Skrítið að verða gamall

Er það? Guð, hvað er ég orðinn gamall?“ spyr Hans Kristján Árnason í gríni þegar hann er minntur á stórafmælið í dag. Svo kemur í ljós að hann er einmitt á fullu að undirbúa daginn sem hann ætlar að verja með fjölskyldu og vinum.

Hann telur þetta stór tímamót. „Það er ótrúlega skrítið að verða gamall, sérstaklega þegar maður upplifir sig ekki þannig.“

Hans Kristján er hagfræðingur að mennt. Hann hefur starfað sjálfstætt að ýmsum verkefnum í áratugi. „Ég stofnaði Stöð 2 með Jóni Óttari Ragnarssyni, hún fór í loftið 1986 og við rákum hana þar til að bankinn tók hana af okkur fimm árum síðar. Eftir það hef ég mest verið að gera heimildarmyndir fyrir sjónvarp, er búinn að gera um 30 heimildarmyndir, það hefur verið aðalvinna mín í síðustu áratugi.“

Myndirnar hefur Hans Kristján tekið mikið erlendis, meðal annars í Bandaríkjunum og Kanada, og þær snúast mest um ævisögur.

„Ég sérhæfi mig í ævisögum. Síðasta myndin sem ég gerði var um fyrrverandi forstjóra MoMA, Museum of Modern Art í New York. Sá maður var fæddur á Skógarströnd í Dalasýslu og hét Sveinn Kristján Bjarnason en skipti um nafn 26 ára gamall í New York og skírði sig Holger Cahill. Í skráningunni breytti hann um fæðingarstað og yngdi sig um sex ár.

Hann var áhrifamesti maður í Bandaríkjunum í myndlist á fyrri hluta síðustu aldar og eini Íslendingurinn sem hefur komið á forsíðu Time Magazine. Ævi hans var ævintýraleg. Þessi mynd var sýnd á Hringbraut síðasta vetur.

Svo hef ég verið talsvert í bókaútgáfu líka en nú er ég bara í rólegheitum. Þarf reyndar að hendast í búð núna því hún Sigga er þar að kaupa í veisluna.“ Þar er um að ræða Sigríði Halldórsdóttur, dóttur nóbelsskáldsins. Þau Hans Kristján hafa verið í sambandi síðan þau hittust í grænmetisdeildinni í Bónus fyrir nokkrum árum, eins og fram kom í ævisögu hennar í fyrra.