Telur að stjórnendur veiðifélags eigi að segja af sér eftir Hæstaréttardóm

„Þetta hefur aldrei snúist um peninga heldur réttlæti,“ segir Ómar Helgason, einn eigenda Lambhagabúsins sem Hæstiréttur hefur dæmt í vil í deilu um arð af veiðirétti í Eystri-Rangá.

Ágreiningur hefur verið um árabil um arðskrá vegna veiðiréttar í Eystri-Rangá. Á framhaldsaðalfundi Veiðifélags Eystri-Rangár í mars 1999 var samþykkt að landið Langanesmelar ætti 151 hlut af þeim tíu þúsund einingum sem veiðirétturinn skiptist í. Nokkrum vikum síðar hafnaði landbúnaðarráðuneytið þessari ákvörðun, meðal annars vegna þess að Langanesmelar væru ekki jörð. Stjórn félagsins breytti arðskránni og hún var auglýst þannig í Stjórnartíðindum en veiðifélagið fylgdi engu að síður fyrri arðskránni og borgaði eiganda Langanesmela í samræmi við hana.

Langanesmelar voru á sínum tíma hluti Lambhagajarðarinnar en voru keyptir út árið 1928 með þeim skilmálum að veiðiréttur fylgdi. Hæstiréttur staðfesti hins vegar á fimmtudag þá niðurstöðu Héraðsdóms Suðurlands að óheimilt hafi verið að skilja veiðiréttinn frá Lambahagajörðinni með þeim hætti.

Lambahagajörðinni var árið 1953 skipt í jarðirnar Lambhaga og Hjarðarbrekku sem áttu sameiginlega hagsmuni í þessu máli gegn eiganda Langanesmela. Ómar segir að það hafi ekki verið fyrr en árið 2009 að eigendur Lambhaga og Hjarðarbrekku hafi uppgötvað breyttu og samþykktu arðskrána sem gerð hafi verið 1999 en ekki farið eftir.

„Við fórum fram á að það yrði hætt að borga Langanesmelum og veiðifélagið féllst á það árið 2010 eftir mikið tuð og leiðindi að frysta greiðslur til Langanesmela,“ segir Ómar.

Í apríl í fyrra sendi Drífa Hjartardóttir á Keldum, núverandi formaður Veiðifélags Eystri-Rangár og stjórnarmaður til langs tíma, deiluaðilunum bréf þar sem þeim þeirra sem væri fyrri til að stefna málinu fyrir dóm var boðin milljón í peningum frá veiðifélaginu til að standa undir málskostnaði.

Ómar segir sér hafa þótt þetta fáránlegt inngrip hjá veiðifélaginu en að eigandi Langanesmela, Guðmundur Júlíusson í Melabúðinni, hafi gengið að boði félagsins og stefnt eigendum Lambhaga og Hjarðarbrekku.

„Ég kærði þessa ákvörðun til Fiskistofu að veiðifélagið væri að skipta sér af deilum milli landeigenda. Fiskistofa úrskurðaði það ólöglegt en veiðifélagið borgaði honum samt,“ segir Ómar.

Að sögn Ómars gerir hann ráð fyrir að réttmætir eigendur fái nú greiddan með dráttarvöxtum veiðiarðinn sem borgaður var Langanesmelum frá 1999 til 2010 og arðinn sem lagður hefur verið til hliðar eftir 2010 þar til Lambhagi hafi fengið borgað fyrir árið 2015 eftir að kært var til Fiskistofu. Um sé að tefla upphæð sem nálgist tíu milljónir króna.

Ómar kveður málinu enn ekki lokið. „Þetta hefur verið mjög erfitt mál fyrir fjölskylduna. Mér finnst að stjórnarformaðurinn og allir í stjórn veiðifélagsins sem komu að eigi að segja af sér ásamt framkvæmdastjóranum,“ segir hann.

Drífa Hjartardóttir segist ekki munu verða við áskorun Ómars um að segja sig úr stjórn veiðifélagsins. Frá því hún hafi tekið við formennsku hafi greiðslur til Langanesmela verið stöðvaðar. Lambhagi hafi nú í nokkur ár fengið þær. Hún hafi dregið taum hvorugs málsaðila og sé því fegnust að skorið hafi verið úr málinu fyrir Hæstarétti. „Ég óska þeim til hamingju með það,“ segir hún.

Varðandi ólögmæti þess að veiðifélagið greiði málskostnað annars málsaðilans segir hún það hafa verið gerðan hlut áður en úrskurður Fiskistofu varðandi það lá fyrir.

„Stjórnin samþykkti að fara þessa leið til þess að reyna að fá dæmt í málinu,“ segir Drífa. „Þetta var í höndum framkvæmdastjórans og hann sagðist taka á sig ábyrgðina með þetta. Ef við í stjórninni berum ábyrgð þá borgum við bara þetta til baka sjálf,“ segir Drífa Hjartardóttir.