Að bjarga sjálfum sér

Í kvöld verður frumsýnt leikritið Peggy Pickit sér andlit guðs eftir þýska leikskáldið Roland Schimmelpfennig en verk hans hafa á liðnum árum verið sýnd víða um heim og notið mikillar velgengni.

Peggy Picket sér andlit guðs er hluti þríleiks um Afríku þar sem leikskáldið tekst á við flókið samband álfunnar við hinn vestræna heim. Leikendur eru þau Hjörtur Jóhann Jónsson, Kristín Þóra Haraldsdóttir, Maríanna Clara Lúthersdóttir og Valur Freyr Einarsson en leikstjórn er í höndum Vignis Rafns Valþórssonar.

Í verkinu segir frá endurfundum tvennra læknishjóna sem eftir útskrift völdu sér ólíka vegferð í lífinu. Önnur hjónin fóru þá leið að hefja störf á Vesturlöndum á meðan hin héldu til Afríku til að starfa sem læknar í hjálparstarfi. Þegar þau snúa heim frá Afríku þá koma vinahjónin saman og ólíkir heimar mætast yfir kvöldverði.

Maríanna Clara Lúthersdóttir leikur ungu konuna sem hélt til Afríku ásamt eiginmanni sínum en hún segir persónu sína þó tæpast hafa bjargað heiminum. „Nei, ætli það. Hún fór kannski til Afríku til þess að bjarga heiminum en ætli hún læri ekki helst að það sé nauðsynlegt að bjarga sjálfum sér fyrst. Setja súrefnisgrímuna fyrst á sig og síðan á barnið eins og maður á að gera í flugvélum. Afríka kom henni að minnsta kosti á óvart.

En þetta er mjög skemmtilegt verk þó svo það fjalli um alvarlega hluti. Ég tengi að minnsta kosti mjög auðveldlega við þetta. Bæði óþægilega varðandi þriðja heiminn og svo má maður ekki heldur gera of lítið úr sínum eigin vandamálum.

Höfundurinn ætlaði sér upprunalega að skrifa aðeins um Afríku en það gekk ekki upp. Hann þurfti að tengja heim og hann þurfti þessar fjórar manneskjur til þess að ná utan um þetta. En þetta er bæði fyndið og dramatískt verk og fólk þekkir sig í því.“

Átakapunktur verksins snýst um endurfundi tveggja vinahjóna. Sex ár eru liðin frá aðskilnaði og það getur margt breyst á sex árum. „Það getur verið ákveðið áfall að fatta hvaða manneskjur við erum orðin. Draumar rætast en eru svo kannski eitthvað allt annað en væntingar stóðu til og þetta á við okkur öll. Þannig er þetta líka saga fólksins sem varð eftir heima og þannig saga okkar flestra.“