Dútlar í fornbílum og syngur í hljóði

Óskar Pétursson, söngvari og einn Álftagerðisbræðra, gerir upp fornbíla á milli þess sem hann syngur í jarðarförum og heldur tónleika, ýmist einn eða með bræðrum sínum. Hann nýtur þess að skemmta fólki.

Það hefur verið nóg að gera undanfarna daga hjá Óskari við að undirbúa tvenna tónleika sem verða í menningarhúsinu Hofi í dag. Tilhlökkun og spenna í loftinu, enda Óskar búinn að fylla húsið. Það var létt yfir tenórnum þegar við slógum á þráðinn til hans. „Ég var beðinn um það upphaflega að vera með páskatónleika í Hofi þegar húsið var nýtt. Það var vilji að fá heimamann til að koma fram í húsinu,“ segir Óskar, sem er alinn upp í Skagafirði en hefur búið á Akureyri í rúmlega 40 ár.

Tónleikarnir eru til heiðurs Gunnari Þórðarsyni sem verður hljómsveitarstjóri. Meðal þeirra sem fram koma eru Egill Ólafsson, dúettinn Þú og ég, skipaður Jóhanni Helgasyni og Helgu Möller, Harpa Birgisdóttir og Hjalti Jónsson. Óskar hefur haldið tónleika í Hofi um páska á hverju ári síðan húsið var opnað svo þetta er árlegur viðburður. „Gunni Þórðar hefur alltaf verið með mér á þessum tónleikum en ég ákvað fyrir löngu að heiðra höfðingjann með lögum eftir hann núna. Ég var langt á undan þeim fyrir sunnan að stinga upp á heiðurstónleikum,“ segir Óskar og hlær.

Gamall gullmoli

Óskar er bifvélavirki að mennt og hefur löngum starfað við fagið. Hann segist skipta vinnutíma sínum til helminga: 50% er söngur og 50% gerir hann upp gamla bíla. „Ég er ekki lengur að gera við bíla heldur geri ég upp öldunga. Ég safna fornbílum sjálfur og geri upp fyrir aðra. Gömul ökutæki hafa alltaf verið mér hugleikin. Núna er ég að gera upp 45 ára gamlan Land Rover úr Skagafirði sem er búinn að vera ónýtur lengi. Hann á eftir að verða mikill gullmoli. Ég er líka að gera upp gamlan traktor fyrir bónda í Skagafirði. Elsti bíllinn sem ég hef gert upp er slökkviliðsbíll frá Akureyri en hann er jafngamall mér, 61 árs. Hann er núna til sýnis við slökkvistöðina í upprunalegu útliti,“ segir Óskar sem hefur gert upp marga fornbíla. „Maður er hálf ruglaður að þessu leyti,“ segir hann og bætir við að hann vilji alltaf vita sögu þess bíls sem hann gerir upp. „Helst vil ég líka hafa þá úr heimabyggð.“

Lík og gamalmenni

Óskar er ættaður úr Skagafirði og segist oft koma þangað. Þegar hann er spurður hvort hann eigi sumarhús þar, svarar hann: „Söngvari og bifvélavirki hefur ekki efni á sumarbústað. Starfið er mitt áhugamál og svo nýt ég þess að vera með fjölskyldunni. Meira þarf ég ekki,“ segir Óskar, sem er kvæntur Jónínu Sveinbjörnsdóttir en þau eiga þrjú börn og þrjú barnabörn. „Verst er að tvö barnabörnin eru búsett í Danmörku.“

Hinn 3. maí verða Álftagerðisbræður með tónleika í Eldborgarsal Hörpu og hlakkar Óskar mikið til þess að koma suður. Bræður hans, Sigfús, Pétur og Gísli, koma mest fram saman eða með kórum. Óskar er sá eini sem er með eigin tónleika. „Ég held að við séum að verða búnir að fylla kofann,“ segir hann. „Annars var einn grínisti sem sagði að okkar helstu aðdáendur væru lík og gamalmenni,“ segir Óskar og skellir upp úr en það deyr varla nokkur maður fyrir norðan án þess að Óskar sé fenginn til að syngja yfir honum. Hann segist vera bókaður langt fram í tímann í jarðarfarir, það eigi bara stundum eftir að dagsetja bókunina.

Einrænn með köflum

Óskar er þekktur húmoristi og aldrei langt í sprellið hjá honum. Hann viðurkennir að stundum sé hann glannalegur í orðum. „Þess vegna er oft gert grín að mér en ég er ekkert viðkvæmur fyrir því. Menn þurfa að ná sér niðri á mér. Ég hef gaman af því að segja sögur og láta fólk hlæja og skemmta sér. Það er nauðsynlegt að hafa létt andrúmsloft í kringum sig.“

En áttu ekki erfiða daga eins og aðrir?

„Jú, jú, ég er ekki alltaf í stuði. Ég er í rauninni frekar einrænn. Mér finnst gott að dútla í bílunum þegar ég er í þannig skapi.“

Syngurðu yfir bílunum? „Nei, það geri ég aldrei og ekki heldur í sturtu. Áður fyrr var ég sígalandi en er löngu hættur því. Ég get æft söng í huganum. Það snerist allt um söng þegar ég var að alast upp. Annað hvort var talað um hesta eða söng þannig að umræður á æskuheimilinu voru einhæfar,“ segir hann. Óskar er yngstur bræðra sinna og segir þá eldri vera farna að reskjast. Þess vegna séu þeir farnir að draga sig nokkuð í hlé. Hann segir plötu ekki á döfinni. „Eru þær ekki deyjandi fyrirbæri?“ spyr hann.

Lögin í Sjallanum

Um páskana ætlar Óskar að njóta fjölskyldunnar þegar tónleikarnir eru að baki. „Eftir páskana er ég síðan fullbókaður í jarðarförum. Ég þekki oft þá sem er verið að jarðsetja og það gefur mér mikið að kveðja þá með fallegum söng.“

Þegar hann er spurður hvaða lög sé mest beðið um í jarðarförum segir hann lagaflóruna vera breiða. „Rósin er alltaf mjög vinsæl, sömuleiðis Liljan en svo er mikið beðið um dægurlög eins og Vor í Vaglaskógi, Ég er kominn heim og fleiri slík. Þetta eru lög sem menn heyrðu í Sjallanum í gamla daga,“ segir tenórinn vinsæli sem segist vera með nokkur fiðrildi í maganum vegna tónleikanna í dag en ekki síður tilhlökkun.