Ég vil einstakling sem hlustar. Jón Atla sem rektor HÍ Anna Sigríður Ólafsdóttir og skrifa 19. apríl 2015 18:31 Ástæðan fyrir því að ég treysti Jóni Atla fyrir mínu atkvæði er að hann er svo ótrúlega góður í því að hlusta á ólíkar raddir. Háskóli Íslands er samsettur vinnustaður akademískra starfsmanna, stúdenta, stjórnsýslu og fjölda annarra einstaklinga, t.a.m. stundarkennara sem því miður fá í dag ekki að kjósa í rektorskosningum. Á slíkum vinnustað er afskaplega mikilvægt að vera góður hlustandi og það sem kom mér mest á óvart þegar ég kynntist Jóni Atla fyrst var hversu opinn hann var fyrir öðrum sjónarmiðum og tilbúinn að ræða þau og greina. Þetta gerir hann líka þegar hann hittir nemendur og fyrir vikið nær hann saman þessum ólíku röddum. Allt gerir hann þetta af einstakri yfirvegun og rósemi. Hann skilur ólíkar þarfir og sér heildarmyndina fljótt og örugglega. Þetta er afskaplega mikilvægur eiginleiki hjá stjórnanda, ekki síður en ótvíræð akademísk geta og kennslureynsla Jóns Atla, sem mikið hefur verið rætt um. En Háskóli Íslands á líka að vera heilsueflandi samfélag og ég vil sterkari fjölskyldustefnu. Þar veit ég að Jón Atli hlustar og langar til að gera góða hluti. Þess vegna fær hann mitt atkvæði. Anna Sigríður Ólafsdóttir, dósent við Íþrótta-, tómstunda- og þroskaþjálfadeild Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Sjá meira
Ástæðan fyrir því að ég treysti Jóni Atla fyrir mínu atkvæði er að hann er svo ótrúlega góður í því að hlusta á ólíkar raddir. Háskóli Íslands er samsettur vinnustaður akademískra starfsmanna, stúdenta, stjórnsýslu og fjölda annarra einstaklinga, t.a.m. stundarkennara sem því miður fá í dag ekki að kjósa í rektorskosningum. Á slíkum vinnustað er afskaplega mikilvægt að vera góður hlustandi og það sem kom mér mest á óvart þegar ég kynntist Jóni Atla fyrst var hversu opinn hann var fyrir öðrum sjónarmiðum og tilbúinn að ræða þau og greina. Þetta gerir hann líka þegar hann hittir nemendur og fyrir vikið nær hann saman þessum ólíku röddum. Allt gerir hann þetta af einstakri yfirvegun og rósemi. Hann skilur ólíkar þarfir og sér heildarmyndina fljótt og örugglega. Þetta er afskaplega mikilvægur eiginleiki hjá stjórnanda, ekki síður en ótvíræð akademísk geta og kennslureynsla Jóns Atla, sem mikið hefur verið rætt um. En Háskóli Íslands á líka að vera heilsueflandi samfélag og ég vil sterkari fjölskyldustefnu. Þar veit ég að Jón Atli hlustar og langar til að gera góða hluti. Þess vegna fær hann mitt atkvæði. Anna Sigríður Ólafsdóttir, dósent við Íþrótta-, tómstunda- og þroskaþjálfadeild
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar