Til unga fólksins Illugi Jökulsson Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi er ekki stofustáss María Kristín Gylfadóttir skrifar Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Á matur að vera ódýr? Sæmundur Jón Jónsson skrifar Skoðun Baráttan um Ísland Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þarf þolandinn alltaf að færa sig? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Er erfitt að taka ákvörðun? Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Hugrekki til að breyta Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fljótlegasta leiðin til að lækka verðbólgu og vexti er að segja NEI 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Ósýnileg stjórnarskrárákvæði Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pylsa á stærð við bankakerfi Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Já til að sjá hvað? Geir Finnsson skrifar Skoðun Íslenskur landbúnaður til framtíðar: Hvaða tækifæri gætu falist í Evrópusamstarfi? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Við getum valið að hætta að rífast – um krónuna Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst meðan sól gyllir haf Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæði-til hvers ? Egill Þórir Einarsson skrifar Skoðun Er Ísland nógu gott fyrir Evrópu? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Path Dependencies and Critical Junctures: A Response to Baudenbacher Maximilian Conrad skrifar Skoðun Umræðan í aðdraganda kosninga Geir Rögnvaldsson skrifar Skoðun Suðurlandi allt Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hver á lokaorðið? Meðlimir í Ung gegn ESB-aðild skrifar Skoðun Nei við ESB er ekki nei við Evrópu Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Kjörklefinn er síðasti hlekkurinn, ekki sá fyrsti Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Til unga fólksins Illugi Jökulsson skrifar Skoðun Innsæi og góð dómgreind á tímum óvissu Hrund Gunnsteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað gæti ESB-aðild þýtt fyrir almenna íbúa landsbyggðanna? Stefanía V. Gísladóttir skrifar Skoðun Hvönnin í bjarginu Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Hvernig fór síðasti heimsendir? Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Einelti er samfélagsmein. En í sjálfu orðinu liggur einnig lausn vandans. Við þurfum sem samfélag að taka höndum saman og tryggja börnum okkar allra í Kópavogi líf án eineltis. Öll sem upplifa einelti í æsku skilja í hjarta sínu hversu alvarlegar afleiðingar slíkt getur haft í för með sér. Ég er einn þeirra sjálfur, en sömuleiðis faðir tveggja drengja sem ganga í skóla í hér Kópavogi. Ég man hvað ég hugsaði þegar ég hélt á frumburði mínum í fyrsta skipti, þegar gleðitárin runnu niður vangann af ást. Ég hugsaði með mér að ég skyldi gera allt sem í mínu valdi stæði til þess að barnið mitt myndi ekki ganga í gegnum þá æsku sem ég gekk í gegnum. Ég man sömuleiðis þegar ég fylgdi honum í skólann í fyrsta sinn, sólríkan dag í ágústmánuði. Hann fullur af gleði, eftirvæntingu og von um bjarta framtíð, ég stífur af hræðslu og ótta. Stuttu síðar gerist það sem ég óttast mest, ein versta tilfinning sem foreldrar upplifa, ein setning frá einum starfsmanni skólans. „Það kom upp atvik hér í skólanum.“ Þessi fáu orð hrista undirstöður manns og þeirra sem þekkja, þeim fylgir sorg, jafnvel vonleysi. Þau eru þó ekki bara erfið í hlustun, heldur vega orðin líka að sál kennara í frásögn. Það er ekkert einfalt eða auðvelt við einelti, hvorki fyrir skóla eða starfsfólk, enn síður fyrir foreldra og allra síst þolandann sjálfan. Eftir að hafa verið í hringiðu tilfinninganna vegna eineltismála, talað við skólayfirvöld, kennara og foreldra í okkar máli finnur maður strax kærleikann og skilning starfsmanna og nágranna. Allir eru sammála um nauðsyn þess að laga ástandið og gera betur. En hvað er hægt að gera? Hér er þar sem ég kem inn, fái ég til þess tækifæri. Í fyrsta lagi þarf sterkan vilja til verksins. Það er er líklega stærsti hjallinn. Ég held því ekki fram að skorturinn sé af ásetningi, heldur er þetta fyrst og fremst spurning um forgangsröðun. Og ein megin ástæða þess að ég býð mig fram fyrir hönd Pírata í komandi kosningum. Frumskylda sveitarfélagsins á að vera að sjá til þess að öll börn eigi sömu möguleika til lífs tækifæra og drauma í stað kvíða og brotinnar sjálfsmyndar. Ég legg til… Samtal og samstöðu við alla skóla bæjarins. Vandinn verður ekki leystur nema allir séu á sömu blaðsíðu og með skýr markmið til lausnar á samfélagsmeininu, allt frá toppi stjórnsýslunnar til starfsmanna skóla og í samstarfi við foreldra. Ég legg til úttekt Heildræna úttekt í öllum skólum og samanburð þeirra á milli. Það er frumforsenda að við sem ætlum að leysa málin þekkjum umfang vandans, að við sjáum hver standa sig vel, hver gætu gert betur og sameinumst um að laga það sem hægt er. Ég legg til Að samræma allar eineltisáætlanir í skólum. Þannig að allir foreldrar, sama hvar sem barnið nemur í Kópavogi, geti gengið að því sem vísu hvernig skólinn tekur á eineltimálum. Eftir að hafa farið upplýsingar í skólum bæjarins er því miður augljóst að þarna má bæta úr. Ég legg til… Að sett verði teymi sem hafa að markmiði að aðstoða foreldra þolanda og geranda til samtals. Þetta er afskaplega mikilvægur punktur vegna þess að samskiptin eru gríðarlega vandasöm og viðkvæm, það eru miklar tilfinningar í spilinu og mjög auðvelt að segja ranga hluti sem gætu gert málin verri. Að hafa fagfólk til aðstoðar og stuðnings myndi að mínu áliti vera stórt stökk til góðs. Ég legg til… Að skoða innleiðingu á nýjum eineltisáætlunum þvert á og í samstarfi við skólana. Það hefur margt gerst í þeim efnum frá því að Olweusaráætlun kom fyrst fram á sjónarsviðið. Til eru nýjar gagnreyndar áætlanir eins og KiVa frá Finnlandi sem virka. Það þarf að skoða þessi mál heildrænt, það þarf að tryggja forgangsröðun, fjármagn og viljann til þess að ráðast í verkið. Ég legg til… Að við gerum þetta saman. Enginn einn getur lofað samfélagi án eineltis, en það sem við getum gert í sameiningu er heilmikið. Ég sé fyrir mér Kópavog sem leiðandi bæjarfélag til lausnar í þessum málum og ég trúi því að það sé mögulegt. Ég vil að Kópavogur verði fyrirmynd annara sveitarfélaga. Að önnur sveitarfélög leiti til okkar í Kópavogi og sjái hvernig við leysum málin og hvar þau geta gert betur. Þetta er hægt og það sannarlega á valdi eins föður og okkar allra í samfélaginu að gera, sé viljinn fyrir hendi. Ég heiti Hákon og lofa því að berjast fyrir bættri vellíðan barna. Þau eru framtíðin og við verðum að gera betur. Hákon Helgi Leifsson Setjið X við PHöfundur skipar annað sæti á lista Pírata í Kópavogi og ætlar að berjast gegn einelti í samfélaginu.
Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Fljótlegasta leiðin til að lækka verðbólgu og vexti er að segja NEI 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Íslenskur landbúnaður til framtíðar: Hvaða tækifæri gætu falist í Evrópusamstarfi? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Path Dependencies and Critical Junctures: A Response to Baudenbacher Maximilian Conrad skrifar