Mikilvæg mál yrðu sett í biðstöðu

Segja má að stjórnmálaumræðan hafi byrjað með hvelli strax á fjórða degi ársins þegar Sigmundur Davíð Gunnlaugsson sagði í þættinum Sprengisandi á Bylgjunni að búast mætti við tillögu um Evrópusambandið á yfirstandandi þingi. Viðbrögðin létu ekki á sér standa. Össur Skarphéðinsson, fyrrverandi utanríkisráðherra, gagnrýndi Sigmund í gær. Það gerði Vilhjálmur Bjarnason, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, líka. Í kvöldfréttum Stöðvar 2 sagðist hann ekki geta stutt slíka tillögu í utanríkismálanefnd.

Eftir að Samfylkingin og VG ákváðu að hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið á síðasta kjörtímabili, þvert gegn stefnu VG, var ákveðið skömmu fyrir kosningar að gera hlé á aðildarviðræðum. Væntanlega vegna þess að málið þætti ekki til þess fallið að afla VG vinsælda í kosningunum 2013. Og þar er staða málsins óbreytt um það bil tveimur árum seinna.

Það ætti svo sem ekki að koma neinum á óvart ef Gunnar Bragi Sveinsson utanríkisráðherra tæki ákvörðun um að leggja fram tillögu um að hætta formlega aðildarviðræðum. Slík tillaga er beinlínis boðuð í þingmálaskrá sem gerð var opinber í haust. Eftir stendur spurningin hvort slík tillaga yrði skynsamleg. Gríðarlegur tími fór í umræður um málið þegar utanríkisráðherra lagði fram sambærilega tillögu fyrir ári. Orðræða og háttalag á þinginu varð með þeim hætti að enginn þingmaður getur verið stoltur af og þingmálið ekki afgreitt. Eftir stóð að ýmis mál, sem lögð voru fram í þinginu, voru enn eftir óafgreidd við þinglok.

Ég velti því fyrir mér hvort ekki yrði skynsamlegra að halda stöðu mála varðandi ESB óbreyttri fram að næstu kosningum. Þá væri vel við hæfi að frambjóðendur mótuðu sér skýra stefnu um aðild að Evrópusambandinu, sem gæti orðið grundvöllur að afstöðu kjósenda til þeirra í kosningunum. Ég leyfi mér að fullyrða að sú stefna hafi verið mjög óskýr fyrir síðustu kosningar. Og hugsanlega myndi þá koma til nýs framboðs hægrimanna sem krefjast aðildar.

Núna í næstu framtíð eru hins vegar brýnni málefni fyrir ríkisstjórnina og Alþingi að leita úrlausnar á en Evrópusambandsmál. Þar nefni ég fyrst og fremst kjaraviðræður, úrlausn á málum sem tengjast fjármagnshöftum og mótun framtíðarstefnu í peningamálum. Þá þarf Alþingi einnig að afgreiða önnur brýn mál eins og frumvarp félagsmálaráðherra um framtíðarskipan húsnæðismálalána, frumvarp fjármálaráðherra um opinber fjármál og frumvarp til að rýmka fjárfestingaheimildir lífeyrissjóða. En tvö síðarnefndu þingmálin voru lögð fram á síðasta þingi án þess að þau yrðu afgreidd.