Ekki bara gera eitthvað Guðmundur Tómas Axelsson skrifar 1. nóvember 2017 07:00 Stafræn markaðssetning er orðin sjálfsagður hluti af markaðsstarfi fyrirtækja. Áhersla fyrirtækja beinist þar sérstaklega að samfélagsmiðlum enda nýta nánast allir eigendur snjalltækja sér þá á einn eða annan hátt. Fyrirtæki eru hins vegar komin mislangt í markaðssetningu á samfélagsmiðlum. Sum eru mjög langt komin og eru með starfsfólk, jafnvel deildir, sem sérhæfa sig eingöngu í stafrænum miðlum. Önnur eru jafnvel nánast týnd og vita ekki alveg í hvorn fótinn þau eiga að stíga þegar kemur að samfélagsmiðlum. Fyrirtækin vita að þau þurfa að vera þarna en vita ekki alveg hvernig þau eiga að bera sig að né á hvaða miðlum þau eiga að vera. Er til dæmis Facebook málið? Instagram? Eða jafnvel LinkedIn? Einhver annar miðill eða allir? Eins vita fyrirtæki oft ekki hvað þau eiga að segja, hvaða skilaboðum á að koma á framfæri fyrir utan að hafa takmarkaða kunnáttu á miðlunum sjálfum. Fyrir vikið enda samfélagsmiðlar sem hálfgerð kvöð á fyrirtækjum og oft á tíðum er verið að reyna að finna eitthvert efni til að setja á þessa miðla með misgóðum árangri. Er þá hvatinn oft sá að fyrirtækið telur sig þurfa að setja eitthvað inn þar sem það er orðið svo langt síðan síðasta færsla var sett inn.Það sama virkar ekki á öllum miðlum Það getur verið gott að hafa í huga að gera ekki bara eitthvað og alls ekki mikla þetta fyrir sér. Markaðssetning á samfélagsmiðlum þarf ekki að vera svo mikið mál. Byrjaðu einfalt og lærðu inn á þetta. Mótaðu stefnu er varðar samfélagsmiðla. Spurðu einfaldra spurning eins og hvaða miðlar henta fyrirtækinu best? Hvaða skilaboðum og efni á að koma til skila? Til hvaða markhópa á að ná? Hvað er fyrirtækið til í mikla skuldbindingu til þess að gera þetta vel? Margir átta sig ekki á að því fylgir skuldbinding að fara á samfélagsmiðla. Það þarf að svara skilaboðum og vera virkur en „dauðar“ samfélagsmiðlasíður eru verri en engin síða. Gott er að byrja á að velja einn miðil og bæta svo við þegar reynsla er komin. Facebook hentar til dæmis einstaklega vel hér á Íslandi en það fer að sjálfsögðu eftir því hver tilgangurinn er. Settu upp plan til 2-4 vikna í senn. Þar ákveður þú hvaða myndefni þú vilt hafa, hvaða skilaboðum þú vilt ná fram, hvernig textinn á að vera, hvenær á að birta og hversu lengi, hvaða markhópa á að ná til, hvort um sé að ræða færslu eða skuggafærslu og hvað þú ætlar að eyða miklum pening í hverja færslu og/eða auglýsingu. Vertu faglegur með því að skrifa góðan texta, hafa myndir í réttri stærð, linka ef við á og skilgreina tilgang miðað við markmið. Tjákn (emojis) geta lífgað upp á færslur ef þau eru rétt notuð. Gott er að hafa í huga að samfélagsmiðlar eru hluti af heildar markaðsstarfi og birtingum fyrirtækisins og þurfa að tóna við það. Það er samt ekki víst að það sé hægt að nota nákvæmlega sömu rödd á samfélagsmiðlum og á öðrum miðlum. Það virkar hreinlega ekki alltaf það sama á þessum miðlum og í til dæmis sjónvarpi og blöðum.Skoðaðu árangurinn Mundu að skoða árangurinn en á samfélagsmiðlum geturðu brugðist strax við. Þú ert í raun alltaf með puttann á púlsinum. Samfélagsmiðlar eru líka kjörinn vettvangur til þess að gera tilraunir og sjá hvaða hlutir virka og virka ekki. Höfundur er framkvæmdastjóri WebMo Design.Greinin birtist fyrst í Markaðnum, fylgiriti Fréttablaðsins um viðskipti og fjármál. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Sjá meira
Stafræn markaðssetning er orðin sjálfsagður hluti af markaðsstarfi fyrirtækja. Áhersla fyrirtækja beinist þar sérstaklega að samfélagsmiðlum enda nýta nánast allir eigendur snjalltækja sér þá á einn eða annan hátt. Fyrirtæki eru hins vegar komin mislangt í markaðssetningu á samfélagsmiðlum. Sum eru mjög langt komin og eru með starfsfólk, jafnvel deildir, sem sérhæfa sig eingöngu í stafrænum miðlum. Önnur eru jafnvel nánast týnd og vita ekki alveg í hvorn fótinn þau eiga að stíga þegar kemur að samfélagsmiðlum. Fyrirtækin vita að þau þurfa að vera þarna en vita ekki alveg hvernig þau eiga að bera sig að né á hvaða miðlum þau eiga að vera. Er til dæmis Facebook málið? Instagram? Eða jafnvel LinkedIn? Einhver annar miðill eða allir? Eins vita fyrirtæki oft ekki hvað þau eiga að segja, hvaða skilaboðum á að koma á framfæri fyrir utan að hafa takmarkaða kunnáttu á miðlunum sjálfum. Fyrir vikið enda samfélagsmiðlar sem hálfgerð kvöð á fyrirtækjum og oft á tíðum er verið að reyna að finna eitthvert efni til að setja á þessa miðla með misgóðum árangri. Er þá hvatinn oft sá að fyrirtækið telur sig þurfa að setja eitthvað inn þar sem það er orðið svo langt síðan síðasta færsla var sett inn.Það sama virkar ekki á öllum miðlum Það getur verið gott að hafa í huga að gera ekki bara eitthvað og alls ekki mikla þetta fyrir sér. Markaðssetning á samfélagsmiðlum þarf ekki að vera svo mikið mál. Byrjaðu einfalt og lærðu inn á þetta. Mótaðu stefnu er varðar samfélagsmiðla. Spurðu einfaldra spurning eins og hvaða miðlar henta fyrirtækinu best? Hvaða skilaboðum og efni á að koma til skila? Til hvaða markhópa á að ná? Hvað er fyrirtækið til í mikla skuldbindingu til þess að gera þetta vel? Margir átta sig ekki á að því fylgir skuldbinding að fara á samfélagsmiðla. Það þarf að svara skilaboðum og vera virkur en „dauðar“ samfélagsmiðlasíður eru verri en engin síða. Gott er að byrja á að velja einn miðil og bæta svo við þegar reynsla er komin. Facebook hentar til dæmis einstaklega vel hér á Íslandi en það fer að sjálfsögðu eftir því hver tilgangurinn er. Settu upp plan til 2-4 vikna í senn. Þar ákveður þú hvaða myndefni þú vilt hafa, hvaða skilaboðum þú vilt ná fram, hvernig textinn á að vera, hvenær á að birta og hversu lengi, hvaða markhópa á að ná til, hvort um sé að ræða færslu eða skuggafærslu og hvað þú ætlar að eyða miklum pening í hverja færslu og/eða auglýsingu. Vertu faglegur með því að skrifa góðan texta, hafa myndir í réttri stærð, linka ef við á og skilgreina tilgang miðað við markmið. Tjákn (emojis) geta lífgað upp á færslur ef þau eru rétt notuð. Gott er að hafa í huga að samfélagsmiðlar eru hluti af heildar markaðsstarfi og birtingum fyrirtækisins og þurfa að tóna við það. Það er samt ekki víst að það sé hægt að nota nákvæmlega sömu rödd á samfélagsmiðlum og á öðrum miðlum. Það virkar hreinlega ekki alltaf það sama á þessum miðlum og í til dæmis sjónvarpi og blöðum.Skoðaðu árangurinn Mundu að skoða árangurinn en á samfélagsmiðlum geturðu brugðist strax við. Þú ert í raun alltaf með puttann á púlsinum. Samfélagsmiðlar eru líka kjörinn vettvangur til þess að gera tilraunir og sjá hvaða hlutir virka og virka ekki. Höfundur er framkvæmdastjóri WebMo Design.Greinin birtist fyrst í Markaðnum, fylgiriti Fréttablaðsins um viðskipti og fjármál.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar